20-01-12

Signalen.

 

Diezelfde kerel van het berichtje van gisteren vroeg aan de vertrekkende vriendin van zijn vriend (zie het bericht: geld moet rollen) waarom ze zo plots de relatie verbroken had en niet eerst met haar partner gebabbeld. Daarop antwoordde ze dat ze voldoende signalen gegeven had.

 

‘Signalen’: HÉT codewoord en de manier om te zeggen dat men niet wist hoe men het naar voor moest brengen. En door af en toe een ‘signaal’ te geven, hoe dit ook moge zijn, probeert men de schuld van zich af te duwen en alles af te schuiven op de ‘ezel(in)’ die de signalen niet begreep. Nee, als men met een (serieus) probleem zit, dan werkt men best niet met signalen, maar met woorden. Dan breng je mondeling naar voor dat je een bepaalde situatie niet meer ziet zitten en dan wacht men af hoe de tegenpartij reageert. Als de tegenpartij niet akkoord gaat of continu afwijkend reageert en er geen compromis kan gesloten worden, dan pas kan je een besluit nemen. Enkel werken via signalen, is eigenlijk doen alsof het je nog iets kan schelen, maar eigenlijk kan het je niets meer schelen en heb je reeds je besluit genomen voor jezelf.