06-01-12

Hoe het zou moeten zijn.

Hij:  “Schat, ik heb zin in sex!”

 

Zij:  “Ik niet schat! Eigenlijk heb ik wel zin in sex, maar dan met mijn minnaar”

 

Hij:  “Dan ga ik maar naar mijn ex-vrouw, waar ik ook nog altijd van hou! Misschien wil zij wel iets ondernemen met mij?!”

 

Zij:  “Ok, we zien elkaar dan morgen?”

 

Hij:  “Blijkbaar wel!”

 

Zij:  “Ik hou van je schat! Amuseer je!”

 

Hij:  “Ik hou ook van jou! Geniet er ook maar van!”

19-12-11

Was ik er maar nooit aan begonnen...

jaloezie.jpg

12-12-11

1 euro.

 

Doe de test Lachen:

 

Bij het begin van je relatie, iedere keer als je sex gehad hebt, stop je 1 euro in een potje. En éénmaal dat je getrouwd bent of samenwoont moet je het omgekeerde doen: telkens één euro er uithalen als je sex gehad hebt (met je eigen partner uiteraard). De termijn om het potje leeg te maken zal heel wat langer duren dan om het te vullen… . Hoe lang? Dat moet je zelf ontdekken!

 

Maar weze gewaarschuwd voor de teleurstelling… .

 

En nu ga ik naar mijn vriendin….1 euro in ons spaarpotje gaan stoppen, en met een beetje geluk zelfs 2 euro, maar 3 zal het waarschijnlijk wel niet worden Onbeslist.

10-12-11

Ontrouw…

Ik zit met een vriend in de auto, op de terugweg van die heerlijke sauna. Om toch over iets te praten, vraagt mijn vriend of ik nog altijd trouw ben aan mijn vriendin. Ik antwoord bevestigend. “Ja, jij bent niet zo!”, zegt mijn vriend, “Jij bent zoals ik, trouw zijn zit in het bloed!”.

 

Tot op heden kan ik daar voor beiden, en zeker voor mezelf, positief op antwoorden. Of dit zo zal blijven weet ik niet. Moest ik zeggen dat ik nooit zou bedriegen zou ik geen rekening houden met het onverwachte, en ik heb teveel levenservaring om te weten dat je je aan alles kan verwachten in het leven.

 

Waar ik wel van overtuigd ben is: “ Indien je je partner bedriegt, is het omdat je die wilt bedriegen!”  Zo simpel is het! Veel mensen zijn gewoon hypocriet, en maken zichzelf iets wijs. Je bedriegt omdat je vindt dat je recht hebt op die lekkere sexuele nacht met een ander waar je je toe aangetrokken voelt, wat de uitvlucht ook moge zijn. Men wacht enkel op een geschikt moment van spanningen in de relatie om die dan als reden aan te wenden. Meestal vinden de bedriegers zelfs een reden van bedrog uit het bedrog, zodat ze alles kunnen goedpraten: voor zichzelf en ten opzichte van de partner.

 

De hoofdreden waarom men vindt dat men niet mag bedriegen wordt reeds in de jeugdjaren aangeleerd via de christelijke en/of maatschappelijke moraal, waarbij men duidelijk probeert te maken dat ontrouw verkeerd is. Ik ben het daar nochtans niet mee eens, alhoewel ikzelf ook aan trouw gehecht ben van beide zijden (vermoedelijk geconditioneerd door diezelfde opgedrongen moralen). Lichamelijk vind ik dat ik met om het even wie sex mag hebben, het is mijn recht als mens, als levend wezen van de aarde, om te antwoorden aan de roep van mijn natuurinstincten. Toch ben ik niet ontrouw, en de hoofdreden is omdat ik mijn vriendin niet wil kwetsen, ook al zou ze het nooit te weten komen. Het gaat om respect voor wat je zelf graag ziet, en dus ook om respect voor jezelf. Iemand bedriegen die je graag ziet, is jezelf bedriegen. En ook al zou je je partner niet meer graag zien, dan nog vind ik dat je dan beter open kaart speelt en dit naar voor brengt en ziet hoe je dit kan oplossen.

 

Als je echt niet trouw wil of kan blijven praat je daar het beste met je partner over, om eventuele mogelijkheden uit te zoeken zoals swingen (parenclubs), internerdating of dergelijke, en geraak je er niet uit, moet je op een volwassen manier uit elkaar gaan of samenleven ‘naast’ elkaar….zoals ‘broer en zus’ zegt men dan wel eens.

 

Trouw zijn is een persoonlijke keuze en die keuze bepaalt wie jij bent als persoon vanbinnen. Met zelf trouw zijn kun je er echter niet voor zorgen dat je partner ook trouw blijft, want dit is zijn/haar keuze op het moment dat de kans zich voordoet. Het recht van ieder ‘vrij’ mens trouwens… 

 

[lees misschien ook: mensen willen bedrogen worden]

09-12-11

Een goede partner.

Ik moest gisterenochtend naar de tandarts voor een halfjaarlijkse onderhoudsbeurt. Eerste wat me opviel was de gloednieuwe en bevallige tandartsassistente. Tweede wat me opviel was een recente magazine ‘flair’ die blijkbaar op mij lag te wachten terwijl ik zelf ook aan het wachten was.

 

Ik blader het spontaan open en vind zo lukraak een ‘artikel uit het leven’ over een vrouw die een ‘perfecte’ vriend heeft naar eigen zeggen, en het, eveneens naar eigen zeggen nooit over haar hart zou krijgen om vreemd te gaan, waarbij ze uiteindelijk iemand leert kennen op het werk waarmee ze begint te flirten en ….hoe kan het ook anders….op het geschikte moment met die collega in bed plonst.

 

Vermits die collega getrouwd was en dus enkel een slippertje wou, is zij maar bij haar vriend gebleven waar ze nu nog meer tevreden over was. Deels uit schuldgevoel en ook deels omdat ze besefte dat haar relatie iets tekort had, namelijk dat ze elkaar te weinig zagen. Ze heeft dit naar voor gebracht bij haar vriend (ttz dat ze elkaar te weinig zagen en dus niet het slippertje), waardoor haar vriend haar raad opgevolgd heeft en de onderlinge relatie alleen maar verbeterd is. Waarom ze niet eerst met haar vriend gepraat heeft, en wel eerst het bed met een ander gedeeld, is mij nog een vraag waar ik wel nooit een antwoord op zal krijgen.

 

Het doet me ook denken aan een andere anekdote. Eéntje van een kleine twintig jaar terug, in een reportage van jambers over 'playboys'. Daarin vertelde een gedistingeerde oudere, maar knappe italiaan dat hij eens een getrouwde vrouw veroverd had op een gezellige avond. De volgende morgen, nà al de drank en het plezier, besefte de vrouw dat ze haar man bedrogen had waarbij ze vermelde tegen haar one-night stand: “Wat heb ik nu gedaan? Ik heb mijn man bedrogen…en hij is zo goed voor mij!”. Het was de italiaanse wolf niet zijn zorg, die blijkbaar nog altijd aan het nakwijlen was.

 

 

Eerlijkheidshalve dien ik uiteraard te vermelden dat in bovenstaande verhalen, die van vrouwelijke aard zijn, niet geweten is of de mannelijke partner zelf al vreemd gegaan is en dat er ook voldoende getrouwde mannen zijn die zich ook al aan het bedrog plegen gewaagd hebben.

 

Waar ik nu eigenlijk wil toe komen met deze verhalen, is dat het blijkbaar geen verschil uitmaakt of je nu al dan niet je best doet voor je partner om (eventueel) te vermijden dat je door je partner zou bedrogen worden. Je mag knap zijn, goed in bed, intelligent zijn, affectief zijn, geld hebben, ….  het is geen basis om niet bedrogen te worden.

 

 

Waarom dat die personen met een goede partner toch vreemd gaan, komt misschien naar boven in mijn volgend berichtje….maar dat is dan voor de volgende keer Afgesloten.