07-11-11

Controle.

Onlangs nog eens een gesprek gehad met mijn jongere broer. Tijdens het gesprek brengt mijn broer naar voor dat je een vrouw nooit helemaal zal kennen, ook al is het je eigen partner. Er zal altijd wel iets zijn dat ze niet vertelt, of ze zal een bepaalde mening zeggen dat eigenlijk niet strookt met wat ze echt denkt of voelt. 

Natuurlijk moeilijk na te gaan of mijn broer gelijk heeft wat betreft ‘het nooit kennen van een vrouw’, maar mocht dit zo zijn is het uiteraard wel vreemd dat een vrouw veelal wil weten hoe de man in elkaar zit van kop tot teen zonder dat ze zichzelf helemaal blootgeeft. Misschien omdat ze eerst zeker wil zijn dat haar vertrouwen niet beschaamd wordt? Of mag ik zwartdenken, en gaat het haar eerder om de controle over haar partner? Je kan immers iemand het beste onder controle houden als je die vanbinnen en vanbuiten kent in denken en doen, is het niet? En vanuit die controle kan je dan ook het beste alles sturen in de richting zoals je zelf wil. Er zijn zelfs vrouwen die tegen wil en dank bij hun partner blijven, omdat ze vinden dat hun missie anders niet geslaagd is als ze hem niet volledig kennen. Ze houden van hem, maar ze willen dat hij ook is of wordt zoals zij wil of in haar gedachten heeft. En als ze denken van toch in die missie geslaagd te zijn; van de man helemaal te kennen, dan zijn er maar twee opties: of ze is tevreden en settelt zich helemaal, of de fun is ervan af voor haar en zoekt ze een man die terug de nieuwsgierigheid in haar kan opwekken. 

Mannen moeten ook niet onderdoen ivm controlegedrag. Zo zijn er maar al teveel mannen die hun vrouwelijk hebbeding graag achter slot en grendel houden uit angst dat de partner zou ontdekken dat er ook nog mannen in de wereld zijn die nóg beter zijn dan hemzelf. Bij de minste angstimpuls kunnen zijn vuisten dan wel eens in het rond vliegen. Geweld binnen een relatie draait dus meer om controle dan om jaloezie, alhoewel de jaloezie het signaal is voor iemand dat hij/zij de controle aan het verliezen is. Dat controlegevoel zal waarschijnlijk het meest naar boven komen bij mensen die in het verleden teveel tegenslag gehad hebben die ze niet onder controle konden houden. Dit hoeft echter niet noodzakelijk te gaan om mensen met tegenslag, want ook iemand met een goede jeugd en uiteindelijk directeursfunctie, kan bang zijn om de controle te verliezen over zijn bedrijf waardoor hij dit systematisch verwerkt in zijn relatie met zijn/haar partner. 

Het controleverlies komt nog het meest herkenbaar naar boven bij stalking. Iemand die je nà de relatie immers stalkt heeft het gevoel dat hij/zij de controle kwijt is en wil die controle via stalking terug verkrijgen. Je kunt het zelfs zo bekijken dat de relatie eigenlijk nooit om liefde gedraaid heeft, maar om het ‘controle hebben’ over iets. Sommige mensen hebben immers een relatie nodig om het gevoel te hebben dat ze toch nog controle over iets kunnen hebben, en wat is er beter dan de ‘liefde’ daarvoor te misbruiken? Soms hoeft men zelfs geen relatie gehad te hebben om gestalkt te worden, soms wil iemand gewoon controle krijgen over jou omdat je toevallig bepaalde kenmerken bezit die die persoon aantrekkelijk vindt in jou. Je ziet van hier dat het aangeraden is van zeker geen relatie met zo een opdringerig persoon te beginnen, want het controlegevoel zal alleen maar stijgen, en daarmee ook de angst om die controle te verliezen met aldus verdergaande negatieve gedragingen en onderdrukkingen.

12-11-09

Stalking?

Het is 00:15, de nacht van 1 op 2 november 2009. Mijn huidige vriendin slaapt vandaag bij haar thuis. Ik heb de ochtendploeg te gaan die om 05:00 begint en lig dus rustig te dromen. Tot ik plots mijn gsm op mijn nachtkastje hoor afgaan. Ik kijk welk nummer het is, maar het nummer komt mij niet bekend voor en dus neem ik niet onmiddellijk op. In de plaats ga ik gaan plassen. Tegen dat ik terug ben in mijn slaapkamer is het gerinkel gestopt. Ik bel naar het nummer 1230 om de boodschap te horen en hoor tot mijn verbazing volgende boodschap van een zwoele vrouwenstem: "Och schat (eigenlijk zegt ze hier mijn naam), ik wil je piet, je lekkere piet, om te neuken, lekker diep neuken met je lekkere kont.". De boodschap werd zo zwoel gezegd dat ik er een erectie van kreeg. Nooit gedacht dat zoiets een dergelijke invloed op mij zou hebben trouwens.

Ik heb het nummer, maar heb niet teruggebeld. Ik vermoed dat het van een ex-vriendin is, waar ik enkele jaren terug een passionele relatie mee gehad heb. Zo een jaar terug, net op de dag dat ik met mijn huidige vriendin een relatie gestart ben kreeg ik ook een sms-berichtje van diezelfde ex met de veelzeggende boodschap 'neuk mij!'. Ik heb er uiteraard niet op gereageerd. Natuurlijk zou het wel minder aangenaam geweest zijn, moest mijn huidige vriendin per toeval zo een berichtje lezen of zo een boodschap horen. Terwijl ik helemaal niets misdaan heb zou ze hoogstwaarschijnlijk wel iets anders vermoeden met alle mogelijke gevolgen vandien... .