21-06-09

Respect

Een uur geleden eens naar mijn vriendin gebeld. Ze nam echter niet op. Niet erg denk ik zo, het kan gebeuren, soms is een mens bezet, of men hoort de telefoon niet, of ze is niet thuis.

Een uur later: nog eens gebeld, maar ze neemt nog altijd niet op. Het geeft in ieder geval geen aangenaam gevoel. En wetende dat ze gisteren naar een verjaardagsfeestje van haar beste vriendin is geweest... . Of ze slaapt nog, of ja...je krijgt dan van die (waan)ideeën...dat ze bij iemand anders is of dat ze een ongeluk gehad heeft. Natuurlijk, zolang je niets zeker bent moet je niet panikeren, en dus blijf ik er kalm onder. Ik bel in ieder niet meer vandaag, het heeft me anders het gevoel dat ik achter haar aanloop als een hondje, en hoewel ik het wel eens graag 'op zijn hondjes' doe, een hondje ben ik niet. Net alsof ze niet eens een berichtje kan zenden hoe het met haar gesteld is. Ik heb een hekel aan dergelijke situaties, omdat het mij een gevoel heeft dat er met mij 'gespeeld' wordt. En hoe meer dergelijke situaties zich voordoen, hoe meer ik zin heb om de relatie af te bouwen, want voor mij is een relatie respect voor elkaar hebben, en dus ook denken aan elkaar....wat er in de ander omgaat als je een bepaalde handeling doet.

Morgen zie ik haar sowieso, zijn we dan weer vier dagen bij elkaar....misschien breng ik het tersprake, misschien ook niet, maar om elkaar te ontmoeten terwijl je met 'bedenkingen' zit is natuurlijk geen goede start voor een ontspannen samenzijn.