18-01-12

Websex.

 

Gisteren heb ik een docu gezien over websex, niet over de porno op zich, maar over de invloed van het internetmedium op het sexuele leven. Volgens hun statistische informatie (enquête genomen in groot brittannie) heeft 80% van de ondervraagden op het internet al eens sexuele bedoelingen gehad. Bovendien gedragen de mensen zich op het internet in het algemeen ‘anders’ dan ze zich maatschappelijk voordoen en ook meer promiscue (= gericht op sex). 20% heeft zijn huidige (sexuele) partner op het internet leren kennen en 40% van de ondervraagden beweert van al eens ‘casual sex’ gehad te hebben via het internet. 53% ervan heeft al eens aan webcam of cybersex gedaan, waarvan 1/3 van die 53% als gevolg daarvan ook effectief sex had met een ‘totale vreemde’.

 

[Alhoewel er niet duidelijk naar voor kwam wat ze met ‘totale vreemde’ bedoelden. Als je elkaar nog nooit gezien hebt, maar al een paar maanden ‘chat’, ben je dan nog een onbekende? Maar in de doc kwam voornamelijk naar voor dat het nog de dag zelf was]

 

Mannen lijken vooral het internet te gebruiken om een sexdate te kunnen hebben, terwijl vrouwen, niettegenstaande de sexuele provocaties van de mannen, heel erg genieten van de aandacht die ze krijgen. Het geeft hen blijkbaar een (grote) vorm van zelfvertrouwen door al de complimenten dat ze krijgen.

 

[En zoals iemand met een beetje mensenkennis wel weet: als je een vrouw of zelfs man wil verleiden kan je het beste beginnen met complimenten geven. Of die persoon het nu wil of niet, dat compliment zal in zijn/haar hoofd blijven nazinderen waardoor die persoon dus onrechtstreeks ook met de complimentgevende persoon in gedachten zit. Ik bedoel maar, aanvankelijk zitten de vrouwen niet op het internet voor het sexuele, maar voor ze het weten zitten ze in hun eigen ‘val’ (de zelfverheerlijking) en hebben ze toch een minnaar aan hun zijde zonder dat dit de bedoeling was in den beginne.]

 

Tot daar de percentages. Maar wat misschien belangrijker is: ook al komt het sexuele aspect in de internetprofielen niet naar voor, de mensen kunnen een netwerkprofiel aanmaken zoals ze zelf willen, met daarbijhorende ‘leugens’ en ‘valse’ foto’s als het nodig is. Men vertelde ook dat de  geslachtsziektes terug hun opgang maken, alhoewel men niet zeker is of dit door het internet komt. Maar wat denk je zelf Onbeslist? Misschien wel een mooie referentie om te weten of je partner vreemd is gegaan……maar natuurlijk (nog) minder leuk om te ontdekken indien het HIV betreft Hebberig .

 

 

Voor de mensen die graag eens webcammen: er bestaat ook zoiets als “screen cappers”. Terwijl je olijk en vrolijk je borsten 

sex6.gif

of  piemel(tje) 

 

piemel.gif

 

blootgeeft bestaat de kans dat je intussen rechtstreeks ‘opgenomen’ wordt aan de andere zijde. Er bestaan zelfs sites om achteraf die gecapteerde beelden op te plaatsen, de zogenaamde ‘faux porn sites’. Dus als je webcamt doe je er misschien beter aan van je aangezicht niet teveel in beeld te brengen, en zeker niet als je nog een succesvolle carrière voor de boeg hebt. Hetzelfde geldt voor naaktfoto’s.

 

[Spijtig dat het zo is misschien, want eigenlijk is het spijtig dat men zichzelf blijkbaar niet mag zijn in deze maatschappij. Of enkel tot op zekere ‘hoogte’]

 

Wees misschien ook voorzichtig met foto’s te laten nemen van je intieme zelf, terwijl je de liefde bedrijft met je allerliefste. Zo was er een kerel die van zijn vriendin intieme foto’s had, die hij genomen had terwijl ze aan het masturberen was, en deze op haar facebook plaatste nadat hij ontdekt had dat ze vreemd gegaan was. Daarnaast had hij ook enkele vulgaire opmerkingen in haar profiel geplaatst zoals ‘Ik wil je neuken’ e.d.

 

[Het feit dat hij die foto’s op haar facebookprofiel kon plaatsen, is omdat hij haar wachtwoord kende. Hou daar dus rekening mee, het is niet omdat je een relatie hebt dat je automatisch alles wat van jou is ook moet delen met je partner. Hoe triestig het ook klinkt (en eigenlijk is het ook wel triestig), je dient altijd jezelf in te dekken tegen het moment dat de liefde over is. Mensen kunnen je evenveel haten, zoals ze je graag zien, zeker als ze ontdekken dat hun liefde ‘onteerd’ geweest is door jou.]

17-01-12

Facebook.

 

Het was via facebook dat de dame in mijn vorig berichtje haar aanbidder had leren kennen. Facebook is heel handig, voornamelijk om vrienden en/of vriendinnen uit het verleden terug te leren kennen. En, toeval of niet, blijkt haar aanhouder wel niet haar eerste liefde te zijn! Blijkbaar doet dat internetmedium dus goed zijn werk.

 

Zelf zit ik niet op facebook. Ik zie er de logica niet van in. En eerlijk gezegd heb ik niet de indruk dat de meeste daarop zitten om eens hun mening te zeggen. Nee, die ‘mening’ lijkt me veeleer een drogreden om zichzelf te laten zien. Om van zichzelf een beeld te scheppen naar de buitenwereld toe hoe mooi ze (kunnen) zijn. En heel waarschijnlijk ook om die jeugdliefde van vroeger eens terug te vinden waar er nooit iets van geworden is of dat men niet (sexueel) heeft kunnen ontdekken. Maar ik sta er ook niet afkerig van, want ik heb ook mijn blog, en ik spui ook mijn mening uit, alleen doe ik het anoniem. Vind ik trouwens veel leuker, want ik ben ervan overtuigd dat er lezers zijn die wel graag eens het aangezicht achter dat schrijven zouden willen zien. Maar zolang ik in een relatie zit kan ik dit, volgens mijn normen, niet doen, en zelfs zonder relatie zou ik mij nog niet tonen. Toch niet op huidig blog. Ik moet echter wel toegeven dat ik mij, mocht ik geen relatie meer hebben, misschien wel op facebook zou begeven om vrienden terug te vinden, maar voornamelijk om vriendinnen ‘toevallig’ tegen te komen die ik wel graag eens beter had leren kennen. En ik bedoel dit niet alleen in de sexuele context.

16-01-12

“Geld moet rollen!”.

 

Onlangs een nieuw  ‘verhaal’ gehoord. Het was de man al opgevallen dat zijn vrouw het de laatste tijd drukker had dan anders. Als ze op een dag thuiskomt zegt hij om te lachen: “Kom je weer van je aanhouder?”. Waarop zij doodserieus antwoordt: “Ja!”. Haar woorden wel wel niet om te lachen bedoeld. De man stond perplex. Vanaf dan hebben ze beginnen praten. Niet over hoe ze de relatie staande zouden kunnen houden, maar over hoe ze alles zouden verdelen qua materiaal, geld en kinderen.

 

Zij wou alleen het spaargeld, het huis mocht hij hebben. Een overeenkomst dat hem financieel meer voordeel opleverde dan zij. Ook voor de kinderen was het snel geregeld: een week bij jou en een week bij mij. Dat laatste had ze misschien wat te simplistisch ingezien, want kinderen zijn geen dingen en hebben het veelal niet zo gemakkelijk om zich aan te passen aan de situatie, met als gevolg dat de kinderen zich op hun kamer ‘opsluiten’ indien ze bij de moeder en haar nieuwe man zijn. Ze zijn zelfs wat bang van de man, vermits het een ruige type is.

 

De reden dat ze weg wou was omdat ze wilde leven. Ze had niet het gevoel dat ze met haar oorspronkelijke man zich goed kon uitleven, vermits hij de gewoonte had om nogal op zijn geld te zitten. “Geld moet rollen!”, moet ze gedacht hebben, en vermits het niet voldoende rolde, besefte ze onbewust dat de liefde wel eens verder te zoeken is dan ze eerst dacht. Voor zoverre je liefde en geld aan elkaar kunt koppelen natuurlijk. Maar voor sommige mensen is geld gewoon liefde. Hoe meer geld je op tafel legt, hoe meer ze denken dat je hen graag ziet, en hoe meer ze doen alsof ze de geldbezorger graag zien. En zien ze geen geld meer, dan zijn ze weg, veelal met tafel en al! Dus mensen, wil je een goede relatie besef dan dat het geld moet rollen, maar zorg er ook voor dat je je intussen niet laat rollen!


 

8559.gif


09-01-12

In de lift.

 

De lift….er zullen wel koppels zijn die dit item al gebruikt hebben om eens een vluggertje in te doen. Alhoewel ik het zelf nog nooit gedaan heb, kan ik wel vermoeden dat het een kick kan geven, zeker als er spiegels in aanwezig zijn.

 

Dat moet een beetje hetzelfde zijn wat een verpleger dacht toen hij de lift nam met een vriendin van mij die ook verpleegster is. Die vriendin, die op het ogenblik van het gebeuren samen was met een goede vriend van mij, bezocht ook regelmatig parenclubs met haar vriend. Niet alles kan verborgen blijven, en op één of andere manier had die collega-verpleger dit te weten gekomen.

 

Het kan niet anders, of collega’s moeten wel eens samen werken. En in de verplegingsdienst gebeurt het ook wel eens dat men nachtelijke diensturen heeft. Dus kwam er zo een nacht dat zowel die vriendin als haar mannelijke collega samen moesten werken om hun maatschappelijke plicht uit te voeren. Bovendien is één van de hulpmiddelen om zich te verplaatsen binnen de kliniek uiteraard de lift, en zodoende kwam er, al dan niet toevallig, een moment dat beiden des nachts samen in de lift moesten.

 

Eénmaal de liftdeur gesloten draait mijn vriendin zich naar de spiegel om te zien of al haar haar nog goed ligt, een voornamelijk vrouwelijke eigenschap die echter ook meer en meer door mannen gedaan wordt. Op dat ogenblik had haar collega er niet beter op gevonden om haar langs achter te benaderen en haar tegen de spiegel te  drukken, waarna hij poogde om haar te betasten. De vriendin begon zich te verweren, waarna haar collega de opmerking gaf: “Komaan, we weten allemaal dat je ‘HET’ graag hebt!’ . Uiteindelijk heeft ze hem een slag in het aangezicht kunnen geven, waardoor hij weer tot de ‘normale’ wereld toetrad.

 

Die vriendin vertelde achteraf, dat het niet is omdat ze naar parenclubs gaat, dat men haar moet behandelen als een ding dat men maar mag gebruiken wanneer men wil. En gelijk heeft ze. Maar al te vaak wordt er, voornamelijk van mannelijke zijde, gedacht dat men alles mag doen met een vrouw die sexueel méér ‘open-minded’ is dan de gemiddelde maatschappij. Ook sexueel open vrouwen verdienen hun respect ............... ……….zelfs in de lift Lachen!

 

2355369149.jpg

 

08-01-12

Als het tegenzit…

 

Een relatie kan wel eens tegenzitten. Zeker als de vlinders in de buik al een eindje geland zijn. Zo hoorde ik vandaag het verhaal over een koppel waar het blijkbaar niet goed meer zit. Het ging al een eindje niet meer goed trouwens, waarna de man zich tot het internet gewend heeft om ‘een bakje troost’ te vinden en die blijkbaar ook vond bij iemand. Tengevolge daarvan heeft hij gevoelens beginnen krijgen voor die internetdame, waardoor hij niet juist meer weet of hij zijn eigenste partner nog wel graag ziet. Dat was niet naar de zin van zijn partner die vermoedelijk eerder excuses van hem verwacht had.

 

De man is dus gaan inwonen bij zijn nieuwe toeverlaat, voor de goede en de slechte tijden’ (zoals voorheen), maar had wel nog enkele persoonlijke bezittingen vergeten. Bezittingen die nog in het bezit waren van zijn vrouw en zich dus op zijn vorig woonadres bevonden. Ze zijn officieel nog niet uit elkaar, en hij is daar nog steeds gedomiciliëerd, want misschien komt hij wel tot het besef dat hij zijn vrouw wèl nog graag ziet, voor het geval dat het niet mocht lukken met zijn nieuwe ontdekking denk ik dan… .

 

Zoals het hoort bij een goede vechtscheiding laat zijn ex-partner zich natuurlijk niet doen, en ze weigert om hem zijn spullen terug te geven. Hierdoor is hij genoodzaakt om de hulp van twee vrienden in te roepen om zijn ‘vrouw’ te gaan bezoeken. Eénmaal daar aangekomen en binnengeraakt, want die twee vrienden waren blijkbaar ook haar vrienden, hielden die twee vrienden haar vast terwijl ‘manlief’ al zijn resterende persoonlijkheden meenam.

 

Achteraf heeft ze wel klacht ingediend tegen alle drie de personen. Het strafste van het verhaal is wel dat die vrienden wel kunnen vervolgd worden voor vrijheidsberoving e.d. maar dat ze haar man niets ten laste kan leggen. Indien men op hetzelfde adres gedomicilieerd is en bovendien wettelijk getrouwd, kan men niet stelen van elkaar volgens de wet. Voor zover ik weet heeft de man enkel zijn bezittingen meegenomen, maar had haar man nog andere bezittingen meegenomen, die eigenlijk van haar waren, dan nog zou ze niets kunnen doen. Als men wettelijk getrouwd is (zonder contract) zijn al de goederen immers van allebei.

 

Ik ben nooit voorstander geweest van het wettelijk huwelijk, alleen al omdat het voor meer problemen zorgt als het éénmaal slecht begint te gaan. Meestal wordt de goedbedoelende mens zelfs in zak en as gezet, zeker indien de partner met minder goede bedoelingen daar misbruik van maakt en al de rekeningen plundert en/of schulden maakt waar zijn eigen partner niets van af weet. Er zijn zo mensen die letterlijk op straat belanden. Het is een schande van de overheid dat ze dit maar laten gedijen en die wetgeving niet eens serieus herzien. 

Als ik dus een goede raad mag geven: bezint eer ge eraan begint! Je mag gerust al het mooie zien van een huwelijk, maar hou er ook rekening mee dat het slecht kan gaan. De feiten en bewijzen kun je dagelijks in de krant lezen. Het is dus belangrijk van goede, liefst contractuele, afspraken te maken.