24-10-11

Seksverslaving en valse verliefdheid.

Onlangs een film gezien over seksverslaving. De film vond ik wat dunnetjes, maar de omschrijving van seksverslaving kwam er wel goed in naar voor. Hieronder volgt een samengevatte omschrijving die in de film gegeven werd, gekoppeld aan mijn persoonlijke uitleg.

 

Seksverslaving is vooral een mannending. De seksverslaafden gebruiken de seks om ergens mee om te gaan, om een leegte op te vullen of een chemisch evenwicht te herstellen. Men kan werken met medicijnen die de lust wegnemen, maar dit komt dan niet altijd ten goede van de relatie zelf. Het is een complexe verslaving dat men het best met therapie en eventueel deels met medicijnen behandeld. Het beste mijd men ook naaktbladen en pornosites en al wat teveel sexuele opwinding veroorzaakt om er vanaf te geraken of toch te temperen. Veelal ligt de bron van die verslaving bij misbruik (in de jeugd), maar het kan ook onder andere liggen aan een slechte omgang met…jawel, één van de ouders of zelfs beide ouders. Een opvallend kenmerk is ook dat men die seks niet doet omdat het goed voelt, maar omdat het ‘moet’. Het is dus effectief een vorm van dwang.

 

Persoonlijk is het me ook opgevallen dat mannen die een slechte band met de vader hadden om welke reden ook, zich veelal willen bewijzen door met veel vrouwen naar bed te gaan. Net alsof ze willen tonen aan hun vader van ‘zie eens wat ik kan! Zie eens hoe mannelijk ik ben!’, ook al ziet en weet de vader het niet. De primaire oerinstincten van de vader-zoon relatie komen dan naar boven en het verstand (en dus de wil) gaan verloren waardoor men vervolgens ook primair gaat reageren. Bij seksverslaafden is het via seks, maar het kan uiteraard ook via agressie of een andere primitief gedrag zijn of een combinatie ervan. Het feit dat seksverslaafden bereid zijn om een vrouw te betalen toont des te meer aan dat die vrouw enkel maar een ding is voor hen en hij dus geen emotionele waarde heeft tov de vrouw.

 

Ik vermoed dat hetzelfde geldt voor vrouwen met een slechte band tegenover de moeder dan. Alhoewel vrouwen minder snel seksverslaafd zullen worden, waarschijnlijk omdat ze in het algemeen minder sekshormonen ter beschikking hebben.

 

Qua ‘valse’ verliefdheid heb ik al eerder een omgekeerd patroon vastgesteld. Met ‘valse’ verliefdheid bedoel ik het snel verliefd worden op iemand zonder echt aanwijsbare reden. Bij vrouwen zal dit meestal gebeuren indien ze een slechte band met de vader hadden, bij mannen indien ze een slechte band met de moeder hadden. Net alsof ze door iedere keer opnieuw verliefd te worden, hopen van de vader en/of moederliefde te vinden.

 

Ik heb mezelf soms afgevraagd of ik niet seksverslaafd ben, vermits ik wel erg veel hou van het naakt zijn en ook erg veel denk aan sex, en misschien wel teveel zin in sex heb. Maar vermits ik nooit naar porno kijk (ik vind het eerder saai), nooit pornoblaadjes koop (geef mij maar een sensuele foto), en het belangrijkste…nog nooit betaald heb of bereid was te betalen voor sex heb ik besloten voor mezelf dat ik gewoon een libido heb die misschien wat groter is

dan de standaardnorm. Alhoewel het het laatste jaar toch al wat getemperd is. Het blijft ergens wel nog altijd een ‘last’, maar nog steeds een last die draagbaar is. Het is niet dat ik moet sex hebben met om het even wie. In de

periodes dat ik vrijgezel ben geweest stelde ik mijn grenzen blijkbaar  wel nauwer dan andere mannen qua lichamelijke vrouwelijke wensen. Waarmee ik bedoel dat het ‘uiterlijk’ voor mij niet het belangrijkste was voor one-night stands, het ging me dan ook eerder om de sex en het genieten ervan. Nadeel was dan weer dat die vrouwen natuurlijk meer wilden dan ‘afgesproken’ was.

 

Het is dus niet omdat men een hoger libido heeft, dat men automatisch seksverslaafd is. De grenzen kunnen echter wel tegenaan leunen (zeker als men een echt groot libido heeft), en van zodra men geen grenzen meer kan stellen aan de sexuele behoefte, waardoor men vreemd gaat en niets anders doet dan op zoek gaan naar sex, zit men volgens mij wel degelijk in de zone van seksverslaving.

04-05-10

Bangelijke verliefdheid.

Nog vorige week, heb ik ook gekeken naar “de klas van frida”. Daarin deed onder andere anja daems mee (van het radioprogramma ‘de madammen’). Daarin vertelde ze dat gans de klas verliefd was op alex cernatinski, toen een rode duivel. Anja daems wou zich echter onderscheiden en zocht een andere rode duivel om verliefd op te worden: het slachtoffer dat van niets wist was niemand minder dan enzo scifo. Ze benadrukt in het programma dat ze daar heel erg verliefd op was.

Het zal je wel niet verwonderen dat ik vanuit mijn mannenlogica niet helemaal kan volgen. Het geeft mij de indruk dat tienermeisjes (of moet ik zeggen vrouwen) iemand uitzoeken om verliefd op te worden. Zo van “Op wie zal ik nu eens verliefd worden?!” . En als je de eerste paragraaf leest lijkt dit ergens ook zo. Het komt over alsof vrouwen iemand nodig hebben om te kunnen aanbidden, ook al is die niet bereikbaar. Alleen stel ik me de vraag dan hoe oprecht dat aanbidden en die verliefdheid is. Als een vrouw tegen je zegt “ik ben nog steeds verliefd op jou!”, doet ze dat dan omdat het zichzelf een goed gevoel geeft, misschien zelfs om ‘erbij’ te horen bij haar vriendinnen, of omdat ze het écht is?! En stopt ze er dan ook even plots mee als ze er geen zin meer in heeft om verliefd te zijn? Ergens vind ik het wel bangelijk. Maar misschien is dat omdat het me een gevoel van controleverlies geeft indien ze zegt dat ze niet meer verliefd is. Als iemand zegt: “ik ben verliefd op jou!”, hoe je het ook draait of keert, het streelt je zelfvertrouwen. Niet alleen omdat je door iemand graag gezien bent, maar het geeft je ook een gevoel van macht. Macht over die persoon die verliefd op jou is, en de macht dat je de controle over je eigen leven niet kwijt bent.

11-04-10

Verliefdheid en hulpeloosheid.

(dit bericht is een nuancering op het vorige bericht).

Mijn vriendin vertelde me eens dat ze, voordat ze mij leerde kennen, een date had gehad met iemand anders. Na enkele ontmoetingen en veel ge-chitchat bleek alles goed te verlopen zodat mijn vriendin er uiteindelijk verliefd op werd.

Enfin, dat dacht ze toch te voelen. In die periode zat ze immers in een heel moeilijke periode. Haar ex-man had haar laten vallen als een steen voor een 10 jaar jonger (en vooral dommer) wicht. De manier waarop haar ex haar liet vallen was vergelijkbaar met de vuilniszak buiten plaatsen. Totaal onvolwassen en eigenlijk ook onmenselijk gedrag dus. Enige mogelijkheid voor haar was, naar mijn mening, om zo snel mogelijk een ‘alternatief’ te vinden om ergens haar leven te kunnen hernemen. Een ideale manier was via het internet waarna ze de hogervermelde date ontmoette die haar echter unfair behandelde. Veel mannen op het dating-net proberen van de miserie waar de vrouw zich in bevindt misbruik te maken om haar via mooie woorden (en zogenaamd plezier) in bed te krijgen. Eenmaal de fun er voor hem vanaf is laat hij haar dan rustig verder zitten in de problemen waar ze mee zit.

 

Het is een normale reaktie van de vrouw dat ze in al haar miserie een gevoel van verliefdheid gewaar wordt, omdat ze denkt van toch een witte ridder tegengekomen te zijn. Het geeft haar bovendien een gevoel van eigenwaarde terug. Het omgaan met andere mannen in zo een scheidingsfase, veelal sexueel, vind ik niet onmiddellijk negatief omdat het wel degelijk haar vrouw-zijn opwaardeert. Zo hebben mij toch verschillende (pas) gescheiden vrouwen mij verteld toen ik nog op een dating-site aanwezig was. Alleen is het in een verwerkingstoestand niet emotioneel verstandig om ook snel je gevoelens te openen qua verliefdheid omdat men in die situatie zelf niet altijd weet wat de onderliggende reden van de verliefdheid is: zijn het echte gevoelens of zoekt men enkel een uitweg die een goed (verliefdheids)gevoel geeft?

10-04-10

Verliefdheid en plezier.

Mijn vriendin vertelde me eens dat ze, voordat ze mij leerde kennen, een date had gehad met iemand anders. Na enkele ontmoetingen en veel ge-chitchat bleek alles goed te verlopen zodat mijn vriendin er uiteindelijk verliefd op werd.

Enfin, dat dacht ze volgens mij tenminste, want als het leuk is met een man denken vrouwen wel eens verkeerdelijk dat ze er daarom verliefd op zijn. Niet zelden verwarren ze de vlinders van plezier hebben met de vlinders die vol van verliefdheid opdwarrelen in de buik. Kan ik enerzijds best begrijpen omdat die emoties eigenlijk dicht bij elkaar staan. Beiden doen u immers een goed gevoel geven en brengen je naar hogere sferen. Langs de andere kant is zelfkennis het begin van relationele wijsheid en zouden volwassen mensen beter moeten weten. Probleem is natuurlijk dat veel volwassenen eigenlijk verborgen kinderen zijn.

 

Ook mannen laten zich veelal vangen op dezelfde manier. Ze ontmoeten een vrouw en als ze er veel plezier mee hebben denken ze van verliefd te zijn. Voornamelijk dan als die vrouw er nog een schepje bovenop doet en veel handtastelijk is, want dan daalt het denken van de meeste mannen af tot in zijn schaamstreek, waardoor hij veelal niet meer nuchter denkt maar eerder lullig denkt. Als een hondje laat hij zich dan helemaal mee(ver)leiden en voordat hij het weet heeft hij het gedaan op zijn hondjes. Wat de emotionele gevolgen zijn voor de partner wordt zelden beseft, tenzij nadat al het plezier er vanaf is natuurlijk. Al dan niet overladen met schuldgevoelens proberen ze zich en hun partner dan zelf wijs te maken dat het verliefdheid was terwijl die vrouw enkel (nog meer) begeerd wou worden en die man enkel zijn mannetjes-zijn wou bewijzen.

 

Deze vorm van ‘plezierverliefdheid’ is natuurlijk niet te verwarren met echte verliefdheid, maar dat is dan weer een heel ander paar mouwen waarin men dan veelal kiest voor de nieuwste aanwinst om een relatie verder mee op te bouwen, namelijk degene waar men echt verliefd op is.

17-02-10

Verliefdheid.

Verliefdheid is een synoniem voor naïviteit. Het is zoals spelen met de pop of met speelgoedautootjes. Je reageert er emotioneel en direct op, zoals een kind, waarbij het volwassen denken wegvalt of vermeden wordt. En alhoewel het best leuk kan zijn van die vlinders te voelen, is het zeker geen verstandige keuze van je erdoor te laten meeslepen. Je ziet immers enkel het scherm van wat mooi is; de doodgeslagen vlinders (soms bijna  letterlijk) dien je eventueel achteraf te incasseren waarna het is alsof die verliefdheid er nooit geweest is. En dan is het uiteindelijk een nuloperatie geworden of nog erger.

 

Dit wil niet zeggen dat je niet van die verliefdheid mag genieten of erin mag meegaan, alleen moet je toch ook proberen van eens achter de schermen te zien bij die andere persoon en de situatie in zijn geheel, om zo te vermijden dat je te overhaaste beslissingen neemt. Dit zal wel niet zo evident zijn, maar het kan je beschermen naar de toekomst toe, en zo kan je ook voor jezelf grenzen stellen door te bepalen in hoever je meegaat met die verliefdheid.