08-12-09

Richard Gere.

richard-gere-actorNa een leuk uitstapje naar brussel komen mijn vriendin en ik thuis. We kijken wat tv en terwijl mijn vriendin wat zit te zappen ziet ze plots richard gere in de film ‘primal fear’. “WOW”, zegt ze, “dat is toch echt de top”, waarna ze bijna letterlijk begint te kwijlen met de daarbijhorende manoeuvers. Ik moest er eerst om lachen, maar na enkele minuten dringt er echter ‘iets’ tot mij door. Het valt uiteraard niet te ontkennen, hij IS knap, zeker knapper dan mij en al wat ik dus kan doen is er mij bij neerleggen. Maar haar spontane reaktie naar een knappe man toe geeft mij geen veilig gevoel, omdat het voor mij inhoudt dat ze op dezelfde manier zal/zou reageren indien ze een dergelijke knappe man gewoon op straat tegenkomt. En zoals ze reageerde lijkt ze me in die situatie een vogel voor de kat, want impulsiviteit is één van haar sterkere karaktertrekken.

Om verder te doen met haar schrikt mij nu wel weer af… .

30-11-09

Een gezamenlijke rekening:

Mijn huidige vriendin vroeg onlangs of ik geen gezamenlijke zichtrekening met haar wou openen. Ik werd er even stil van. Niet dat ik ontroerd was, integendeel, het schrikte me af. Nog nooit heb ik een rekening geopend samen met een partner, om de éénvoudige reden dat ik niet wil gebonden zijn indien de relatie niet meer verder lukt. Misschien een beetje doemdenkerij, maar stel dat je met onliefde en onbegrip uit elkaar gaat, is er best de mogelijkheid dat één van de twee via die rekening misbruikt maakt om pesterijen en financiële schade toe te brengen. De vele belachelijke vechtscheidingen bewijzen eerder mijn gelijk dan ongelijk.

 

Ik geef zelfs de code van mijn persoonlijke zichrekening niet mee, ik zou totaal niet weten waarom dat nodig is zolang ik alles correct betaal ivm de kosten, wat ook het geval is. Omgekeerd heb ik nog nooit aan mijn vriendin of een ex een code gevraagd of proberen te weten te komen. Een ex van mij vertelde eens dat haar vriend met haar visa-kaart op het internet naar porno-sites gaan zien was. Als dat geen messteek in de rug is…ook al gaat hij misschien niet vreemd, het betuigt van totaal geen respect voor de partner. Het ‘profiteren’ voor eigen voordeel zit er bij de meeste mensen ingebrand, en is veelal sterker dan henzelf, dus moet men toch zorgen dat men ergens de teugels in eigen handen kan houden en zeker ivm je eigen (zuur) verdiende centen….of ben ik verkeerd?

30-10-09

Beter

Veel beter zelfs...zo voel ik me momenteel bij mijn vriendin. Sinds ze bij een psychologe is gaan aankloppen, en medicatie heeft gekregen waardoor ze zeker geen alcohol mag innemen. De laatste maand hebben we echt al hele mooie momenten samen gehad. Als dit zo kan blijven heb ik toch wel goede hoop op het slagen van onze relatie. Enige vraag die ik er echter bij stel: "wat als ze geen medicatie meer moet nemen en terug in de richting van de alcohol gaat?". maar dat zullen we dan moeten afwachten. Echt alcoholverslaafd kan ze blijkbaar niet zijn, want als ze niet mag drinken doet ze het ook niet. Meestal beginnen de problemen echter als ze gestart is met een eerste glas... .In ieder geval heb ik mezelf voorgenomen dat ik zeker niet verder doe met haar indien ze hervalt in regelmatig dronken zijn. De liefde bedrijven met iemand die dronken is en halverwege tijdens de sex in slaap valt is echt niet opwindend, geloof me.

Niettemin besef ik meer en meer dat ik wel degelijk van haar hou. Of ik echter dagelijks zou kunnen samenwonen weet ik nog niet. Ik voel immers ook dat ik nog altijd de behoefte heb om eens alleen te zijn. Wat dus ook wil zeggen dat ik nog niet alles wil delen met haar. Maar we doen rustig verder Lachen... .

21-09-09

2 maanden later.

Het is nu quasi twee maanden later nà mijn laatste bericht ivm met mijn huidige vriendin. Intussen zijn er aangename momenten voorbijgegaan. We zijn samen naar normandie op verlof geweest en hebben dan in belgenland zelf ook nog aangename tijden beleefd.

Tot op de dag dat de vakantie voorbij was en ik terug huiswaarts moest (we hebben immers een lat-relatie). Je bent een maand aan één stuk samen in een ontspannen sfeer en dan plots...gedaan met het plezier! Enfin, ik kan dat wel plaatsen, het werk moet immers ook gebeuren, maar mijn vriendin kon dat op dat moment niet: eigenlijk stortte ze in. Ze was telefonisch niet meer te bereiken en gelukkig dat haar moeder na enkele dagen eens ging gaan zien. Daardoor kwam ze er ook terug 'bovenop' en na een gesprek met haar moeder heeft ze besloten naar een psychologe te gaan, daar ze het te moeilijk heeft met alleen zijn.

Erna heb ik haar kunnen overtuigen dat het tijd wordt om eens een huis te kopen, zodat ze niet meer afhankelijk is van het huis (dat ze huurt) van haar ex-man en zo ook een zelfstandiger en eigen leven kan opbouwen. Deze week heeft ze eindelijk iets gevonden... . Voor mij is het nog eventjes op mijn tanden bijten: ik hou wel van haar, maar ik mis ook wel 'iets' in de relatie, ook al kan ik dat 'iets' niet onmiddellijk plaatsen. Ik denk dat het te maken heeft met het feit dat de relatie veel te veel om haar draait en niet om ons. Ik voel me ergens een steun en toeverlaat als ze het nodig heeft (ook sexueel), maar verder heb ik niet de indruk dat mijn behoeftes ingevuld worden van haar kant, dus vermoedelijk zal dat dan ook wel zo zijn. Maar ik blijf nog bij, en trouw aan haar tot ik zeker ben dat ze goed gesetteld is en met een nieuw leven kan beginnen....op haar eigen tempo. 

18-07-09

Gelukkige verjaardag.

Maandag laatst. Ik vertrek met de trein naar mijn vriendin; op mijn best gekleed want het is de dinsdag haar verjaardag en we hebben een uitstap met etentje naar leuven voorzien. Ik zie er echt naar uit. Ginds in het station aangekomen zit ze me op te wachten op een terras, met de glimlach en een half glas witte wijn voor haar neus. Ik bestel een tonic, zij besteld nog een glas witte wijn erbij. Als we beslissen om naar (haar) huis te gaan vraagt ze of ik met de auto wil rijden. Het doet me vermoeden dat ze wat aangeschoten is, want dat was niet onmiddellijk zichtbaar.

Thuis aangekomen schenkt ze voor elk nog een porto in. "Is dat wel een goed idee?" vraag ik haar. Vermits haar zoon dra thuiskomt en hij niet mag weten dat ze alcohol drinkt tgv een gebeurtenis in het verleden, alhoewel ze mij nooit verteld heeft wat die gebeurtenis juist was. "Geen probleem!" zegt ze, en we plaatsen ons op het terras met de porto. Wat te verwachten was gebeurt: haar zoon komt onverwachts aan, waarna ze vlug haar porto 'salamandert' en haar glas in de keuken gaat verstoppen. Eén nadeel echter: de zoon (17) had alles opgemerkt en zag bovendien dat haar moeder op dat moment overduidelijk dronken was. Ze waggelde immers heen en weer, zoals een eend, maar dan rechtopstaand. Om één of andere reden krijgt de zoon een woede-aanval en begint te roepen en haar uit te schelden, waarna hij naar zijn vader vertrekt en haar nooit meer wil zien.

Vanaf dat moment was het gedaan met het plezier: dezelfde avond nog deed ze niets anders dan huilen om nadien in slaap te vallen, de dinsdag zijn we niet gaan feesten, maar was ze gans de dag depressief om dit de woensdag verder te zetten.

Je zult wel begrijpen dat ik het moeilijk ermee had. Je voorziet een heel leuke uitstap en samenzijn en in de plaats krijg je 'shit'. In haar depressieve toestand vertelde ze me dat ze vroeger nog een alcoholprobleem had en dat haar zoon haar eens gevonden had op de grond met een hersenschudding nadat  ze een hele fles whisky geledigd had. Nu begrijp ik ook waarom ze zoveel wijn en porto drinkt als we samen zijn, en ook waarom ze mij ook via die wijn en porto tot drinken probeert aan te zetten (een 'verslaafde' drinkt immers niet graag alleen). Gelukkig laat ik me daartoe niet verleiden, temeer dat mijn moeder zelf een alcoholprobleem had met een heel destructief scenario voor het gezin als gevolg. Vanaf nu twijfel ik enorm aan de relatie: ik heb nu een blokkeringsgevoel vanbinnen en ben eigenlijk niet meer van plan om met haar verder te doen....toch niet voor gans het leven. Maar ze zit momenteel in een moeilijke situatie en het lijkt me dus niet aangewezen om haar nu te laten vallen, anders gaat ze vermoedelijk helemaal de dieperik in. Bovendien voel ik wel een band met haar. Maar de angst om in hetzelfde schuitje terecht te komen zoals in mijn jeugdjaren zie ik totaal niet zitten. Dus is mijn keuze relationeel eigenlijk al bepaald en zou ik het met een vingerknip kunnen beëindigen, maar ik doe het nog niet, ik wacht nog af.... .