02-03-12

De sleur in een relatie.

Terwijl mijn vriendin en ik rustig in de zetel zitten zegt mijn vriendin plots dat het ergens wel logisch is dat mensen tot elkaar aangetrokken worden indien ze alle dagen met elkaar moeten werken. [Hoe ze plots op die gedachte komt weet ik niet, en het maakt mij wel wat argwandend]. “Men zit immers alle dagen bijeen, qua tijd veelal meer dan dat men met de partner samenzit. Het is dus ergens wel logisch dat sommige mensen een relatie of een affaire starten met een collega”, zegt ze. “In de relatie zelf heeft men veelal geen tijd meer voor elkaar omdat men vlug de kinderen naar school of hun hobby moet doen, en dan snel boodschappen doet om dan misschien nog de eigen hobby uit te oefenen erna en uiteindelijk in de zetel te ploffen.”

 

Logisch is het inderdaad. Maar ik zeg haar dat het er natuurlijk ook van afhangt hoe je binnen je eigen relatie met elkaar omgaat. Veelal komt men in een sleur terecht die men niet meer onder controle heeft. In plaats van ‘qualitytime’ te besteden aan elkaar, gaat men de werktaken verdelen onder elkaar en wordt de partner eerder een hulpmiddel om het dagelijks leven recht te houden en het zichzelf wat makkelijker te maken. Dit vind ik ook logisch dat men dit doet, maar alleen vergeet men met tijd dat een partner méér is dan iemand die de was en de plas doet of de klusjes opknapt. Het is belangrijk van toch wekelijks iets samen te doen dat enkel voor elkaar bedoeld is, zodat je die onderlinge ‘band’ blijft voelen die er ooit geweest is.

 

Bovendien vergeet men wel eens dat de dagelijkse zorgen, die de sleur van een relatie met zich meebrengen, niet aan bod komen op het werk, en dat het daardoor lijkt alsof er dan geen dagelijkse sleur is of zou zijn met die collega. Eénmaal de relatie echter gestart begint men quasi automatisch beslag op elkaar te leggen waardoor dan toch opnieuw die innerlijke druk ontstaat, zeker als men dan gaat praten over samenwonen en/of kinderen. Op het werk hoeft men niet te praten over hoe men de betalingen zal doen deze of volgende maand, of wie de kinderen naar school zal brengen, …. . Men kan zorgeloos praten en zich enkel focussen op de leuke dingen als collega’s onder elkaar. Het doet de zorgen vergeten die een relatie met zich meebrengen. Nochtans, als je een affaire start, heb je nog minder tijd of kun je plots wel tijd vrijmaken voor de minna(a)r(es), die uiteindelijk opnieuw meer druk legt op de eigen relatie thuis. Een breuk van de thuisrelatie lijkt me dan een logisch gevolg.

 

 

Waardoor je je de vraag kan stellen: is/was het wel verstandig van een relatie te starten of een nieuwe relatie/affaire te starten, als je de sleur van een relatie toch al niet aankan/aankon voorheen?!

 

stress.jpg

Commentaren

Ik vind het heel belangrijk om soms iets te doen om alle sleur te onderbreken, want het is gewoon een feit dat op den duur alles logisch lijkt. Daarom dat ik vaak eens brainstorm over een avondje uit, of gewoon thuis, maar eens iets "speciaals" doen , gelukkig ben ik heel erg creatief op dat vlak, maar er is tevens de angst dat mijn doos met creativiteit zal leeg zijn.
Maar gelukkig is dat tot nu toe nog nooit gebeurt!
groetjes

Gepost door: christa | 02-03-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.