07-10-11

'happy single' gevoel

Maandag 30 mei 2011

 

 

Ik ben aan het genieten en rondkijken naar de DVD’s in de Saturn. Plots trek ik mijn hoofd opzij, en zie dat er een jongere vrouw mij zit te bekijken. Ze voelt zich betrapt en glimlacht terwijl ze zich verder naar haar partner begeeft. Dat er verder niets van komt is niet belangrijk: het belangrijkste is dat het me een goed gevoel geeft, dat ik nog mag gezien worden en dat ik nog steeds een bepaalde ‘marktwaarde’ heb. Maar ik ben nog gebonden aan mijn vriendin en kan en zal die marktwaarde dus ook niet valideren. Eventjes gaat het wel door mijn hoofd, hoe verleidelijk het is om met de huidige relatie te stoppen om dan terug te kunnen doen waar ik zin in zou hebben als happy single.

 

Ik mis het soms ook wel, dat happy single zijn. Je doet wat je wil, wanneer je wil, eet wat je wil, en zoals je wilt. Eénmaal in een relatie echter worden veel zaken ‘aangepast’ om het leefbaar te houden voor de partner en elkaar. Je kan natuurlijk zeggen dat je je niet dient aan te passen aan de ander, maar dan vind ik het niet opportuun om een relatie te starten sowieso. In een relatie moet men toch rekening houden met elkaar, doe je dat niet, dan is de relatie vanaf dat ogenblik aan het afsterven en als er niet tijdig aan gewerkt wordt zal ze zelfs eindigen, meestal via bedrog, met als hoofdreden dat men uit elkaar gegroeid is.

02-10-11

Zaadjes planten.

Vrijdag 27 mei

 

Nog steeds geen mooi weer. Het zal een saaie dag worden: vanbinnen zit ik nog steeds mezelf op te vreten, noem het maar een innerlijke tweestrijd. Voornamelijk dan omdat we normaal gezien deze week eens gingen praten over het samenwonen en hoe we dit zouden aanpakken….gewoon brainstormen en elkaars visie eens geven. Door haar alcoholisch gedrag vond ik het echter geen aanrader om dit te doen, dergelijke zaken bespreek je immers beter nuchter. Gevoelsmatig voel ik het op dat moment ook niet onmiddellijk meer goed zitten tussen ons. Ik heb gewoon zin om tv te kijken en niets te doen. Zij ligt naast mij in de zetel en doet haar ogen dicht. Vooraf geeft ze me de afstandbediening met de woorden “Hier, kijk maar wat naar vrouwen-tv, je doet dat graag, ik zal wel meeluisteren”. Uiteraard een stomme opmerking. Zonder dat ze het weet legt ze ‘zaadjes’ die de relatie mogelijks kunnen afbreken als ze zo verder ‘plant’.

 

Het zal wel in vele relaties zo zijn, dat één van de twee of beide partners onkruid plant in de zieletuin van de ander en daarbij nooit de moeite doet om het ook eens te wieden. Het is nochtans leuk om te kijken naar een mooie tuin, zonder onkruid, die je zelf hebt helpen planten. Het is niet anders met je levenspartner: je partner is immers met de jaren een groot deel van wat je er zelf aan ‘gegeven’ hebt, alhoewel de meeste mensen uiteraard van zichzelf zullen denken dat ze zoveel gegeven hebben, en dat zal wel zo zijn waarschijnlijk. Alleen hebben ze niet gegeven wat hun partner wou, maar wat ze zelf dachten dat de partner wou (om eigenlijk het eigen leven staande te houden) om dan met verbijstering te staan als diezelfde partner het beu is omdat die nooit kreeg wat hij/zij verlangde van jou als partner!

27-09-11

Elkaar aanvaarden.

Tijdens het gesprek met de electricien spraken we ook over relaties. Mijn vriendin vertelt daarbij dat de mensen veel te snel opgeven relationeel, en dat de partners elkaar moeten leren aanvaarden met de fouten die ze hebben.

 

Ik ben echter niet akkoord met die denkwijze. “Elkaar aanvaarden” lijkt me eerder een gemakkelijksoplossing of een drogreden om niet te moeten werken aan jezelf. Zoals zij het zegt mag de dominante of ‘negatieve’ persoon in de relatie altijd zijn/haar ding doen zonder zich te moeten verantwoorden tgo de persoon waar hij/zij mee samenleeft. Dan kan je beter alleen blijven vind ik… . Je hoeft daarom elkaars bezit niet te zijn, maar rekening houden met wat de partner wel en niet graag heeft of hoort en zich daaraan aanpassen vind ik toch wel een belangrijk item om een relatie te doen slagen.

15-09-11

Water in de kelder.

23u15 , 16 mei 2011. Mijn vriendin belt mij met tranende en bevende stem dat ze met water in haar kelder zit. Op dat moment hoeft ze zich echter geen zorgen meer te maken want de pompiers zijn al langsgeweest en de hulpdienst van de gemeente ook. Bleek dat er een prop in de rioolbuis zat waardoor het water niet meer verder kon. Ze ontzag zich wel nog dat ze het overblijvende water (dat de pompiers niet meer konden wegpompen omdat het te laag was) nog met emmers zou moeten wegscheppen. Omwille van de grote afstand betreffende onze relatie kan ik niet onmiddellijk helpen. Achteraf rees bij mij echter de vraag of ze mij niet probeerde te manipuleren zodat ik het ‘vuile’ werk voor haar zou komen doen. Ik kan er natuurlijk geen zekerheid over hebben, maar ze lijkt me wel graag te manipuleren wat me uiteraard doet twijfelen aan de relatie. Want iemand manipuleren die je graag ziet, dat doe je niet. Of ben ik écht zo wantrouwig dat ik het allemaal veel te ver zoek. Dat ik op zoek ben naar hoe men mij wil kwesten, omdat men mij in het verleden al overmatig gekwetst heeft. Zou best kunnen, en dan zou dat erop wijzen dat ik eigenlijk zelf met water in mijn kelder zit, figuurlijk dan, en dan het misschien ook eens tijd is om die vuiligheid in mij te lozen… .

10-09-11

Een belangrijke moeder.

 

11/05/2011, ik kijk eens naar de babyfluisteraar. Of je er nu in gelooft of niet doet er niet toe vind ik, ik kijk vooral voor de (psychologische) opmerkingen die derek ovilgie geeft, omdat die veelal wel degelijk een invloed blijken te hebben op het gedrag van het kind. 

In die aflevering bleek dat de moeder zichzelf belangrijker vond dan haar kind. Bovendien had ze het moeilijk met kritiek die indruist tegen haar gedachtengang. En alhoewel moeders heel belangrijk zijn voor de ontwikkeling van een kind, is het ook heel belangrijk dat de moeder zich op de juiste manier naar het kind toe gedraagt. Maar moeders die zichzelf belangrijk vinden (ze zijn immers toch de moeder!?), overschrijden wel eens de grens van het egoïsme waardoor ze het kind beginnen op te dringen wat zijzelf belangrijk vinden, zonder rekening te houden met wat het kind wil en zelfs met hun (mannelijke) partner erover denkt, zoals in deze aflevering ook het geval was. 

Dat dit een ongezonde situatie is, voor zowel het kind als de relatie is logisch gezien wel duidelijk, maar als dit niet doordringt bij de moeder wordt deze ongezonde situatie wel eens doorgedreven met tenslotte alle gevolgen vandien. Het kind ‘voelt’ immers dat het niet goed gaat tussen de ouders, een situatie dat het kind liever niet heeft, waardoor het dan ook onhandelbaar wordt om dat duidelijk te maken. De belangrijke moeder begrijpt dan niet waarom haar partner het zich niet meer aantrekt, plots wil scheiden, of waarom haar kind zo onhandelbaar geworden is... .