28-09-11

Een valse concurrent.

Alhoewel de electricien in mei de werken is komen doen, vertelde mijn vriendin plots tijdens ons verlof in augustus dat diezelfde electricien via msn in contact met haar probeerde te komen. Niet werkshalve, maar écht een gesprek! Ze vertelt dat ze hem geantwoord heeft dat ze geen tijd had, waarna hij de opmerking gaf “hihi, geen tijd?!”.

 

Verder heeft hij haar gerust gelaten. Het zal je niet verwonderen dat ik het vermoeden heb/had dat die vriendelijke electricien eigenlijk van plan was om zijn stekker in mijn vriendin haar stopkontakt te stoppen. Ik zie immers totaal geen andere reden waarom hij nog contact zou moeten onderhouden, vermits de werken gedaan zijn. Het is toch niet omdat een vrouw een (goed) gesprek heeft met een man dat dit ook automatisch wil zeggen dat die vrouw met die man naar bed wil? Hij zal vermoedelijk wel gedacht hebben dat het een gemakkelijke prooi was door haar ‘wijngedrag’.

 

Het toont alleen maar aan hoe vals mannen kunnen zijn. Een code van respect blijken steeds minder mannen (en vrouwen) te hebben voor hun eigen geslachtssoort. Het feit dat die man eveneens een vaste vriendin heeft (dat bovendien de zus van zijn ex-vrouw is) maakt het alleen nog erger. Blijkbaar worden onethische grenzen snel en graag verlegd in het mensendom. Tenzij hij en zijn vrouw natuurlijk van het 'open minded' type zijn, kan ik er nog wel in komen dat hij iets probeert. Maar dan nog zitten we met het respect tegenover de eigen partner en de 'nietswetende' partner dat graag snel tenietgedaan wordt om de eigen lusten te kunnen botvieren.

10-09-11

Een belangrijke moeder.

 

11/05/2011, ik kijk eens naar de babyfluisteraar. Of je er nu in gelooft of niet doet er niet toe vind ik, ik kijk vooral voor de (psychologische) opmerkingen die derek ovilgie geeft, omdat die veelal wel degelijk een invloed blijken te hebben op het gedrag van het kind. 

In die aflevering bleek dat de moeder zichzelf belangrijker vond dan haar kind. Bovendien had ze het moeilijk met kritiek die indruist tegen haar gedachtengang. En alhoewel moeders heel belangrijk zijn voor de ontwikkeling van een kind, is het ook heel belangrijk dat de moeder zich op de juiste manier naar het kind toe gedraagt. Maar moeders die zichzelf belangrijk vinden (ze zijn immers toch de moeder!?), overschrijden wel eens de grens van het egoïsme waardoor ze het kind beginnen op te dringen wat zijzelf belangrijk vinden, zonder rekening te houden met wat het kind wil en zelfs met hun (mannelijke) partner erover denkt, zoals in deze aflevering ook het geval was. 

Dat dit een ongezonde situatie is, voor zowel het kind als de relatie is logisch gezien wel duidelijk, maar als dit niet doordringt bij de moeder wordt deze ongezonde situatie wel eens doorgedreven met tenslotte alle gevolgen vandien. Het kind ‘voelt’ immers dat het niet goed gaat tussen de ouders, een situatie dat het kind liever niet heeft, waardoor het dan ook onhandelbaar wordt om dat duidelijk te maken. De belangrijke moeder begrijpt dan niet waarom haar partner het zich niet meer aantrekt, plots wil scheiden, of waarom haar kind zo onhandelbaar geworden is... . 

03-09-11

Een gezamenlijke rekening.

 

 

Ik weet dat ik dit item al eens besproken heb, maar vermits ik onlangs naar Dr. Phil aan het kijken was en het item van de financiële situatie binnen een relatie aan bod kwam vind ik een vermelding met nieuwe elementen wel eens waard. Het kwam erop neer dat de dame in kwestie getrouwd was met een man met schulden zonder dat hij haar daar ooit had op gewezen. Indien Dr. Phil hem vraagt waarom hij haar dit nooit gemeld had, zegt de man éénvoudigweg dat zij een gezamenlijke rekening wou. Voor hem was daarmee de kous af! Dat zij daarmee terecht kwam in een spiraal van (financiele) onzekerheid leek hem niet te hinderen.

 

Het lijkt me logisch dat, voordat je gaat samenleven of trouwen met iemand, je toch best probeert na te gaan wat de financiële toestand is van je toekomstige levensgenoot. Niet dat die financiën daarom bepalend moeten zijn om te weten of je doordoet met de relatie, wel eerder omdat je zelf zou weten waaraan je eventueel begint en of je dat wel echt wilt. Het lijkt me dus zeker niet verstandig om sowieso ervanuit te gaan dat met een gemeenschappelijke rekening alles opgelost is op gebied van financiën. Misschien zelfs integendeel.

 

Het kan best vreemd klinken dat je partner je zou voorliegen omwille van zijn/haar financiën, maar vooreerst is er de schaamte voor het geldtekort. In de huidige westerse maatschappij is geld immers een belangrijke vorm van status en mensen die daar belang aan hechten doen graag aan de buitenwereld uitschijnen dat ze ‘iets’ bereikt hebben. Bovendien is het voor mannen zeker een vrouwtjeslokker om te doen uitschijnen dat ze geld hebben.

 

Daarnaast zou je al enige nattigheid moeten voelen indien je partner financiele vragen niet beantwoordt of zelfs ontwijkt om die zaken te bespreken door te zeggen dat hij/zij geen tijd heeft. Als eindpleidooi is het zeker belangrijk om te weten of je partner geen (verborgen) schulden heeft. Eénmaal getrouwd of samenwonend (op dezelfde domicilie) zou het best kunnen dat je een deel van je eigen goederen zal kwijtspelen indien je partner die schulden niet kan afbetalen. Best zorgen dat alles dus goed contractueel vastgelegd is!

30-08-11

Een knappe italiaan.

Donderdag 21/04/2011

 

Mijn vriendin en ik doen een uitstap naar de stad. Het is mooi weer, en in ons weer-veranderlijk belgie is het aangeraden van zoveel mogelijk mooie dagen mee te pikken als men kan. Dit doen we dus ook. Wandelend door de stad passeren we langs een italiaans restaurantje. De eigenaar zit op een stoel aan de deur, te genieten van het mooie weer en wachtend op cliënteel. Ik zwaai naar hem, waarna hij terugzwaait, vermits ik hem oppervlakkig ken. Mijn vriendin zegt niets, ze kent hem trouwens ook niet. Er is tevens ook kermis en we doen de hele tour…je kent dat wel, beetje wandelen, beetje praten, beetje kijken… .

De maag van mijn vriendin lag wat overhoop dus we zijn nergens gaan eten.

Als afsluiter zitten we op een terras iets te drinken, vooraleer huiswaarts te gaan. Plots stelt mijn vriendin voor of we toch niet iets zouden gaan eten. Misschien iets éénvoudig italiaans. Ik begrijp het niet helemaal, daar ze zich een half uur voordien niet zo goed voelde. Ik zeg haar dat ik me liever zou houden aan de planning, en dat we dus rustig thuis iets zullen eten. Ze vindt het ok, en dus doen we dat ook.

 

Op weg naar huis vraagt ze me of ik die italiaan goed ken. Ik antwoord dat ik hem slechts oppervlakkig ken. “Amaai, het is nog een beetje een knappen!”, zegt ze me. Zoals bijna elke man die zoiets hoort voel ik me lichtjes geïrriteerd. “Een mooi terrasje ook.”, zegt ze verder. Ik antwoord er niet op, maar onderweg naar huis begint wel alles te bezinken. We zijn immers al meermaals gepasseerd aan dat terras. En toen ik ooit voorstelde om daar iets te gaan eten, vond ze het terrasje juist niet aantrekkelijk. Het feit dat haar maag overhoop lag, maar dat ze plots wel zin had in iets italiaans wekte bij mij plots de indruk dat ze me eigenlijk aan het manipuleren was om iets te gaan eten bij díe italiaan. Iets wat me uiteraard niet zint, want het is maar een achterbakse manier van handelen en betuigt van weinig respect tegenover mij vind ik om je partner mee te ‘manipuleren’ naar een plaats om dan te geilen op iemand anders. Bovendien vroeg ik me innerlijk af waarom ze nà een paar uur nog steeds aan die italiaan dacht. Hij moet duidelijk wel een impact gehad hebben op haar.

 

Italianen zijn sowieso altijd al aantrekkelijk voor vrouwen, of ze nu knap zijn of niet. Een vriendin vertelde me eens dat dit is omwille van hun zuiders temperament. Ikzelf denk dan weer dat het wel eerder zal zijn omdat ze zo open staan om te wippen, onafhankelijk of ze getrouwd zijn of niet. Ze vertellen het bewuste ‘slachtoffer’ dan wat ze wil horen, geven haar ook dat gevoel (ook al is het geveinst), en het voert de vrouw uiteindelijk naar een zevende hemel, een plaats waar ze graag eeuwig zou verblijven. Ik kan dus best begrijpen dat mijn vriendin interesse had.

 

Wat me minder zint is het gevoel dat ik erbij had. Ik had het sterke gevoel alsof ze hem onmiddellijk had willen bespringen, terwijl ik (zoals één van die drie ‘beren’) er naast zou mogen zitten en enkel zou mogen toekijken. Zelf zou ik dergelijke gedachten, van iemand te bespringen, van haar niet mogen hebben, heeft ze me al meermaals duidelijk gemaakt, ook al was het op een speelse manier.

 

Het is typisch voor veel mannen en vrouwen met een zwakker karakter: hun partner moet braaf zijn, maar zij zouden wel mogen doen wat ze willen. Soms zou ik ook zo zwak willen zijn. Zodat ook ik zou kunnen doen wat in me opkomt, zonder rekening te houden met een ander… .

27-08-11

Vrouwen kosten geld.

De zoon van mijn vriendin zei onlangs dat hij voor zijn verjaardag, van zijn vriendin, een bon gekregen had van 200 euro om enkele dagen in knokke te verblijven. Hij was blij met de bon….tot hij achteraf tot het besef kwam dat dat uitstapje samen met haar hem uiteindelijk méér heeft gekost dan die 200 euro dat hij van haar gekregen had…. Onbeslist.