17-06-09

Gevoelsmomenten.

Gisteren een uitstap naar antwerpen gedaan met een vriend. Bij het terugkeren, ga ik niet richting huiswaarts, maar richting vriendin. Tussen het moment dat ik uit de auto en naar haar voordeur stap, probeer ik mijn gevoelens te peilen. Maar ik voel niet onmiddellijk een vreugde in mij, zeker geen onvreugde, maar blijkbaar ook niet het gevoel van haar nu ècht te willen zien. Ik zal waarschijnlijk wel niet de enige zijn, binnen een relatie, die dergelijke gevoelsmomenten heeft. Ik vermoed zelfs dat iedereen er wel eens "tegenop" ziet om weeral zijn/haar relationele verplichtingen te moeten nakomen.

Ik bel aan de voordeur, en ze doet open...uiteraard. En dan word ik heel hartelijk en liefdevol verwelkomd, waardoor ik tijdens het naar binnen gaan een beetje een schuldgevoel heb over mijn 'lege' gevoelens van er net voorheen. In ieder geval had ik een zalig thuisgevoel, alleen weet ik niet of het door mijn vriendin of door haar hond was, want die verwelkomde mij ook heel hartelijk... .