24-01-11

Een internetvriend.

Mijn vriendin ontvangt af en toe een e-mail van een kerel die ze kent. Het is geen heen en weer gepraat/gemail, het gaat voor zover ik weet enkel om moppen, dus dat geeft me wel een veilig gevoel. Maar de mails, of eigenlijk de bijlagen die hij zendt hebben af en toe wel een sexuele (soms zelfs een humoristischepornografische) ondertoon.

 

Ik stel er me vragen bij. Ik heb er al aan gedacht om haar het e-mail adres van zijn vriendin te laten vragen, zodat ik naar zijn vriendin ook dergelijke mails zou kunnen zenden. Persoonlijk vind ik immers dat je sexueel getinte mails niet zendt naar iemand waarvan je weet dat die een relatie heeft. En dat is precies wat die kerel wel doet. Er heerst bij die man dus een zekere normvervaging. Het zou dus best kunnen dat hij ‘stilletjes’ iets aan het proberen is (alhoewel dit geen noodzaak hoeft te zijn). Wat ik nog iets straffer vind is dat mijn vriendin er geen kwaad in ziet, gewoonweg omdat ze zelf geen kwade bedoelingen heeft waarschijnlijk. Als man weet ik echter wel wat de bedoeling is of waartoe dergelijke ‘spelletjes’ kunnen leiden.

 

[Als je als vrouw dus een man (sexueel) wil verleiden kan je eveneens een stil signaal geven door hem wat erotischer materiaal of pikantere moppen toe te zenden via mail. Hij zal automatisch wat verder denken dan de mop, zij het echter in de eerste plaats sexueel. Het is dan afwachten hoe en wat de reaktie is om verdere stappen te ondernemen.]

 

 

 

Ik heb echter wel een rem om te reageren. Ikzelf heb hier ook mijn blog en mijn vriendin weet er niets van. Ik misbruik het niet om vreemd te gaan, want dat is niet de reden van deze blog voor mij, en bovendien is vreemdgaan niet mijn ding en ook nooit geweest….tot op heden toch niet. Als ik zou reageren op het feit dat zij erotische mails ontvangt van een vriend, dan zou ik eigenlijk ook moeten eerlijk zijn tegenover mezelf en haar ivm mijn blog vind ik. En eigenlijk wil ik niet dat ze van mijn blog weet omdat het me waarschijnlijk zou afremmen in mijn schrijven en vermoedelijk zou het soms zelfs leiden tot nutteloze discussies. Ik mag tenslotte denken en schrijven wat ik wil toch?

 

Mocht ik echter bemerken dat het e-mail verkeer tussen die vriend en haar persoonlijker wordt zou ik wel reageren denk ik, omdat er dan een andere, intiemere band zou beginnen ontstaan tussen hen. En eigenlijk wil ik haar niet kwijt….niettegenstaande haar soms hinderlijk karakter (of ben ik degene met het hinderlijke karakter Onbeslist? ) voel ik me affectief wel goed bij haar.

 

Bovendien heeft ze vorige week nog de bemerking gemaakt dat de porno-getinte mails een beetje teveel van het goede zijn. Dat ze daar eigenlijk niet echt mee opgezet is. Ik heb haar geantwoord dat het aan haar is om daar gepast op te reageren. Ze zei zelf dat ze hem eens de bemerking zou geven daaromtrent, nu nog afwachten of ze het wel zal doen… .

16-01-11

Het aantal keer 2.

Het vorige bericht doet mij echter wel denken aan mijn kerstverlof. Alhoewel we drie à vier weken continu samen waren (we hebben een LAT relatie), hebben we eigenlijk niet zoveel sex gehad. Er zat op een bepaald ogenblik zelfs bijna een week tussen. Voor iemand met een gezond libido is een week ‘niets’ echt wel veel. En ik moet eerlijk toegeven dat ik begon te denken: “Als we zouden getrouwd zijn of samenwonen, en het blijft sexueel op die manier verdergaan, dan twijfel ik of ik wel trouw zal kunnen blijven.” . En ik ben nochtans van het trouwe type... .

 

Het gaat natuurlijk niet om die week alleen. Ik had ook het gevoel dat ze niet echt sex wou. Als we gingen gaan slapen, nam ze haar boek in de handen  en begon te lezen, terwijl ik daar met mijn ‘paal’ naast haar in bed lag. Je voelt je dan genegeerd. Uiteraard weinig bemoedigend. Als ik op een avond naakt in mijn badjas bij haar in de zetel zit, af en toe met een stijgend obstakel, en ze ziet en weet het, en doet er niets mee, tja... . Dan heb ik het gevoel dat er enkel sex mag zijn als zij het wil. Het is ook haar recht natuurlijk om geen sex te willen, want je mag niemand iets tegen zijn/haar zin opdringen, en zeker niet op sexueel gebied vind ik. Maar langs de andere kant stel ik me de vraag of ze dan ook onrechtstreeks (door haar handelen) het recht heeft om mij te verbieden van sex te hebben met een ander (als het écht dringend is).

 

En ik weet het, ik had het ook kunnen vragen om sex te hebben. Maar in tegenstelling tot wat veel vrouwen denken zit een man toch emotioneler in elkaar dan dat. De momenten van de sex en de manier waarop kan voor een man best belangrijk zijn. Het vragen om sex klinkt veel te technisch, net alsof je een robot bent. Terwijl een man op zijn manier ook wel houdt van het opbouwen van sexuele spanning. De vrouw mag hem gerust laten denken dat hij mag, het toch niet toelaten zodat hij teleurgesteld wordt om hem uiteindelijk dan toch te bevredigen. Voor veel mannen kan dit echt wel ‘ontladend’ zijn doordat er een sexuele energie opgebouwd wordt.

 

Terzake: tegen het einde van het verlof hebben we wel wat sexuele schade kunnen inhalen. Het feit dat ik haar badkamerkraan nog vervangen heb zal er ook wel aan gedaan hebben. Bovendien kwam ook boven water dat ze een periode tijdens het kerstverlof onzeker was over mij en ook dat zal er wel mee te maken hebben.

15-01-11

Het aantal keer.

Een vroegere relationele vriendin van mij vroeg mij eens met hoeveel vrouwen ik al naar bed geweest was. Ik heb er op geantwoord dat het er niet toe doet. Ze zat ermee in dat ik meer bedpartners zou gehad hebben dan haar. Net alsof dat aantal belangrijk is dacht ik dan.

 

Maar misschien is het wel belangrijk. Mijn eerste vriendin (waar ik dus voor de eerste maal sex mee had), vertrouwde mij wel, maar was wat onzeker over mij omdat ik op dat moment slechts één sexuele partner kende (en dat was zij), waardoor ze een beetje vreesde dat ik nieuwsgierig zou worden naar ‘anderen’. Qua trouw hoefde ze er niet mee in te zitten, maar ik keek inderdaad wel naar andere vrouwen en vroeg me inderdaad wel af hoe die in bed zouden zijn. Het toont voor mij ook aan hoe subtiel sex kan zijn, want het gaat om méér dan zelf klaarkomen (voor mij toch), maar ook om het ervaren en genieten van hoe je sexuele partner klaarkomt. Om één of andere reden geeft dit een goed (energetisch) gevoel.

 

Soms wordt er wel eens neerbuigend gekeken naar de hedendaagse jeugd die er al zeer vroeg bij is op sexueel gebied en die ook regelmatiger van partner veranderen. Maar misschien is het toch niet zo slecht, want achteraf bekeken ben ik blij dat ik toch verschillende sexuele partners achter de rug heb. Het geeft mij het gevoel dat ik het sexuele nu meer kan relativeren. Het geeft mij daardoor nu ook minder de behoefte om bij een andere vrouw onmiddellijk aan sex te denken (alhoewel dit nog gebeurt), en méér te genieten van de relatie als een geheel. Want uiteindelijk komt sex altijd op hetzelfde neer, technisch gezien toch: je doet verschillende standjes, je komt klaar, en je voelt je een tevreden mens omdat je jezelf weer hebt kunnen bewijzen.

 

Voor alle vrijgezellen zou ik dus bijna durven stellen: ‘laat je maar eens goed gaan!’. Als je dan uiteindelijk iemand tegenkomt waar het mee klikt zal je toch tevreden zijn dat je sexueel verlangen naar een ander reeds voor een (groot) deel bevredigd is.

10-12-10

Mannelijke romantiek.

 

Voila, mijn vriendin is pas enkele uren de deur uit en ik ben hier terug Schamen! Verslaafd? Nee hoor, zeker niet. En als ik bij mijn vriendin ben mis ik dit persoonlijk blogje zelfs totaal niet, met uitzondering van één of ander item die mij opvalt in het leven waar ik wel eens wil over schrijven dan.

 

Deze week heb ik enkele dagen aan zee doorgebracht met mijn vriendin. Een vroegtijdig kerstkadootje van mijn “schoonmoeder” omdat ik zo goed voor haar dochter zorg. Ik wou het eerst niet omdat ik niet bij mijn vriendin ben omwille van materiële zaken. Uiteindelijk heb ik dan toch toegegeven. Vroeger zou ik dit nooit aanvaard hebben, maar met de jaren heb ik toch wel geleerd dat het ook belangrijk is om te leren krijgen, en niet altijd te geven. Als je een ‘harde’ opvoeding gehad hebt, en je altijd het gevoel gehad hebt dat je er alleen voorstond, wil je dit (onbewust) ook verderzetten in het ‘volwassene’ leven. Je blijft dan (een beetje) in die spiraal vastzitten van ‘altijd-zelf-voor-alles-zorgen’, zelfs al wordt het je soms op een gouden plateau aangeboden. Hierdoor maak je het jezelf soms moeilijker in het leven dan nodig. Ik probeer van dat mechanisme af te geraken, uiteraard zonder mijn eigen onafhankelijkheidsgevoel te beschamen.

 

Terug naar zee nu:

Het was barkoud ginds, maar die koude wind maakte de romantiek tijdens het wandelen des te groter. Jawel, niet alle mannen zijn machomannen, er zijn ook mannen die van dat samen zijn en samen wandelen en winkelen kunnen genieten. Ik ben daar eentje van. Natuurlijk zonder mijn innerlijke mannelijkheid te verliezen Zoenen. We hebben zelfs samen een privé-sauna genomen. Alhoewel het niet haar ding is, al die warmte, vond ik het tof dat ze het toch eens probeerde. Vooraf had ze nog gezegd: “We kunnen zelfs een vluggertje doen, als we echt alleen zijn!”. Je hoeft je niet te verwonderen dat dit als hemelse muziek in mijn oren klonk! Van de hotelkamer tot in de sauna zat ik al met een (publiek afgeschermde) erectie. Eénmaal in de saunacabine zelf zat ik er nog steeds mee (wat wil je met al die warmte)…..maar er volgde niets. Geen actie van haar kant. Ze zag het wel, en gaf er positieve commentaar op, maar nee, verder niets…. . Nà een tiental minuten verliet ze de cabine en ging naar de hotelkamer, zich verontschuldigend en mij daar alleen achterlatend. Ik was wat teleurgesteld! Niet omdat ze mij alleen achterliet. Maar omwille van de gemiste mannelijke romantiek. Want zoals vrouwen een etentje romantisch kunnen vinden, vinden mannen het op hun manier romantisch van eens sexueel verwend te worden door hun partner op een moment 'dat je het niet echt verwacht'.

 

’s Avonds, midden in de nacht, voelde ik wel een gestreel op mijn rug. Het bleek van haar zachte handen te komen. Eén van haar tekens om te zeggen “Ik heb zin!”. Uiteraard ben ik erop ingegaan, nà eerst nog enige tijd genoten te hebben van haar gestreel natuurlijk Onschuldig. En uiteraard was die vrijpartij ook leuk, maar toch…..de saunacabine ging mij meer bevredigd hebben. Niet alleen sexueel, maar ook gevoelsmatig betreffende mijn persoonlijke romantiek.

04-12-10

Een dubbel gevoel.

 

Soms heb ik een dubbel gevoel over mijn blog. Niet dat ik er op zich iets verkeerds mee doe, ik geef enkel mijn persoonlijke mening over bepaalde relationele feiten.

Daarnaast spui ik ook eens mijn hart uit, over wat er op mijn lever ligt tov mijn huidige vriendin. Ook dat vind ik niet erg, want iedere partner klaagt wel eens over het wel en wee van zijn/haar relatie tegen zijn/haar beste vriend(in). Dus daar kan ik ook best mee leven.

 

Waar ik het iets moeilijker mee heb is dat ze niets van dit blog afweet. En soms voelt dit wel eens aan als ‘bedrog’. Geen fysiek bedrog, maar wel moreel bedrog. Ik voel dit het meeste nadat we ’s avonds elkaar gezellig gebeld hebben. Want globaal zitten de gevoelens en de relatie wel goed niettegenstaande mijn geklaag af en toe. Nochtans heb ik ook het gevoel dat dit blog een deeltje van mij is, iets waar ik kan mee doen wat ik wil, zeggen/schrijven wat ik wil. Het geeft me ook de indruk dat ik toch met iets creatiefs bezig ben, want dat heb ik wel nodig.

 

Ik zou het mijn vriendin natuurlijk kunnen zeggen, maar dan zou het misschien mijn vrijheid beperken over mijn denken. Misschien zou ik dan minder eerlijk schrijven over mijn denken, over mezelf en/of mijn relatie met haar.

 

Vreemd wat een simpele blog niet kan doen….maar het positieve aan dit dubbele gevoel vind ik dan wel weer dat het vanuit mijn hart een signaal is dat ik het toch wel goed voorheb met haar. Dat ik haar niet wil kwetsen.

 

Ik wil niet echt weten hoe ze zou reageren moest ze het ontdekken, want ze kan best wel jaloers zijn. En eigenlijk doe ik ook niets verkeerd tov haar, of toch?