25-01-10

De droom met Freud.

freud

Freud, je weet wel, de grondlegger van de sexuele psychologie. Het schijnt dat de laatste vraag die hij stelde op zijn sterfbed was: “Wat willen vrouwen nu eigenlijk?” .

 

Ook ik zit/zat met die vraag, ik zat zelfs zó met die vraag dat ik er eens van gedroomd heb. In die droom kwam ik Freud tegen. Dit was voor mij een niet te miskennen kans om hem te vragen of hij het antwoord reeds wist. Ik vroeg het hem dus op de man af: “Freud”, zei ik, “Weet je nu wat vrouwen eigenlijk willen?”. “Och ja”, repliceerde hij met een zucht, “Ja, ik weet het! Het zit namelijk zo, dat vrouwen steeds die appel willen die ze nog niet geproefd hebben, om het een beetje bijbels uit te leggen. Alleen moet die appel anders en als het kan ook beter smaken dan de vorige!”. “Die appel hoeft niet noodzakelijk symbool te staan voor een andere man”, zei hij, “maar kan ook symbool staan voor andere geneugten des levens die ze wensen, materieel of emotioneel. Het spijtige echter is, dat er teveel afgegaan wordt op wat een betere appel lijkt door te kijken naar andere relaties en situaties, en daardoor verkeerd gedacht wordt dat een dergelijke appel dan ook beter zal smaken. Bij de verkeerde keuze krijgen ze dan ook meestal een bittere nasmaak, waarna ze het klokhuis naar de man smijten.”

 

12-07-09

De appel en het kind.

Het regent. Dus hebben mijn vriendin en ik er niets beters op gevonden om eens een gezelschapsspelletje te spelen. Halverwege besluit ik een appel te eten, en haal er dus ééntje uit de koelkast en kom terug aan tafel. Mijn vriendin kijkt naar de appel en richt zich vervolgens tot mij: "Je zal die appel toch wel afspoelen zeker?!", zegt ze op een eerder gebiedende toon, "Om de pesticiden eraf te spoelen" vervolgt ze. "Je hebt gelijk!" repliceer ik en voeg de daad bij het woord. Het was echter niet met volle zin, maar ik wou de sfeer niet bederven. Niet dat ze geen gelijk had , maar ik had het gevoel dat ze tegen één van haar kinderen bezig was. Het blijkt iets typisch vrouwelijks te zijn, want het is niet de eerste vriendin die zo handelt. Nochtans toont het tov de man (ik dus in dit geval) niet echt een vorm van waardering. Net alsof ik nog een kind zou zijn en bijgevolg niet voor mezelf kan beslissen wat goed voor me is. Dergelijke opmerkingen doet men als vrouw tov hun man best niet teveel vind ik. Het heeft sommige mannen op de lange duur immers een gevoel van geen man te zijn (voor hun vrouw) waardoor ze dan uiteindelijk hun 'man-zijn' elders willen bewijzen maw elders waardering zoeken. Maar dit gezegd zijnde: voor de rest was de appel wel best lekker!