07-03-11

Woorden van een prostituee.

Woensdag 2/03/11 heb ik in het nieuwsblad een artikel gelezen van een prostituee die er nà 35 jaar mee stopt. Eén van de dingen die ze vermeldde deed me denken aan een ander schrijfsel van mij ( Ode aan de vrouw). In de afbeelding hieronder vind je o.a.de volgende slagzinnen van de prostituee:

32529246.jpgIk kan haar alleen maar gelijk geven. Ik blijf voorstander van gelijkheid voor mannen en vrouwen op alle gebied. En ik kan vrouwen wel begrijpen dat ze afkomen met het feit dat ze al eeuwen onderdrukt zijn, en dat nu de mannen maar eens moeten onderdrukt worden. Nochtans bestaat er reeds voldoende literatuur met de stellingen en volgens hen ook bewijzen dat het ooit anders geweest is, dat de wereld voornamelijk een matriarchaat was, en dat het de mannen waren die moesten voldoen aan de behoeften van de vrouw. Maar dat is dan ook weer zo lang geleden, dat men dat vergeten blijkt, want toen waren er immers ook nog geen prostituees bestaande… .

Wens je het volledige artikel te lezen, dan kan je hier klikken ‘Woorden van een prostituee’

01-03-11

Vrouwelijke klederdracht.

Als een vrouw zich moet kleden,

Dan zal ze iets kiezen wat ze leuk vindt,

En ze zal het aantrekken,

Om dan te zien dat de trui niet bij de schoenen past,

Waarna ze opnieuw de kleerkast opentrekt,

En een ander mooi truitje vindt,

Die echter niet bij de rok past,

Om dan een broek aan te trekken,

Die te strak en ongemakkelijk zit (in haar hoofd),

Reden om terug te keren naar een andere rok,

Waarna ze tot het besluit komt dat het eigenlijk

aan de schoenen ligt,

En dus ‘verplicht’ naar de schoenenwinkel stapt,

Terugkerend met enkel sexy lingerie,

Dat uiteindelijk niemand ziet,

Zodat ze uiteindelijk moet dragen,

Wat ze eerst niet passen vond!

 

Written and performed by myself Lachen!

13-02-11

Valentijn.

Mijn vriendin komt morgen af. Kan het ook anders? Het is valentijn en met valentijn moet je immers samen zijn als koppel!

 

Moet het voor mij? Het valentijngedoe niet, dat mijn vriendin afkomt wel. Het valentijngedoe niet, omdat ik vind dat het niet die ‘dag der verliefden’ is die zal bepalen of je elkaar graag ziet. Het enige wat je doet is jezelf als koppel eens extra in de watten leggen, zodat je dat de rest van het jaar niet meer hoeft te doen. Globaal vind ik het dus geen goed idee: het is het proberen van al de liefde die je gedurende het jaar zou moeten krijgen, tot één dag samen te persen.

 

Sommige mensen vieren zelfs twee maal valentijn: één maal met hun partner omdat het moet, en éénmaal met hun minnaar/es omdat ze het willen. De ene ’s middags, de andere ’s avonds Lachen. Wordt waarschijnlijk op de lange duur wel een kostelijke affaire…..het is nu éénmaal één van de prijzen die je dient te betalen om een affaire te hebben. Als vreemdgaander/ster kan je bovendien ook niets anders dan iets kopen/vieren voor je minnaar/es want het risico bestaat uiteraard dat hij/zij anders ontevreden wordt en alles gaat uitbrengen bij de concurrentie. Een minnaar misschien minder snel dan een minnares, omdat een man nu éénmaal nog graag een gevoel van vrijheid heeft en dus liever minnaar blijft (plus het feit dat de tegenpartij wel eens agressief zou kunnen reageren), en een vrouw wel eens bezitterig kan zijn en uiteindelijk méér wil dan ze al heeft.

 

 

Mijn vriendin vroeg eergisteren of ik een kadootje voor haar gekocht had voor haar valentijn. Met wat spijt moest ik nee antwoorden. Gewoon geen tijd gehad, en bovendien was de onderlinge afspraak ook dat we niet zouden meedoen aan die commercialisering. Het feit dat ze het vraagt, is uiteraard een hint naar mij toe, dat ze het eigenlijk wel een beetje verwacht. Dit is één van de dingen waarom mannen soms zeggen dat vrouwen niet weten wat ze willen. Eerst stelt ze zelf voor van niets te kopen/ondernemen met valentijn, maar intussen verwacht ze het wel. Eén van die ‘eeuwige’ vrouwelijke testjes vermoed ik. Het doet mij denken aan het cliché: “Als een vrouw nee zegt, bedoelt ze ja!”.

 

Met iets te kopen kan je natuurlijk niets verkeerd doen, daar niet van, ze zou er uiteraard tevreden mee zijn. Maar ik wil niet dat ze naar mij komt voor een kado, maar voor mij! Omdat ze bij mij wil zijn. Daarnaast wil ik ook niet dat ze het op den duur een gewoonte begint te vinden dat ze iets krijgt en dat ze daar dan de waarde van mijn liefde voor haar aan linkt. Als ik om één of andere reden niet meer in staat zou zijn om hetzelfde te geven, dan zou ze logischer wijze beginnen denken dat ik haar dan ook niet meer graag zie op dat moment. En als ze dat zou denken, en ze is niet ‘volwassen’ genoeg om daarmee om te gaan, zou ze typisch reageren zoals zovelen en de aandacht elders gaan opzoeken. Zichzelf wijsmakend dat ik haar niet meer graag zie… .

 

Uiteraard zullen we wel samen iets doen met valentijn, maar niet omdat het moet, maar omdat we het zelf willen. En daarnaast zal het geen valentijnsdag zijn, maar een valentijnsweek waarin ik in ieder geval zal proberen van meermaals mijn pijl af te vuren, recht in haar roosje Tong uitsteken!

10-02-11

De ode aan de vrouw.

harlekijnvrouw.jpg

Om terug te keren op één van mijn vorige berichtjes. Ik denk niet dat iemand kan ontkennen dat het dankzij de vrouw is dat de mens aan het evolueren is en daarmee ook de beschaving beschaafder geworden is. Door haar grenzen te stellen ivm  één van de voornaamste basisbehoeften van de man, dat duidelijk sex is, heeft ze de man door de eeuwen heen toch wat kun ‘africhten’. Ze heeft de man een andere manier van handelen aangeleerd, waardoor er meer respect ontstaat of zou moeten ontstaan van de man naar de vrouw toe.

 

Mocht het enkel van de mannen afhangen leefden we misschien nog wel in grotten, met hun knots in de ene hand en hun penis in de andere hand. De knots om te jagen en te verjagen, de penis om zijn (dominante) genen te verspreiden al dan niet met de toestemming van de vrouw. Het grottengedrag van de man kan men zelfs noch dagelijks horen in het nieuws via verkrachtingen, (gezins)geweld, incest e.d. . Als ik daaraan denk en dergelijk nieuws hoor ben ik niet fier van een man te zijn, verre van zelfs. Er is nog steeds veel werk aan de winkel dus om beschaafd te worden als man en als mens in het algemeen.

 

Een minpunt dat ik echter opmerk in die evolutie is dat blijkbaar ook de vrouw zichzelf wat aan het verliezen is. Veel vrouwen eisen wel meer en meer het respect op qua gelijke rechten, waarin ze uiteraard gelijk hebben, maar daarnaast lijken ze mij ook meer en meer materialistisch te worden. Ze hebben immers ontdekt dat ze naast respect afdwingen, ook méér kunnen bereiken voor zichzelf met hun manier van werken. Hun doelstelling is veel minder het 'africhten' van de man geworden, maar wordt meer en meer gelinkt aan de zoektocht voor meer 'gemak’ en (financiele) veiligheid voor zichzelf.

 

Niet zelden zoekt ze dan een man die haar dat materiaal kan opleveren zodat de vrouw zich beter zou voelen. Haar gevoel linkt ze dus meer aan wat ze (uiterlijk) heeft en krijgt, en veel minder aan wat ze gevoelsmatig ontvangt van de man. Waarschijnlijk ook daarmee dat financieel onafhankelijke vrouwen zich minder snel binden aan een man. Gewoon omdat ze geen man meer nodig hebben om dat veilige en materiele te bereiken.

 

En vermits de vrouwen zich dan niet meer bezighouden met ‘het opvoeden’ van de man, stel ik me de vraag: “Zou dit het keerpunt van de beschaving kunnen zijn…. ?”.

 

31-01-11

kleine ode.

Ik ben er weer een weekje tussenuit. Bij deze toch nog een kleine ode aan de 'vrouw' :

 

'De mensheid dankt aan de vrouw alles wat haar menselijk heeft gemaakt.'

Richard Fester: "Weib und Macht - Fünf Mio Jahre Urgeschichte der Frau". Fischer: Frankfurt 1982

 

 

 A lot of love without kisses :-).