24-11-11

Libido, vrouwelijke vormen en antidepressiva.

De week van 11 oktober 2011.

 

11/10/2011. Een beetje een baaldag. Niets van wat ik wil ondernemen lukt. De grootste vijs valt zomaar uit mijn handen, wat inhoudt dat ik beter stop met klussen voor de rest van de dag.

Om één of andere reden staat ook mijn libido vandaag erg hoog. Er zit veel beweging in mijn ‘beste vriend’, zo één van die dagen dat je bij wijze van spreken thuis zou blijven om de ganse dag te wippen, ook al zou het niet de ganse dag lukken om klaar te komen, het gevoel om het te doen is wel duidelijk aanwezig. En dit zal zich blijkbaar gans de week verderzetten: ’s morgens en ’s avonds voel ik de noodzaak om te masturberen….vreemd, vermits ik de laatste tijd met een lager libido zat. Zou het door de plotse positieve weersverandering zijn? Ik heb meer en meer het gevoel dat ik lichamelijk afhankelijk ben van de seizoenen. Het heeft ook een invloed op hoe ik naar vrouwen kijk. In de doe-het-zelf zaak zie ik een vrouw met gespannen jeans binnenwandelen. Ik bekijk haar uiterlijk, waarna mijn blik automatisch afdaalt naar haar kruis, die tengevolge van de erg strak gespannen jeans ‘uitdaagt’ om naar te kijken. Vervolgens passeert ze mij en mijn blikken blijven haar volgen: ik zie hoe haar volle doch sexy dijen heen en weer gaan bij iedere stap die ze plaatst, ze doet dit op zo een manier dat ik als het ware ‘door’ haar kledij zie. Het windt me op en met deze vrouw zou ik heel veel sexueel plezier kunnen beleven op dat moment. Natuurlijk hou ik me in, er is immers nog altijd mijn relatie, en ook al moest mijn vriendin er niet zijn, dan nog stel ik me de vraag of ik er zou (durven) naartoe stappen. Er naartoe stappen zou op zich geen probleem zijn, alleen: hoe maak je duidelijk dat je enkel met haar naar bed wil omdat je ze zo sensueel vindt? Vrouwen voelen zich veelal gebruikt als er niet meer gevoel achter zit, nochtans is het toch omdat juist haar lichaam me zo aantrekt, en zou ze moeten vereerd zijn, vermits veel vrouwen een psychologisch probleem hebben met de vormen van hun lichaam.

’s Avonds bel ik naar mijn vriendin, ze heeft ook een wat mindere dag gehad, maar hoe ze het ook deed, op het einde van het gesprek voelde ik me terug opgemonterd. Dit is een goed teken, het feit dat zij mij oppept, ook al beseft ze het niet zelf. Voor mij betekent dit dat ze het leven positiever bekijkt en dit ook ‘overbrengt’ op haar omgeving. Ze heeft vandaag echter wel terug een paniekaanval gehad toen ze in de auto aan het rijden was, wat me uiteraard zorgen baart. Maar misschien is het juist omdat ze innerlijk aan het ‘veranderen’ is, dat ze bepaalde negativiteiten loslaat, waardoor ze die aanvallen dan krijgt. Ik vind het immers logisch dat bij geestelijke veranderingen, daarbij ook de daarbijhorende psychosomatische veranderingen optreden. Een negatieve barrière waar men door moet indien men tot verandering wil komen. “Het wordt altijd eerst slechter voor het beter wordt”, zegt het spreekwoord, en in de realiteit is dit meestal ook zo.

 

Ook de volgende dagen klinkt mijn vriendin opperbest, en ik hoop dat het zo mag blijven duren. De laatste weken is ze echt een pareltje van een vrouw. Heel optimistisch en heel aktief. Ze plant regelmatig terug ontmoetingen met vriendinnen of probeert mee te doen aan bepaalde aktiviteiten als ik er niet ben. Dat laatste is heel belangrijk om depressieve gedachten tegen te gaan: hoe meer je bezig bent, hoe minder tijd je hebt om na te denken. Volgens mij is bezigheidstherapie één van de beste manieren om depressiviteit te vermijden. Het is alleen belangrijk dat je wel iets doet wat je graag doet. Dit kan natuurlijk wel problemen geven in een depressief stadium, want meestal doe je dan niets graag. Het beste kan je dan terugvallen op het verleden en terugdenken aan wat je vroeger graag deed op de ogenblikken dat je je goed voelde. En alhoewel er je in het begin misschien niet van zal genieten, ergens zal je een gevoelsmatige ‘link’ leggen met de momenten waarop je je wel goed voelde. Een andere mogelijkheid is dat je gewoon op ontdekkingstocht gaat en nieuwe gebieden en mensen probeert te ontdekken. Het zal je duidelijk maken dat er ook andere wegen in het leven zijn, dan die ene dat je tijdens je depressie bewandelt. Zaken en onderwerpen genoeg om aan deel te nemen, bovendien hoeft het zelfs zoveel niet te kosten. Met een beetje geluk leer je zelfs iemand kennen die opnieuw een hechte vriendschap kan worden. Opbouwen! Heel belangrijk om zich goed in het leven te voelen!

24-10-11

Seksverslaving en valse verliefdheid.

Onlangs een film gezien over seksverslaving. De film vond ik wat dunnetjes, maar de omschrijving van seksverslaving kwam er wel goed in naar voor. Hieronder volgt een samengevatte omschrijving die in de film gegeven werd, gekoppeld aan mijn persoonlijke uitleg.

 

Seksverslaving is vooral een mannending. De seksverslaafden gebruiken de seks om ergens mee om te gaan, om een leegte op te vullen of een chemisch evenwicht te herstellen. Men kan werken met medicijnen die de lust wegnemen, maar dit komt dan niet altijd ten goede van de relatie zelf. Het is een complexe verslaving dat men het best met therapie en eventueel deels met medicijnen behandeld. Het beste mijd men ook naaktbladen en pornosites en al wat teveel sexuele opwinding veroorzaakt om er vanaf te geraken of toch te temperen. Veelal ligt de bron van die verslaving bij misbruik (in de jeugd), maar het kan ook onder andere liggen aan een slechte omgang met…jawel, één van de ouders of zelfs beide ouders. Een opvallend kenmerk is ook dat men die seks niet doet omdat het goed voelt, maar omdat het ‘moet’. Het is dus effectief een vorm van dwang.

 

Persoonlijk is het me ook opgevallen dat mannen die een slechte band met de vader hadden om welke reden ook, zich veelal willen bewijzen door met veel vrouwen naar bed te gaan. Net alsof ze willen tonen aan hun vader van ‘zie eens wat ik kan! Zie eens hoe mannelijk ik ben!’, ook al ziet en weet de vader het niet. De primaire oerinstincten van de vader-zoon relatie komen dan naar boven en het verstand (en dus de wil) gaan verloren waardoor men vervolgens ook primair gaat reageren. Bij seksverslaafden is het via seks, maar het kan uiteraard ook via agressie of een andere primitief gedrag zijn of een combinatie ervan. Het feit dat seksverslaafden bereid zijn om een vrouw te betalen toont des te meer aan dat die vrouw enkel maar een ding is voor hen en hij dus geen emotionele waarde heeft tov de vrouw.

 

Ik vermoed dat hetzelfde geldt voor vrouwen met een slechte band tegenover de moeder dan. Alhoewel vrouwen minder snel seksverslaafd zullen worden, waarschijnlijk omdat ze in het algemeen minder sekshormonen ter beschikking hebben.

 

Qua ‘valse’ verliefdheid heb ik al eerder een omgekeerd patroon vastgesteld. Met ‘valse’ verliefdheid bedoel ik het snel verliefd worden op iemand zonder echt aanwijsbare reden. Bij vrouwen zal dit meestal gebeuren indien ze een slechte band met de vader hadden, bij mannen indien ze een slechte band met de moeder hadden. Net alsof ze door iedere keer opnieuw verliefd te worden, hopen van de vader en/of moederliefde te vinden.

 

Ik heb mezelf soms afgevraagd of ik niet seksverslaafd ben, vermits ik wel erg veel hou van het naakt zijn en ook erg veel denk aan sex, en misschien wel teveel zin in sex heb. Maar vermits ik nooit naar porno kijk (ik vind het eerder saai), nooit pornoblaadjes koop (geef mij maar een sensuele foto), en het belangrijkste…nog nooit betaald heb of bereid was te betalen voor sex heb ik besloten voor mezelf dat ik gewoon een libido heb die misschien wat groter is

dan de standaardnorm. Alhoewel het het laatste jaar toch al wat getemperd is. Het blijft ergens wel nog altijd een ‘last’, maar nog steeds een last die draagbaar is. Het is niet dat ik moet sex hebben met om het even wie. In de

periodes dat ik vrijgezel ben geweest stelde ik mijn grenzen blijkbaar  wel nauwer dan andere mannen qua lichamelijke vrouwelijke wensen. Waarmee ik bedoel dat het ‘uiterlijk’ voor mij niet het belangrijkste was voor one-night stands, het ging me dan ook eerder om de sex en het genieten ervan. Nadeel was dan weer dat die vrouwen natuurlijk meer wilden dan ‘afgesproken’ was.

 

Het is dus niet omdat men een hoger libido heeft, dat men automatisch seksverslaafd is. De grenzen kunnen echter wel tegenaan leunen (zeker als men een echt groot libido heeft), en van zodra men geen grenzen meer kan stellen aan de sexuele behoefte, waardoor men vreemd gaat en niets anders doet dan op zoek gaan naar sex, zit men volgens mij wel degelijk in de zone van seksverslaving.