07-12-11

Evelien.



Via de player het 'relatieliedje', eronder de tekst.

 

podcast

 

Om vijftien over tien komt Evelientje uit haar bed
Ze kijkt eens in de spiegel en ze neemt een sigaret
Ze wandelt door de kamer en ze gluurt eens door het raam
Ze poetst haar mooie tanden en ze trekt haar kleren aan


Suiker, zegt ze en ze lacht haar tanden bloot
Ze drinkt oranje bloesem, ze eet geroosterd brood
(2X)


Om vijf na half elf sta ik te bellen aan haar deur
Ze maakt al lachend open en ik ruik haar zoete geur
Om tien na half elf liggen we lekker in haar bed
Ze vraagt of ik champagne lust en we draaien Medecine Head


Doe het, zegt ze, en ze lacht haar tanden bloot
Ze maakt haar lichaam dronken en al de kleuren worden rood
(2X)

 

Om vijftien over drie liggen we samen in haar bad
we stoeien in het water en pletsen alles nat
We laten ons lekker zakken in het heerlijk hete sop
En we zoeken onder water naar een zoekgeraakte stop

 

Zeep, zegt ze, en ze lacht d’er tanden bloot
Ze wast mijn vuile haren en ze lacht zich bijna dood
(2X)


Om vijftien voor de vijve neem ik afscheid met een zoen
You know, I love ya darling, wanneer zullen we het nog eens doen
Om vijftien na de vijve komt haar man terug van kantoor
Met moegewerkte hersens en twee propjes in z’n oor

 

Schat, zegt ze, en ze lacht haar tanden bloot
Ze geeft hem gauw een zoentje en ze denkt: ach idioot
(2X)


Tot vijftien over elf kijken ze samen naar t.v.
je weet wel, zoete koekjes bij een laatste kopje thee
en wordt meneer echt moe, nou, dan gaan ze maar naar bed
Slaap lekker schat, slaapwel, ik heb de wekker juist gezet


Vuur, denkt ze en ze neemt een sigaret
Haar man ligt al te snurken dus ze leest nog wat in bed
Vuur, denkt ze en ze neemt een sigaret
Haar man ligt al te snurken dus ze leest nog wat
mmmm... in dat lekker bed

 

 

[EVELIEN van BERT DECONINCK]

06-12-11

Liefde is kiezen.

Ik heb eventjes zitten terugdenken over mijn vorig berichtje van twee dagen terug betreffende mijn vriendin. Gewoon zo eens in gedachten af laten spelen hoe ik me zou voelen mocht ik mijn vriendin bedrogen hebben omwille van een sexuele uitspatting (of moet ik het lust noemen?). Daarbij probeerde ik me ook in te leven dat mijn vriendin het te weten zou komen. En het gevoel op zich voelde aan als een nachtmerrie. Het voelde aan als een nachtmerrie, omdat ik haar op dit moment ook graag zie. En ik zou er niet mogen aan denken dat ik haar kwets uit een vorm van egoïsme, en daarnaast ook nog het risico zou nemen om haar kwijt te spelen (oeps, opnieuw egoïsme?). Nochtans ben ik van persoonlijke mening dat men iemand anders niet kan/mag beperken in zijn/haar ‘zijn’. Ik bedoel daarmee dat het sexuele aspect deel uitmaakt van wie ik ben en ik ook dit wil uiten om mezelf goed te voelen, bij haar of bij iemand anders. Op zich zou het mijn gevoelens tov mijn vriendin niet veranderen. Men zegt wel eens dat mannen die gevoelens beter kunnen scheiden dan vrouwen.... .

Blijkbaar wordt men in de liefde altijd voor keuzes gesteld, om niet te zeggen dat liefde niets anders is dan kiezen. Kiezen tussen wat je zelf wil en kiezen tussen wat je partner wil. Het is dus kiezen tussen de liefde voor jezelf en de liefde voor de ander. En hoe egoïstischer je bent, hoe makkelijker je die keuzes kan maken, want dan kies je gewoon voor je eigen gevoel en wat zelf het beste is voor jou. Als je kiest voor de ander is het duidelijk dat je een (aanzienlijk) deel van je eigen wensen en dus van jezelf zal moeten opofferen om de ander tevreden te stellen. Via die opoffering toon je dan zogezegd dat je van je partner houdt, omdat je dan ‘kiest’ voor die persoon. 

Mooi van jou als je dat kunt. Rekening houden met andere mensen is altijd mooi Onschuldig. Alleen komt dan de vraag naar boven: hoe graag ziet je partner jou graag, indien die jou ‘verplicht’, al dan niet via manipulatie, om te kiezen voor zijn/haar wensen, maar geen rekening houdt met de zaken die jij belangrijk vindt? En misschien nog een belangrijker vraag: als je (gevoelsmatig) teveel opoffert voor je partner: hoe graag zie je jezelf dan nog?

05-12-11

Prikkelende scènes.

De meeste lezers zullen wel al van de gladiatorreeks "spartacus" gehoord hebben, die ze onlangs op 2BE vertoont hebben. Voor mij persoonlijk een heel prachtige reeks vol aktie, sex en intriges. En ik was niet de enige die het leuk vond. Voornamelijk het merendeel van de mannen waren er weg van. De suggestieve blootscènes gekoppeld aan gespierde mannelijkheid zal er wel voor iets tussenzitten.

 

Zo is er ook een kerel op het werk van mijn broer die de reeks graag zag. Tot hij niet meer mocht kijken van zijn vriendin omdat ze de scènes te expliciet vond.

Iets wat mijn vriendin dan wel niet zou moeten zeggen tegen mij. Als ik naar vrouwentv kijk, kan ik de reaktie van mijn vriendin nog begrijpen, maar niet als je, als man, naar iets echt mannelijks kijkt. Ik zou niet weten waarom je het recht niet hebt om naar iets te zien dat je leuk vindt, en je bovendien streelt in je ‘man-zijn’.

 

Vermoedelijk zal die vriendin bang geweest zijn, dat het haar vriend op ‘verkeerde’ gedachten zou brengen. Waar ik wel kan inkomen, maar kan men dan niet hetzelfde zeggen indien die vrouw naar een romantische film kijkt met haar filmidool? Of is het zogezegd niet zo erg omdat er misschien geen sexscènes in voorkomen en enkel ‘liefde’. Je zou eens moeten weten welke prikkelende scènes er dan soms in haar hoofd omgaan… .

03-12-11

Back in town.

I am back in town Roepen!

 

Het was een aangename week, maar het kon ook beter. Eén reden daarvan is, dat ik terug een krop voel opkomen in mijn keel, wat erop wijst dat ik binnenkort weer een huilbui zal krijgen om ‘opgeslagen verdriet’ los te laten. Op zich niet erg, integendeel, maar het ‘verdriet uit het verleden’ heeft intussen wel een invloed op mijn gemoedstoestand en dus ook op mijn handelen in het algemeen. Het heeft lang geduurd vooraleer ik besefte dat mijn leven voornamelijk afgeremd werd door emotionele gevoelens en verdriet uit het verleden. Je leeft wel, en draait overal in mee, maar je geniet niet echt van de dingen die je aan het doen bent. Enfin, hoe meer ik het via huilen kan loslaten, hoe beter ik me voel en hoe gelukkiger ik wordt.

 

Een ander minpunt deze week was het sexgehalte. Als je elkaar slechts om de twee weken ziet, en je hebt dan slechts twee maal sex in de week dat je elkaar wel ziet, dan vind ik dat voor mijn libido wel wat weinig. Ook dat werkt wel eens op mijn gemoedstoestand. Het doet me ook vragen stellen over mezelf en onze relatie. Want ik zie haar wel graag, maar om een heel leven mezelf sexueel onder bedwang te moeten houden omdat zij een lager libido heeft….ik weet niet of het me zal/zou lukken. Maar dat zal de toekomst dan wel uitwijzen.

 

28-11-11

Uit het oog, uit het hart.

IK ben weer naar mijn vriendin voor een kleine week. Ik verlang al om haar terug te zien.

Dat is wel het voordeel van een LAT-relatie.....de sleur komt er niet zo snel in. Als je elkaar dagelijks ziet ga je al snel een routine inbouwen die meer gebaseerd is op je eigen ritme, dan op het ritme voor elkaar. De mens is nu éénmaal egoîstisch ingesteld. Het wordt dan zo een gewoonte dat je partner in de buurt is, dat die op de lange duur als het ware 'onzichtbaar' wordt voor jouw ogen. Uiteraard heeft dit ook gevolgen met tijd voor de relatie.

Misschien dat vrouwen daarom soms de neiging hebben om (veel) aandacht te vragen of te eisen. Omdat ze weten, als je 'onzichtbaar' wordt voor je partner, dat het dan eigenlijk is zoals het spreekwoord: "Uit het oog, uit het hart". Nochtans zou je dit eerder denken van een LAT-relatie....dat je elkaar niet of minder ziet, en daardoor minder denkt aan elkaar en dat dit negatieve gevolgen kan hebben voor de relatie met elkaar. Door de afstand ben je echter verplicht om meer te werken aan de relatie, gewoon omdat ze ook sneller te verbreken is als het niet meer werkt. Zou dit een reden kunnen zijn dat vrouwen liever trouwen en samenwonen? Omdat ze dan onbewust weten dat het al niet meer zo éénvoudig zal zijn om de relatie te beëindigen? Zou best kunnen, maar uiteraard een verkeerde gedachtengang, want het leidt alleen maar tot problemen als het niet meer werkt onderling. En dan pas wenst men veelal echt de partner uit het oog, en uit het hart.