02-12-10

Een reaktie op een reaktie.

 

Ik kreeg eergisteren volgende reaktie, en vond het wel eens interessant om op te reageren:

"Als jij daar zo boos om wordt dat je de volgende dag nog een kam tegen de muur gooit dan zegt dat over jou dat je nog heel wat hebt om aan te werken. Als het jou raakt dat zij zo iets zegt dan heeft ze een zwakke plek van jou geraakt. Ben je onzeker? Waarom zou je op je tellen passen wat je leest of naar welk programma je kijkt? Omdat zij er anders een opmerking over maakt? Het is aktie reaktie zou ik zeggen. Als je de eerste of tweede keer niet gelachen had maar serieus had geantwoord wat jij er van dacht zonder boos te worden dan zou ze dat grapje nu vast niet meer maken."

Met hieronder dus mijn 'verantwoording':

 

 Als jij daar zo boos om wordt dan zegt dat over jou dat je nog heel wat hebt om aan te werken.

Wat je zegt klopt wel, maar misschien een beetje een éénzijdige visie. Je kan net hetzelfde zeggen over het gedrag van mijn partner (vanuit mijn oogpunt gezien dan). Zoals jij het beschrijft is het net alsof ik in de fout zou zijn gegaan en verantwoordelijk ben voor de ‘negatieve’ opmerkingen of gedrag van mijn partner naar mij toe. Het lijkt dan net alsof degene die de (eerste) ‘slagen’ toebrengt automatisch gelijk zou hebben. Als je goed wil samenleven met elkaar, zowel in een relatie als maatschappelijk, denk ik niet dat het de bedoeling is van andere mensen te bekritiseren voor wat ze zijn of doen, hoogstens een enkele keer misschien om te ‘lachen’. Bekritiseren  kan natuurlijk wel indien het is om iemand terecht te wijzen op eventueel verkeerd gedrag.   

…dat je de volgende dag nog een kam tegen de muur gooit…  

Het feit dat ik de volgende dag een kam tegen de muur smijt kan ik voor mezelf best plaatsen. In mijn jonge jaren ben ik door genoeg mensen en ‘vrienden’ uitgestoten geweest omdat ik ‘anders’ was/ben qua persoonlijkheid en ook omdat mijn ouders arm waren en dit ook uiterlijk te zien was aan mij [zowel qua sociaal gedrag als economisch (kledij, drinkgeld, armoedig huis, …. )].

Met uitgestoten zijn bedoel ik niet gepest worden, alhoewel dit ook voorkwam, maar het genegeerd worden. Je bent er, maar niemand die doet alsof je er bent.

En alhoewel ik af en toe wel eens reageerde tegen pesters door op de vuist te gaan (en al dan niet ‘won’), veranderde dat op zich niets aan de zaak. Hoofdreden: omdat het probleem niet bij mij lag, maar dat de uitsluiters of pesters van zichzelf niet wilden inzien dat ze verkeerd bezig waren tov mij als mens. 

Als ik dan een dergelijke opmerking krijg van mijn vriendin, dan kan inderdaad dat diepgewortelde gevoel van uitgesloten worden terug naar boven komen, omdat ze onrechtstreeks ‘lacht’ met wie ik ben als persoon. En dan vind ik het normaal dat ik kwaad ben of wordt als je zelfs een uitgestoten gevoel krijgt van jouw ‘liefhebbende’ persoon (ook al is dit waarschijnlijk niet haar bedoeling). Je stelt je dan de vraag of dit ‘uitstoten’ nooit stopt. Ze weet delen van mijn jeugd, dus zou ze ook moeten weten dat dit gevoelig kan liggen om zo te handelen vind ik. 

Als het jou raakt dat zij zo iets zegt dan heeft ze een zwakke plek van jou geraakt. Ben je onzeker? 

Iedereen heeft wel een zwakke plek. Het lijkt een beetje te éénvoudig om dan te stellen dat je automatisch onzeker bent. Als je hoogtevrees hebt, ben je daarom automatisch een onzeker iemand? Ik dacht het niet! Het is de situatie waarin men zich bevindt die bepaalt of men onzeker is of niet. 

Het woord ‘onzeker’ wordt in de maatschappij trouwens veel te snel gebruikt. Onzekerheid ontstaat meestal slechts als je in een bepaalde omstandigheid een angst hebt om te falen of om iets te verliezen. En onzekerheid/faalangst betreffende de relatie heb ik totaal niet omdat ik van mijn kant enkel mijn best kan doen. Lukt de relatie, des te beter, lukt ze niet, dan gaat het leven verder (…met iemand anders). Dit wil daarom niet zeggen dat ik mijn vriendin niet graag zie, want ik zie ze wel degelijk graag, maar ik heb ervaring genoeg om te weten dat niet zozeer de gevoelens voor iemand een relatie doen slagen, maar wel eerder de omgang met elkaar en elkaars gevoelens. 

Waarom zou je op je tellen passen wat je leest of naar welk programma je kijkt? Omdat zij er anders een opmerking over maakt? 

Ik pas niet op mijn tellen, anders zou ze ook die opmerking niet kunnen geven, maar het geeft wel dat gevoel aan mij alsof ik ieder moment een opmerking mag verwachten.

Als je de eerste of tweede keer niet gelachen had maar serieus had geantwoord wat jij er van dacht zonder boos te worden dan zou ze dat grapje nu vast niet meer maken. 

Als ik iedere keer vanaf de eerste keer zou reageren op iets wat mij niet aanstaat, dan zou ik eerder een kort lontje hebben of ontwikkelen. Bij een onstabiele persoonlijkheid kan dergelijk gedrag (vnl. bij mannen) zelfs escaleren tot een autoritaire en dominante persoonlijkheid ten nadele van voornamelijk zijn/haar onmiddellijke omgeving. Bij vrouwen zal dit eerder leiden tot een “verwende bitch”-persoonlijkheid. 

Bovendien is het nu ook niet zo dat men een (eerste) opmerking automatisch als negatief moet inzien, want misschien is dat ook niet negatief bedoeld. Het is slechts door het herhalen dat het irriterend begint te werken (ook al is die herhaling niet negatief bedoeld). 

Ik heb mijn vriendin dit al duidelijk gemaakt en ze weet dit maar al te goed.  

Het is aktie reaktie zou ik zeggen. 

Ergens heb je wel gelijk, maar ik vind nu ook niet dat een relatie zo moet zijn dat je ‘tikkertje’ moet spelen. Zolang beide partners dit aankunnen is dit geen probleem, maar als de ene persoon overdadig ageert, of de ander overdadig reageert komt er onevenwicht van. Binnen een relatie kan dit onevenwicht uitgroeien naar onenigheid, pesten, ruzie, discussie.

Met andere woorden, je kan iemand wel eens op de plaats zetten, maar als dit iedere keer opnieuw moet gebeuren lijkt me dit weinig positief voor de relatie op zich. Maar zoals ik geschreven heb in het betreffende bericht 'pesten in een relatie': de volgende keer zal ik er haar nog eens op wijzen, zonder me kwaad te maken. Als ze het dan nog niet doorgeeft zal ik relationeel een stapje achteruit moeten zetten vermoed ik… .

22-11-10

Vreemde toestanden.

Vreemdgaan kan best leuk zijn, vooral voor de minnaar en/of minnares en de bedrieg(st)er dan. Het kan echter best belangrijk zijn van ook in te schatten hoe de bedrogene zal reageren bij het ontdekken ervan.... :

 

4205039729.jpg

 

20-11-10

Seksverslaving.

 

Oprah winfrey heeft soms best wel interessante items in haar programma’s. Ik herinner me eentje daarvan: namelijk die over seksverslaving. En aangezien seksverslaving in een relatie wel eens voorkomt lijkt het me wel eens nuttig van dit ter schrijve te brengen.

 

Een herkenningsfactor van seksverslaving is, dat het wel genot levert maar nooit voldoening. Hierdoor gaat men steeds op zoek naar meer. Niet zelden ontstaat seksverslaving door een tekort aan intimiteit: mensen die vroeg masturberen en onder broers en zussen of vrienden vroegtijdig sexspelletjes spelen, doen dit meestal doordat er een vorm van chaos in het gezin heerst. Dat sexuele is dus een vlucht om aan de realiteit te ontsnappen, maar dit wordt met de jaren een gewoontegedrag die uiteindelijk kan escaleren tot seksverslaving (hierbij heb ik een persoonlijke bedenking: misschien is de reden dat de hedendaagse jeugd zoveel vroeger sexueel aktief is,gewoon omdat ze de huidige maatschappij een chaos vinden). Bovendien zouden blijkbaar 80%  van de seksverslaafden ooit in hun jeugd op één of andere manier misbruikt geweest zijn.

 

 

Een andere weg die tot seksverslaving leidt is de volgende:

 

1e) eerst porno bekijken

2e) wat leidt tot chatrooms en internet

3e) dat leidt tot vreemdgaan

4e) soms tot overdadig vreemdgaan

5e) met als eindpunt seksverslaving

 

PS: 1/3e van de kopers van porno attributen zijn vrouwen.

 

 

Er waren ook enkele getuigenissen in dat programma:

 

- Een vrouwelijke pornoster: zij was reeds van haar 12 jaar ontmaagd, en zag seks als een ontsnapping van haar thuissfeer.

 

- Een ‘bekende’ drummer: heeft duizenden vrouwen gehad (de zogenaamde groupies). Meestal was hij echter verdwaasd van de drugs, net zoals degenen die met hem sliepen. De hoofdreden van zijn handelen was, omdat hij op zoek was naar een alter-ego omdat hij in zijn jeugd altijd “nerd” werd genoemd.

 

- een 38 jarige vrouw: heeft nooit echt een relatie gehad. Ze was eerder op zoek naar een vaderfiguur omdat ze haar vader verloren had op jeugdige leeftijd, bijgevolg zocht ze ook ‘look alikes’ (persoonlijke opmerking: de vader hoeft daarom niet noodzakelijk te sterven, een emotionele 'afscheuring' van de vader kan hetzelfde effect hebben). Het kwam zelfs zo ver dat indien de partner wegging, ze hem achtervolgde, niet zozeer om de seks, maar omdat ze die persoon wou ‘bezitten’. Als je dus op regelmatige basis bezig bent met gsm en andere te controleren, auto te achtervolgen e.d., ben je psychologisch verkeerd bezig. Ze leed dus veeleer aan liefdesverslaving: dit is voornamelijk een vrouwelijk gegeven en is een verslaving aan het verliefdheidsgevoel (de vlinders), dat echter veelal ook leidt tot seksverslaving.

 

 

Seksverslaving ontstaat meestal door een tekort aan zelfwaardering. Het wordt ook veelal niet tijdig door de relationele partner ingezien. Als een man bijvoorbeeld vertelt dat hij boven een boekje gemasturbeerd heeft, dan betekent dit meestal méér dan enkel die masturbatie. Tijdig ingrijpen is een aanrader, want het is moeilijker om van een seksverslaving af te komen, dan van een drugsverslaving, om de éénvoudige reden dat je ook seks nodig hebt binnen de normale relatie. Het is dus quasi onmogelijk om volledig af te kicken.

 

En na dit allemaal gelezen te hebben….wie wil er nu sex met mij Tong uitsteken? (*)

 

(*) gelieve de laatste zin niet ernstig te nemen!!!

 

19-11-10

Een vergissing van naam.

Ik herinner mij nog, zo een 17 jaar terug (ik was toen 24), dat ik met mijn toenmalige vriendin in het stad aan het wandelen was. Uiteraard komt er vroeg of laat een einde aan de wandeling, waarna we ons naar de auto begaven.

 

Ik weet niet meer wat ze toen als opmerking gaf, toen ze de deur van de auto opende, maar ik weet wel nog dat ze niet eindigde met mijn naam. Nee, ze gaf de opmerking en zei vervolgens een andere mannennaam dan de mijne.

 

Ik keek bevreemdend naar haar, terwijl ze zelf ook onmiddellijk haar foutje inzag. Ze verontschuldigde zich, en zei dat ze aan die persoon dacht omdat ze nog iets aan hem moest vragen of iets dergelijks.

 

Ik wist dat ze er gevoelens voor had, en ging er niet op in. Maar misschien had ik dat beter wel gedaan. Achteraf bleek immers dat ze meer dan gevoelens met die man deelde.

 

Ik bedoel maar: als je wilt weten of je bedrogen wordt door je partner, kan het wel nuttig zijn om aandacht te besteden aan een zogenaamde vergissing van naam naar jou toe. Je hoeft daarom natuurlijk niet onmiddellijk zwart te denken, maar het kan best wel een teken aan de wand zijn...

17-11-10

De drang van de zalm.

 

Een zalm is een echte voortplanter. In hun paringsperiode gaan ze vanuit de zee kilometers lang tegen de stroomversnellingen in vechten, watervallen en stuwdammen trotseren, zonder te eten….terend op eigen vet, om dan uitgeput terug aan te komen op hun geboorteplaats, te paaien en kuit te schieten, en vervolgens meestal ter plaatse te sterven…van uitputting.

 

Welnu, ook de man heeft een zalm in zijn broek. En ook die zalm wil naar omhoog. Omhoog om te paaien en zijn kuit te schieten. Voor vrouwen is het misschien moeilijk te begrijpen, maar bij een man is het net of die zalm in de broek een eigen leven heeft. Gestuurd door de natuur. En afhankelijk van zijn libido zal die meer of minder omhoog gaan. Meer of minder willen ‘paaien’.

 

Het doet me denken aan mezelf. Als ik in mijn jongere jaren soms door de straten liep, dan mocht ik niet teveel sexuele fantasieën hebben, of mijn zalm kwam naar boven. Je kan je best inbeelden dat dit niet echt in het straatbeeld paste, waardoor ik dan gegeneerd een CD winkel binnenstapte of me voor een etalage plaatste om wat “af te koelen”. Gelukkig heb ik dat nu niet meer….zal wel aan het verouderen liggen.

 

Iets anders dat ik me herinner is de bereidheid om een grote afstand af te leggen om toch maar te kunnen ‘paaien’. Toen ik nog aan internet dating deed, had ik eens een virtueel gesprek met een vrouw die zo een honderd kilometer verder woonde. ‘Toevallig’ had ik ook erg veel zin dan waardoor het gesprek zich ook wat sensueler en vervolgens sexueler begon te oriënteren. Het was reeds rond 21u30 en toch stelde ik nog voor aan haar om elkaar diezelfde avond nog te ontmoeten, ik zou wel tot bij haar komen. Gelukkig was zij nuchter genoeg om nee te zeggen. Achteraf bekeken besefte ik hoe onnozel een man zich kan laten leiden door die drang. Maar het is wel geen gewone drang, het is eerder een overheersende drang….die in het slechtste geval je jouw zinnen kan doen verliezen.

 

Juist door die drang zijn ook veel mannen bereid om een prostituéé te betalen om ‘verlost’ te worden. Dit heb ikzelf echter nooit gedaan. Ik heb toch altijd dat gevoel nodig gehad dat de vrouw zelf mij ook moest willen. Binnen de paringsdrang had ik dus ook een vorm van erkenning nodig blijkbaar. Maar dat zal dan wel gelinkt zijn aan het feit dat ik in mijn jongere jaren er niet echt aantrekkelijk eruit zag en dus ook op zoek was om dit terug goed te maken.

 

Mijn libido is wel wat gedaald de laatste jaren. Misschien omdat ik ouder wordt, misschien ook omdat ik geestelijk en emotioneel stabieler ben geworden. Soms heb ik zelfs heimwee naar die sterke drang. Maar het maakt nu éénmaal deel uit van de natuur en dus zal ik die maar volgen, zoals ik voorheen mijn ‘zalm’ volgde.

 

 

Heb je er immers nooit bij stil gestaan dat veel mensen ook graag zalm eten? Zowel mannen als vrouwen? Misschien is de verborgen reden daarvan dat ze hunkeren om ‘te paaien en gepaaid’ te worden…net als de zalm Knipogen!