19-06-09

Ik zie je graag.

Ze kwam voor mij staan, nam mijn hoofd tussen haar twee handen en keek me recht in de ogen. "Ik zie je graag!", zei ze, "weet je dat!?". Ze deed dit onverwachts en in het wilde weg, waardoor ik ergens niet begreep waarom ze dat zo plots op dat moment zei. Maar vrouwen kunnen wel eens mysterieus of onverwacht romantisch zijn, dus ging ik er niet op in, en aanvaardde haar mooie woorden. Het leukste moest immers nog komen, want twee weken later lag er een brief op mijn tafel met de melding dat ze onze relatie niet meer verder zag zitten. In werkelijkheid was ze ervandoor met een ander, maar dat had ze waarschijnlijk vergeten te vermelden.

Ook een vriend van mij overkwam onlangs min of meer hetzelfde. "Eigenlijk zie ik je graag!", zei ze tegen hem. En van hetzelfde: een paar weken later was ze ervandoor met een ander.

Het wekt bij mij de indruk, dat vrouwen die mooie woorden soms zeggen om hun afscheid reeds in te leiden. Om de pijn op voorhand te verzachten, niet noodzakelijk dat van de man, maar ook van henzelf...hun schuldgevoel. 

Ook mijn huidige vriendin zegt regelmatig die woorden tegen mij...heel regelmatig....eigenlijk teveel zelfs, waardoor het me ergens onrustig maakt. Dergelijke woorden zijn zo gemakkelijk gezegd blijkbaar, dat men op den duur de waarde van die woorden niet meer kent.

Enfin, we shall see!