06-02-12

Vreemdgaan: opbiechten of niet?

Over dat onderwerp zal ik eens ‘mediteren’, maar alvast een voorsmaakje via het onderstaande filmpje. Wel spijtig dat het allemaal mannen zijn die aan het woord gelaten worden, maar niettemin wel eens ‘tof’ om te zien.

 

En nu vertrek ik maar vlug naar mijn vriendin, zodat ik niet vreemd dien te gaan Onschuldig.

 

10-12-11

Ontrouw…

Ik zit met een vriend in de auto, op de terugweg van die heerlijke sauna. Om toch over iets te praten, vraagt mijn vriend of ik nog altijd trouw ben aan mijn vriendin. Ik antwoord bevestigend. “Ja, jij bent niet zo!”, zegt mijn vriend, “Jij bent zoals ik, trouw zijn zit in het bloed!”.

 

Tot op heden kan ik daar voor beiden, en zeker voor mezelf, positief op antwoorden. Of dit zo zal blijven weet ik niet. Moest ik zeggen dat ik nooit zou bedriegen zou ik geen rekening houden met het onverwachte, en ik heb teveel levenservaring om te weten dat je je aan alles kan verwachten in het leven.

 

Waar ik wel van overtuigd ben is: “ Indien je je partner bedriegt, is het omdat je die wilt bedriegen!”  Zo simpel is het! Veel mensen zijn gewoon hypocriet, en maken zichzelf iets wijs. Je bedriegt omdat je vindt dat je recht hebt op die lekkere sexuele nacht met een ander waar je je toe aangetrokken voelt, wat de uitvlucht ook moge zijn. Men wacht enkel op een geschikt moment van spanningen in de relatie om die dan als reden aan te wenden. Meestal vinden de bedriegers zelfs een reden van bedrog uit het bedrog, zodat ze alles kunnen goedpraten: voor zichzelf en ten opzichte van de partner.

 

De hoofdreden waarom men vindt dat men niet mag bedriegen wordt reeds in de jeugdjaren aangeleerd via de christelijke en/of maatschappelijke moraal, waarbij men duidelijk probeert te maken dat ontrouw verkeerd is. Ik ben het daar nochtans niet mee eens, alhoewel ikzelf ook aan trouw gehecht ben van beide zijden (vermoedelijk geconditioneerd door diezelfde opgedrongen moralen). Lichamelijk vind ik dat ik met om het even wie sex mag hebben, het is mijn recht als mens, als levend wezen van de aarde, om te antwoorden aan de roep van mijn natuurinstincten. Toch ben ik niet ontrouw, en de hoofdreden is omdat ik mijn vriendin niet wil kwetsen, ook al zou ze het nooit te weten komen. Het gaat om respect voor wat je zelf graag ziet, en dus ook om respect voor jezelf. Iemand bedriegen die je graag ziet, is jezelf bedriegen. En ook al zou je je partner niet meer graag zien, dan nog vind ik dat je dan beter open kaart speelt en dit naar voor brengt en ziet hoe je dit kan oplossen.

 

Als je echt niet trouw wil of kan blijven praat je daar het beste met je partner over, om eventuele mogelijkheden uit te zoeken zoals swingen (parenclubs), internerdating of dergelijke, en geraak je er niet uit, moet je op een volwassen manier uit elkaar gaan of samenleven ‘naast’ elkaar….zoals ‘broer en zus’ zegt men dan wel eens.

 

Trouw zijn is een persoonlijke keuze en die keuze bepaalt wie jij bent als persoon vanbinnen. Met zelf trouw zijn kun je er echter niet voor zorgen dat je partner ook trouw blijft, want dit is zijn/haar keuze op het moment dat de kans zich voordoet. Het recht van ieder ‘vrij’ mens trouwens… 

 

[lees misschien ook: mensen willen bedrogen worden]

09-12-11

Een goede partner.

Ik moest gisterenochtend naar de tandarts voor een halfjaarlijkse onderhoudsbeurt. Eerste wat me opviel was de gloednieuwe en bevallige tandartsassistente. Tweede wat me opviel was een recente magazine ‘flair’ die blijkbaar op mij lag te wachten terwijl ik zelf ook aan het wachten was.

 

Ik blader het spontaan open en vind zo lukraak een ‘artikel uit het leven’ over een vrouw die een ‘perfecte’ vriend heeft naar eigen zeggen, en het, eveneens naar eigen zeggen nooit over haar hart zou krijgen om vreemd te gaan, waarbij ze uiteindelijk iemand leert kennen op het werk waarmee ze begint te flirten en ….hoe kan het ook anders….op het geschikte moment met die collega in bed plonst.

 

Vermits die collega getrouwd was en dus enkel een slippertje wou, is zij maar bij haar vriend gebleven waar ze nu nog meer tevreden over was. Deels uit schuldgevoel en ook deels omdat ze besefte dat haar relatie iets tekort had, namelijk dat ze elkaar te weinig zagen. Ze heeft dit naar voor gebracht bij haar vriend (ttz dat ze elkaar te weinig zagen en dus niet het slippertje), waardoor haar vriend haar raad opgevolgd heeft en de onderlinge relatie alleen maar verbeterd is. Waarom ze niet eerst met haar vriend gepraat heeft, en wel eerst het bed met een ander gedeeld, is mij nog een vraag waar ik wel nooit een antwoord op zal krijgen.

 

Het doet me ook denken aan een andere anekdote. Eéntje van een kleine twintig jaar terug, in een reportage van jambers over 'playboys'. Daarin vertelde een gedistingeerde oudere, maar knappe italiaan dat hij eens een getrouwde vrouw veroverd had op een gezellige avond. De volgende morgen, nà al de drank en het plezier, besefte de vrouw dat ze haar man bedrogen had waarbij ze vermelde tegen haar one-night stand: “Wat heb ik nu gedaan? Ik heb mijn man bedrogen…en hij is zo goed voor mij!”. Het was de italiaanse wolf niet zijn zorg, die blijkbaar nog altijd aan het nakwijlen was.

 

 

Eerlijkheidshalve dien ik uiteraard te vermelden dat in bovenstaande verhalen, die van vrouwelijke aard zijn, niet geweten is of de mannelijke partner zelf al vreemd gegaan is en dat er ook voldoende getrouwde mannen zijn die zich ook al aan het bedrog plegen gewaagd hebben.

 

Waar ik nu eigenlijk wil toe komen met deze verhalen, is dat het blijkbaar geen verschil uitmaakt of je nu al dan niet je best doet voor je partner om (eventueel) te vermijden dat je door je partner zou bedrogen worden. Je mag knap zijn, goed in bed, intelligent zijn, affectief zijn, geld hebben, ….  het is geen basis om niet bedrogen te worden.

 

 

Waarom dat die personen met een goede partner toch vreemd gaan, komt misschien naar boven in mijn volgend berichtje….maar dat is dan voor de volgende keer Afgesloten.

07-12-11

Evelien.



Via de player het 'relatieliedje', eronder de tekst.

 

podcast

 

Om vijftien over tien komt Evelientje uit haar bed
Ze kijkt eens in de spiegel en ze neemt een sigaret
Ze wandelt door de kamer en ze gluurt eens door het raam
Ze poetst haar mooie tanden en ze trekt haar kleren aan


Suiker, zegt ze en ze lacht haar tanden bloot
Ze drinkt oranje bloesem, ze eet geroosterd brood
(2X)


Om vijf na half elf sta ik te bellen aan haar deur
Ze maakt al lachend open en ik ruik haar zoete geur
Om tien na half elf liggen we lekker in haar bed
Ze vraagt of ik champagne lust en we draaien Medecine Head


Doe het, zegt ze, en ze lacht haar tanden bloot
Ze maakt haar lichaam dronken en al de kleuren worden rood
(2X)

 

Om vijftien over drie liggen we samen in haar bad
we stoeien in het water en pletsen alles nat
We laten ons lekker zakken in het heerlijk hete sop
En we zoeken onder water naar een zoekgeraakte stop

 

Zeep, zegt ze, en ze lacht d’er tanden bloot
Ze wast mijn vuile haren en ze lacht zich bijna dood
(2X)


Om vijftien voor de vijve neem ik afscheid met een zoen
You know, I love ya darling, wanneer zullen we het nog eens doen
Om vijftien na de vijve komt haar man terug van kantoor
Met moegewerkte hersens en twee propjes in z’n oor

 

Schat, zegt ze, en ze lacht haar tanden bloot
Ze geeft hem gauw een zoentje en ze denkt: ach idioot
(2X)


Tot vijftien over elf kijken ze samen naar t.v.
je weet wel, zoete koekjes bij een laatste kopje thee
en wordt meneer echt moe, nou, dan gaan ze maar naar bed
Slaap lekker schat, slaapwel, ik heb de wekker juist gezet


Vuur, denkt ze en ze neemt een sigaret
Haar man ligt al te snurken dus ze leest nog wat in bed
Vuur, denkt ze en ze neemt een sigaret
Haar man ligt al te snurken dus ze leest nog wat
mmmm... in dat lekker bed

 

 

[EVELIEN van BERT DECONINCK]

06-12-11

Liefde is kiezen.

Ik heb eventjes zitten terugdenken over mijn vorig berichtje van twee dagen terug betreffende mijn vriendin. Gewoon zo eens in gedachten af laten spelen hoe ik me zou voelen mocht ik mijn vriendin bedrogen hebben omwille van een sexuele uitspatting (of moet ik het lust noemen?). Daarbij probeerde ik me ook in te leven dat mijn vriendin het te weten zou komen. En het gevoel op zich voelde aan als een nachtmerrie. Het voelde aan als een nachtmerrie, omdat ik haar op dit moment ook graag zie. En ik zou er niet mogen aan denken dat ik haar kwets uit een vorm van egoïsme, en daarnaast ook nog het risico zou nemen om haar kwijt te spelen (oeps, opnieuw egoïsme?). Nochtans ben ik van persoonlijke mening dat men iemand anders niet kan/mag beperken in zijn/haar ‘zijn’. Ik bedoel daarmee dat het sexuele aspect deel uitmaakt van wie ik ben en ik ook dit wil uiten om mezelf goed te voelen, bij haar of bij iemand anders. Op zich zou het mijn gevoelens tov mijn vriendin niet veranderen. Men zegt wel eens dat mannen die gevoelens beter kunnen scheiden dan vrouwen.... .

Blijkbaar wordt men in de liefde altijd voor keuzes gesteld, om niet te zeggen dat liefde niets anders is dan kiezen. Kiezen tussen wat je zelf wil en kiezen tussen wat je partner wil. Het is dus kiezen tussen de liefde voor jezelf en de liefde voor de ander. En hoe egoïstischer je bent, hoe makkelijker je die keuzes kan maken, want dan kies je gewoon voor je eigen gevoel en wat zelf het beste is voor jou. Als je kiest voor de ander is het duidelijk dat je een (aanzienlijk) deel van je eigen wensen en dus van jezelf zal moeten opofferen om de ander tevreden te stellen. Via die opoffering toon je dan zogezegd dat je van je partner houdt, omdat je dan ‘kiest’ voor die persoon. 

Mooi van jou als je dat kunt. Rekening houden met andere mensen is altijd mooi Onschuldig. Alleen komt dan de vraag naar boven: hoe graag ziet je partner jou graag, indien die jou ‘verplicht’, al dan niet via manipulatie, om te kiezen voor zijn/haar wensen, maar geen rekening houdt met de zaken die jij belangrijk vindt? En misschien nog een belangrijker vraag: als je (gevoelsmatig) teveel opoffert voor je partner: hoe graag zie je jezelf dan nog?