11-10-11

Bedenkingen.

De week van 14/06.

 

Het is weer ‘thuisweek’: we zien elkaar een week niet, en elk verblijft in eigen huis. We hebben enkel telefonisch contact, maar het is wel erg leuk aan de telefoon. Ze geeft me echt een goed gevoel en de zin om met haar samen te wonen stijgt terug enorm. Het doet me beseffen dat ik heen en weer geslingerd wordt tussen mijn eigen emoties en wensen. Het doet me de vraag stellen of ik eigenlijk zelf wel weet wat ik wil. Misschien moet ik beseffen dat een relatie nu éénmaal ook negatieve punten met zich meebrengt…alhoewel….dat besef ik eigenlijk wel, ik heb dit genoeg gezien in mijn jeugdjaren via mijn ouders.  Het grootste probleem is eigenlijk haar drank en mijn vrees voor de gevolgen van die drank. Mocht dit er niet zijn, dan was de zaak allang geregeld voor mij (toch vanbinnen in mijn hart). Natuurlijk als we samenwonen en ze heeft een dronken bui, is het voor mij ook gemakkelijker om weg te vluchten via sporten of vrienden terwijl zij haar roes uitslaapt. En ook dit mag voor mij geen drogreden zijn om samen te wonen. Zodat ik mijn ding kan doen, en toch het gevoel heb van een relatie te hebben. Grote vraag is dan nog of zij alle dagen dronken zou zijn of slechts nu en dan. Dat zou uiteindelijk het verschil maken om ermee te kunnen leven of niet. Indien ze alle dagen beschonken is, en je zodoende eigenlijk dagelijks leeft met iemand die je niet wil (de dronken persoon), dan lijkt het me evident dat er beter met de relatie gestopt wordt, want dan zou ik mijn eigen leven belemmeren. Alleen…ik weet niet of ze alle dagen zou beschonken zijn.  Ik weet echter wel dat zij zich inhoudt voor haar kinderen en haar moeder qua drinken, voor mij doet ze het toch wel minder….misschien is dit een (slecht) teken aan de wand?

13-09-11

Samenwonen.

 

Zaterdag 14/05/2011. Aan de telefoon vertelt mijn vriendin dat ze er eens over nagedacht heeft en dat ze vindt dat het tijd is om samen te wonen. Op zich geen probleem. Ik had er zelfs al aan gedacht om het haar zelf te vragen, enkele maanden terug. De reden dat ik het niet gevraagd heb, kwam door het feit dat ze vanaf januari weer (teveel) alcohol begon te drinken. Zo zie je maar hoe sommige mensen zichzelf in de zak zetten, door hun eigen gedrag. In plaats van iets moois op te bouwen verhinderen ze hun eigen geluk. Bovendien rijst bij mij de vraag naar boven wat de onderliggende reden is van het willen samenwonen. Is het omdat ze bij mij wil zijn, of omdat ze bang is om alleen door het leven te moeten gaan en daarmee denkt alle problemen op slag opgelost zullen zijn door samen te wonen. Het ene is immers een keuze uit liefde, het andere een keuze uit angst. En keuzes maken omwille van angst zijn meestal de verkeerde keuzes, omdat het een vorm van leugens uit het hart zijn. Enfin, dit item (het samenwonen) moeten we nog bespreken bij één van de volgende ‘samenkomsten’.