18-02-10

Met de vinger in de neus.

Ik zat eens met mijn toenmalige vriendin iets de drinken in een café. Ook haar dochter, die niet mijn dochter is, was erbij. Op een bepaald moment zit haar dochtertje in haar neus te peuteren en haalt er zowaar een brok slijm uit. “Kijk mama”, zegt ze, terwijl ze de brok, klevend aan haar vinger met enige fierheid laat zien zodat iedereen het kon zien. Mijn vriendin haar trots was blijkbaar op dat moment groter dan de liefde voor haar kind, want de dochter kreeg in 1,2,3 een oplawaai tegen haar oren. Ik stelde mij vragen bij de reaktie van mijn vriendin. Het is natuurlijk wel ergens gênant om dit publiekelijk te moeten meemaken, maar langs de andere kant….het is toch maar een kind hé. Wat weet die immers van de (geacteerde) maatschappelijke waarden der volwassenen.

 

Ze zal wel niet de enige zijn die zo reageert. Veel mannen en vrouwen, mamma en pappa noemen ze zich, vinden hun eigen trots belangrijker dan de kinderlijke onschuld die de wereld nog aan het ontdekken is. Voor veel ouders is het belangrijker dat de kinderen presteren naar hun (de ouders’) normen zonder rekening te houden met wat het kind zelf wil.

 

Dergelijk handelen wijst er alleen op dat de zo handelende ouders zelf iets tekort gehad hebben in hun jeugd op gebied van moeder -en/of vaderliefde. Bijkomend fenomeen is echter ook dat ze die tekortkomingen niet alleen afreageren op hun kinderen maar ook op de partner, met menige relatiebreuk tot gevolg.

17-02-10

Verliefdheid.

Verliefdheid is een synoniem voor naïviteit. Het is zoals spelen met de pop of met speelgoedautootjes. Je reageert er emotioneel en direct op, zoals een kind, waarbij het volwassen denken wegvalt of vermeden wordt. En alhoewel het best leuk kan zijn van die vlinders te voelen, is het zeker geen verstandige keuze van je erdoor te laten meeslepen. Je ziet immers enkel het scherm van wat mooi is; de doodgeslagen vlinders (soms bijna  letterlijk) dien je eventueel achteraf te incasseren waarna het is alsof die verliefdheid er nooit geweest is. En dan is het uiteindelijk een nuloperatie geworden of nog erger.

 

Dit wil niet zeggen dat je niet van die verliefdheid mag genieten of erin mag meegaan, alleen moet je toch ook proberen van eens achter de schermen te zien bij die andere persoon en de situatie in zijn geheel, om zo te vermijden dat je te overhaaste beslissingen neemt. Dit zal wel niet zo evident zijn, maar het kan je beschermen naar de toekomst toe, en zo kan je ook voor jezelf grenzen stellen door te bepalen in hoever je meegaat met die verliefdheid.

07-02-10

Het praktische van een relatie:

Een goede vriend van me zei onlangs dat een relatie meestal gebaseerd is omwille van het praktische. Onder het praktische kan men enkele dingen zoals hieronder opgesomd verstaan:

 

-         Het gemak en de zekerheid dat er iemand voor je zorgt bij de dingen waar je niet goed in bent;

-         Omwille van de kinderen

-         Het geld zal wel zeker één van de hoofdredenen zijn

-         De status en het sociaal contact tegenover vrienden

-         Uiteraard voor de sex

-         Morele steun

-         Bevestiging van het eigen ego (door de partner)

-   Om niet alleen te hoeven zijn

 

 

Als ik het zo een beetje allemaal samen leg, denk ik, om niet te zeggen, vrees ik, dat hij gelijk heeft. En de liefde? Die zal er misschien wel ooit eens geweest zijn, toch voor één van de partijen waarbij de ander dan doet alsof zijn/haar neus bloedt. Natuurlijk gebeurt het ook dat door het voortdurend samenzijn er juist een liefde ontstaat, ook al was die in den beginne minder aanwezig. Wat volgens mij een ook een liefde is met meer echtheid.

Maar afgezien van de liefde denk ik wel dat de bovenstaande punten een beetje hoofdpunten zijn om een relatie staande te houden tussen twee mensen (onafhankelijk van het vreemdgaan). En iedere keer dat er een hoofdpuntje ‘verdwijnt’ of aan waarde verliest binnen de relatie wordt ook de relatie minder stabiel en zal men ook minder het nut er nog van inzien waarna men stilletjes al op zoek gaat naar een andere partner (al dan niet via vreemdgaan).

04-02-10

De man en de zwangerschap.

Ik heb een stabiele vriend, in die zin dat hij iemand is die correct probeert te blijven in zijn handelen, zowel naar vrienden als naar gezin toe. Zoals bij de meeste gezinnen komt er vroeg of laat sprake van kinderen en bijgevolg ook van de daarbijhorende daden die er meestal uiteindelijk voor zorgen dat de kinderwens een realiteit kan worden. Zo gezegd, zo gedaan en zijn vrouw mag met vreugde melden dat ze zwanger is. Nu heeft hij reeds drie kinderen, en hij voelt zich daar goed bij. Een echte hechte familie, bij wijze van spreken.

 

Hij vertrouwde mij echter wel eens toe, dat hij het tijdens de zwangerschap van zijn vrouw wel moeilijk had op sexueel gebied. Ik weet er het fijne niet van, want ik heb dit zelf nog nooit mogen ervaren, maar blijkbaar zijn de vrouwen dan zo met het dragen en hun ‘innerlijk’ welzijn van het kind bezig dat de sexuele driften voor hen geen rol meer spelen. De man mag er dan bijstaan en er naar kijken zonder de hihi en haha. Mijn vriend heeft niet vreemd geweest tijdens die periode, maar vertelde me wel dat hij het best moeilijk had op sexueel gebied. En als hij, als iemand die correct probeert te blijven, het al moeilijk heeft, stel ik mezelf de vraag hoe dit dan moet zijn voor minder stabiele mannen (en zo zijn er teveel naar mijn bescheiden mening). Ik weet in ieder geval dat sommige mannen het elders zoeken tijdens die periode, daarom niet noodzakelijk uit kwaadwilligheid, maar omdat de roep van de natuur sterker is dan de geestkracht van die bepaalde man (of dan de liefde voor zijn vrouw?).

 

In ieder geval, een man is ook een mens die ook zijn gevoelens en aandacht nodig heeft. Toekomstige moeders vergeten dit wel eens tijdens de zwangerschap en zelfs ernà, omdat al hun aandacht dan naar het (‘andere’) kind gaat. Door een vorm van verwaarlozing voelt de man zich dan niet nuttig meer en durft hij wel eens domme, maar voor hem wel leuke, dingen doen. Als de vrouw zichzelf een beetje veilig wil stellen kan ze hem misschien best toch af en toe eens behelpen, ook al is het manueel. Want als het zaad is uit de man, weet je dat hij het niet onmiddellijk elders kan (of wil).

25-01-10

De droom met Freud.

freud

Freud, je weet wel, de grondlegger van de sexuele psychologie. Het schijnt dat de laatste vraag die hij stelde op zijn sterfbed was: “Wat willen vrouwen nu eigenlijk?” .

 

Ook ik zit/zat met die vraag, ik zat zelfs zó met die vraag dat ik er eens van gedroomd heb. In die droom kwam ik Freud tegen. Dit was voor mij een niet te miskennen kans om hem te vragen of hij het antwoord reeds wist. Ik vroeg het hem dus op de man af: “Freud”, zei ik, “Weet je nu wat vrouwen eigenlijk willen?”. “Och ja”, repliceerde hij met een zucht, “Ja, ik weet het! Het zit namelijk zo, dat vrouwen steeds die appel willen die ze nog niet geproefd hebben, om het een beetje bijbels uit te leggen. Alleen moet die appel anders en als het kan ook beter smaken dan de vorige!”. “Die appel hoeft niet noodzakelijk symbool te staan voor een andere man”, zei hij, “maar kan ook symbool staan voor andere geneugten des levens die ze wensen, materieel of emotioneel. Het spijtige echter is, dat er teveel afgegaan wordt op wat een betere appel lijkt door te kijken naar andere relaties en situaties, en daardoor verkeerd gedacht wordt dat een dergelijke appel dan ook beter zal smaken. Bij de verkeerde keuze krijgen ze dan ook meestal een bittere nasmaak, waarna ze het klokhuis naar de man smijten.”