22-01-10

Een homo?

Ik heb nog ooit eens een cursus boekhouden gevolgd om persoonlijke redenen die mij nuttig waren. Boekhouden is natuurlijk iets dat blijkbaar meer vrouwen dan mannen aantrekt, want we waren met slechts twee mannen in de groep, de rest waren vrouwen. Nu bleek het dat één van die vrouwen verteld had tegen haar vriend, waar ze mee samenwoonde, dat ik een homo was. Had ik geweten dat ze dat verteld had, zou ik mij afgevraagd waarom ze dat zei, want ik vind mezelf toch wel mannelijk, niettegenstaande mijn gevoelig karakter.

 

Maar als je wilt weten hoe ik te weten gekomen ben dat ze dat haar partner wijsmaakte? Nee, niet via roddels....ze had het mij zelf verteld, toen we samen in bed lagen. Op het einde van het schooljaar was er een klein etentje met de groep, en het ene leidde naar het andere. Blijkbaar had ze haar vriend wijsgemaakt dat ik homo was om hem niet ongerust te maken. Daardoor ben ik nu ook op mijn goede voor “ homo’s “, moest mijn huidige vriendin eentje kennen. Ik vond het een slimme truuk van haar, maar daardoor had ik ook geen vertrouwen in haar. Omdat ik het eigenlijk achterbaks vond. Niettemin, we zijn zo nog een jaar ongeveer samen geweest, in die zin dat zij nog altijd bij haar vriend woonde en dat ik haar minnaar was. Doordat ze mij toen heeft leren kennen is ze zelfs niet met hem getrouwd, wat normaal het plan was. Uiteraard wist hij er na verloop van tijd ook van en wachtte de situatie af. Maar het ging ook niet echt goed meer tussen haar en haar vriend, reeds toen ik haar in het begin leerde kennen, waardoor ik het gevoel had dat ze mij eerder als een uitweg zag om bij hem weg te geraken. Daar ben ik dus niet op ingegaan met uiteindelijk de breuk als gevolg.

 

Het is de enige keer dat ik met de partner van een ander geslapen heb, en heb mijzelf sindsdien voorgenomen van dat ook niet meer te doen. Ik had er zelf geen goed gevoel bij en voelde mezelf eigenlijk ook als een achterbaks iemand. Het enige echte dat het echt waard was, buiten het feit dat ik haar leerde kennen natuurlijk, is dat ik zo toch eens de kans gehad heb om (heel mooie) borsten met een E-cup in mijn handen te mogen hebben.

11-01-10

Het schuldgevoel.

Een kerel op mijn werk vertelt me af en toe zijn doen en laten. Hij vertelde me eens dat hij naar de winkel is geweest, samen met zijn vriendin. Het was een interieurzaak. Ze hadden niet echt de bedoeling van iets te kopen, maar enkel van eens rond te neuzen om ideeën op te doen. Op een bepaald moment echter ziet zijn partner een hele mooie nachtlamp. De kostprijs was echter wel 250 euro en dat vond hij echter teveel van het goede. Maar….hij heeft de nachtlamp uiteindelijk toch gekocht, speciaal voor haar. En blij was ze, gecharmeerd ook, dat hij dat geld over had om haar tevreden te stellen. Ze weet echter niet dat hij, zo vertelde hij me toch, dit eerder deed uit schuldgevoel. Hij heeft haar immers reeds meerdere malen bedrogen (zonder dat zij daar weet van heeft, buiten één maal) en wou op die manier zijn eigenzinnig/egoïstisch gedrag ‘goedkopen’. Zijn gedrag is er sindsdien niet echt door veranderd, maar hij had tenminste het gevoel dat hij er was voor haar. Alhoewel ik het niet moeilijk vind om er te zijn voor iemand op die manier. Het vraagt immers niet echt veel inspanning als je de (financiële) middelen hebt, en die inspanning vraagt bovendien ook niet veel inspanning vanuit het hart.

 

Het gebeurd waarschijnlijk meermaals binnen relaties, dat je onverwachts iets krijgt van je partner waarbij je denkt: “Waar heb ik dat aan verdiend?” . ‘Hij/zij moet me wel echt graag zien’ denkt men dan meestal. Maar liefde toont zich niet via materiële zaken, vind ik, maar wel via de kleine dingen. De inzet die je dagelijks toont om ervoor te zorgen dat je partner een zo mooi mogelijk leven heeft. En krijg je een duurder kado van je partner terwijl die niet echt het geld heeft, dan zit de kans er wel meer in dat die persoon op dat moment echt van je houdt. Natuurlijk moet je ook zorgen of erop toezien dat je er ook iets voor terugkrijgt indien je je liefdevol inzet voor je partner; want als je partner je al dan niet plots verlaat, zou het wel eens kunnen zijn dat je anders met een schuldgevoel zit tov jezelf, omdat je te weinig rekening gehouden hebt met jezelf.

11-12-09

Met de hand op de borst.

Toen ik zestien jaar was had ik een goede vriend, enfin, laten we zeggen dat ik zijn vriend was omdat niemand anders hem als dichte vriend wou. Zijn maatschappelijke reputatie was immers niet zo mooi en indien hij de vriendin van een ander zou kunnen inpikken zou hij het zeker niet laten.

Aangezien ik op die ouderdom de ‘looks’ niet mee had, hoefde hij van mij niets te vrezen wat betreft zijn vriendin(nen).

 

Maar to-the-point: hij en ik waren eens samen op onze slaapkamer (ik schrijf ‘onze’ omdat we niet welstellend waren en dus met meerdere broers op één kamer sliepen). Ik weet niet meer waarom, maar ook mijn toenmalige toekomstige schoonzus, dus het lief van mijn broer, was op de kamer aanwezig, maar dan zonder mijn broer. Ik wist dat mijn vriend haar aantrekkelijk vond, en dat was ze ook, boven het gemiddelde van het knap zijn zelfs. Toen mijn schoonzus de kamer wou verlaten versperde hij de weg op zo een manier dat het eerder sympathiek dan irritant overkwam waardoor ze moest lachen. Terwijl ze in die lachfase zat maakte hij er gebruik van vlug met zijn hand één van haar borsten aan te raken en haar zo omver op het bed te duwen. Ik stond op dat moment perplex, niet zozeer door het handelen van mijn vriend, maar wel omdat ik de indruk had dat ze het wel leuk vond. Ze kon er in ieder geval mee lachen.

Die truuk had hij al meermaals toegepast bij verschillende meisjes die het vreemd genoeg nooit erg vonden. Maar dat kwam waarschijnlijk omdat mijn vriend er toen uitzag zoals Don Johnson, van de topreeks miami vice, dat op dat moment een hype was. Mocht ik dezelfde handeling gedaan hebben bij die meisjes, op dezelfde manier, had ik waarschijnlijk een klets in het gezicht gekregen….want iemand die niet knap is mag dergelijke dingen niet doen vermoed ik.

De toekomstige schoonzus zelf is geen toekomstige schoonzus gebleven. Die was tijdens een jaar op kot (twee jaar later), verliefd geworden op een medestudent en verkoos die kerel met toekomst, boven een sukkelaar als mijn broer (uiteindelijk waren we echt arm thuis). Ze was echter wel snugger genoeg om haar eerst te laten ontmaagden door mijn broer (en zo ook mijn broer te ontmaagden) vooraleer het met die ander af te trappen. Waarschijnlijk omdat ze een schaamte had dat ze nog maagd was tov haar nieuw lief, ik weet het niet. Maar ze is uiteindelijk wel met die man getrouwd. Misschien had ze haar maagdelijkheid toch beter voor hem gespaard dus, en zo ook de maagdelijkheid van mijn broer toen gelaten voor degene waar hij het leven verder mee wou delen… .

25-11-09

De judoleraar

Een tiental jaar terug:

Geen uitweg wetende belt ze aan bij de zus van mijn beste vriend. Ze huilt tranen met tuiten. Ze heeft zich immers laten gaan. Ze oefent judo en aangezien judo een sport is met regelmatig fysiek contact kan dit wel eens tot ‘verkeerde’ gedachten leiden. De gedachten zijn niet zo erg, tot ze in daden worden omgezet. En dit is wat er uiteindelijk gebeurt is: wat begint al spelen is ook geëindigd als spelen. De judoleraar zelf zal er geen traan voor laten, waarschijnlijk wel een streepje in zijn zwart boekje bijplaatsen. Voor hem was ze blijkbaar slechts een speelding dat hij eens wou uitproberen. Zijzelf zal zich waarschijnlijk laten meeslepen hebben door het moment van plezier (iets waar veel vrouwen gevoelig aan zijn).

Het feit dat ze huilt toont wel aan dat ze schuldgevoelens heeft tov haar partner, die ik toevallig ook ken. En zoals ik hem ken, een goede verantwoordelijke kerel, verdient hij niet van bedrogen te worden, wat zij nu vermoedelijk ook beseft. Wel vreemd dat men dat pas achteraf beseft, en tijdens het moment van plezier niet… .

12-11-09

Stalking?

Het is 00:15, de nacht van 1 op 2 november 2009. Mijn huidige vriendin slaapt vandaag bij haar thuis. Ik heb de ochtendploeg te gaan die om 05:00 begint en lig dus rustig te dromen. Tot ik plots mijn gsm op mijn nachtkastje hoor afgaan. Ik kijk welk nummer het is, maar het nummer komt mij niet bekend voor en dus neem ik niet onmiddellijk op. In de plaats ga ik gaan plassen. Tegen dat ik terug ben in mijn slaapkamer is het gerinkel gestopt. Ik bel naar het nummer 1230 om de boodschap te horen en hoor tot mijn verbazing volgende boodschap van een zwoele vrouwenstem: "Och schat (eigenlijk zegt ze hier mijn naam), ik wil je piet, je lekkere piet, om te neuken, lekker diep neuken met je lekkere kont.". De boodschap werd zo zwoel gezegd dat ik er een erectie van kreeg. Nooit gedacht dat zoiets een dergelijke invloed op mij zou hebben trouwens.

Ik heb het nummer, maar heb niet teruggebeld. Ik vermoed dat het van een ex-vriendin is, waar ik enkele jaren terug een passionele relatie mee gehad heb. Zo een jaar terug, net op de dag dat ik met mijn huidige vriendin een relatie gestart ben kreeg ik ook een sms-berichtje van diezelfde ex met de veelzeggende boodschap 'neuk mij!'. Ik heb er uiteraard niet op gereageerd. Natuurlijk zou het wel minder aangenaam geweest zijn, moest mijn huidige vriendin per toeval zo een berichtje lezen of zo een boodschap horen. Terwijl ik helemaal niets misdaan heb zou ze hoogstwaarschijnlijk wel iets anders vermoeden met alle mogelijke gevolgen vandien... .