08-01-12

Als het tegenzit…

 

Een relatie kan wel eens tegenzitten. Zeker als de vlinders in de buik al een eindje geland zijn. Zo hoorde ik vandaag het verhaal over een koppel waar het blijkbaar niet goed meer zit. Het ging al een eindje niet meer goed trouwens, waarna de man zich tot het internet gewend heeft om ‘een bakje troost’ te vinden en die blijkbaar ook vond bij iemand. Tengevolge daarvan heeft hij gevoelens beginnen krijgen voor die internetdame, waardoor hij niet juist meer weet of hij zijn eigenste partner nog wel graag ziet. Dat was niet naar de zin van zijn partner die vermoedelijk eerder excuses van hem verwacht had.

 

De man is dus gaan inwonen bij zijn nieuwe toeverlaat, voor de goede en de slechte tijden’ (zoals voorheen), maar had wel nog enkele persoonlijke bezittingen vergeten. Bezittingen die nog in het bezit waren van zijn vrouw en zich dus op zijn vorig woonadres bevonden. Ze zijn officieel nog niet uit elkaar, en hij is daar nog steeds gedomiciliëerd, want misschien komt hij wel tot het besef dat hij zijn vrouw wèl nog graag ziet, voor het geval dat het niet mocht lukken met zijn nieuwe ontdekking denk ik dan… .

 

Zoals het hoort bij een goede vechtscheiding laat zijn ex-partner zich natuurlijk niet doen, en ze weigert om hem zijn spullen terug te geven. Hierdoor is hij genoodzaakt om de hulp van twee vrienden in te roepen om zijn ‘vrouw’ te gaan bezoeken. Eénmaal daar aangekomen en binnengeraakt, want die twee vrienden waren blijkbaar ook haar vrienden, hielden die twee vrienden haar vast terwijl ‘manlief’ al zijn resterende persoonlijkheden meenam.

 

Achteraf heeft ze wel klacht ingediend tegen alle drie de personen. Het strafste van het verhaal is wel dat die vrienden wel kunnen vervolgd worden voor vrijheidsberoving e.d. maar dat ze haar man niets ten laste kan leggen. Indien men op hetzelfde adres gedomicilieerd is en bovendien wettelijk getrouwd, kan men niet stelen van elkaar volgens de wet. Voor zover ik weet heeft de man enkel zijn bezittingen meegenomen, maar had haar man nog andere bezittingen meegenomen, die eigenlijk van haar waren, dan nog zou ze niets kunnen doen. Als men wettelijk getrouwd is (zonder contract) zijn al de goederen immers van allebei.

 

Ik ben nooit voorstander geweest van het wettelijk huwelijk, alleen al omdat het voor meer problemen zorgt als het éénmaal slecht begint te gaan. Meestal wordt de goedbedoelende mens zelfs in zak en as gezet, zeker indien de partner met minder goede bedoelingen daar misbruik van maakt en al de rekeningen plundert en/of schulden maakt waar zijn eigen partner niets van af weet. Er zijn zo mensen die letterlijk op straat belanden. Het is een schande van de overheid dat ze dit maar laten gedijen en die wetgeving niet eens serieus herzien. 

Als ik dus een goede raad mag geven: bezint eer ge eraan begint! Je mag gerust al het mooie zien van een huwelijk, maar hou er ook rekening mee dat het slecht kan gaan. De feiten en bewijzen kun je dagelijks in de krant lezen. Het is dus belangrijk van goede, liefst contractuele, afspraken te maken.

Commentaren

Ik weet niet of ik en mijn vriend ooit zullen trouwen. Maar moesten we bv aan kinderen beginnen denken, dan wil ik op voorhand al een contract laten opstellen van hoe alles geregeld wordt moest het mislopen.

Te vaak gaan ouders op de moment dat het misloopt alles doen om elkaar te kloten, zonder in te zien dat hun kind daar dan slachtoffer van is.

Gepost door: justm3 | 24-01-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.