06-12-11

Liefde is kiezen.

Ik heb eventjes zitten terugdenken over mijn vorig berichtje van twee dagen terug betreffende mijn vriendin. Gewoon zo eens in gedachten af laten spelen hoe ik me zou voelen mocht ik mijn vriendin bedrogen hebben omwille van een sexuele uitspatting (of moet ik het lust noemen?). Daarbij probeerde ik me ook in te leven dat mijn vriendin het te weten zou komen. En het gevoel op zich voelde aan als een nachtmerrie. Het voelde aan als een nachtmerrie, omdat ik haar op dit moment ook graag zie. En ik zou er niet mogen aan denken dat ik haar kwets uit een vorm van egoïsme, en daarnaast ook nog het risico zou nemen om haar kwijt te spelen (oeps, opnieuw egoïsme?). Nochtans ben ik van persoonlijke mening dat men iemand anders niet kan/mag beperken in zijn/haar ‘zijn’. Ik bedoel daarmee dat het sexuele aspect deel uitmaakt van wie ik ben en ik ook dit wil uiten om mezelf goed te voelen, bij haar of bij iemand anders. Op zich zou het mijn gevoelens tov mijn vriendin niet veranderen. Men zegt wel eens dat mannen die gevoelens beter kunnen scheiden dan vrouwen.... .

Blijkbaar wordt men in de liefde altijd voor keuzes gesteld, om niet te zeggen dat liefde niets anders is dan kiezen. Kiezen tussen wat je zelf wil en kiezen tussen wat je partner wil. Het is dus kiezen tussen de liefde voor jezelf en de liefde voor de ander. En hoe egoïstischer je bent, hoe makkelijker je die keuzes kan maken, want dan kies je gewoon voor je eigen gevoel en wat zelf het beste is voor jou. Als je kiest voor de ander is het duidelijk dat je een (aanzienlijk) deel van je eigen wensen en dus van jezelf zal moeten opofferen om de ander tevreden te stellen. Via die opoffering toon je dan zogezegd dat je van je partner houdt, omdat je dan ‘kiest’ voor die persoon. 

Mooi van jou als je dat kunt. Rekening houden met andere mensen is altijd mooi Onschuldig. Alleen komt dan de vraag naar boven: hoe graag ziet je partner jou graag, indien die jou ‘verplicht’, al dan niet via manipulatie, om te kiezen voor zijn/haar wensen, maar geen rekening houdt met de zaken die jij belangrijk vindt? En misschien nog een belangrijker vraag: als je (gevoelsmatig) teveel opoffert voor je partner: hoe graag zie je jezelf dan nog?

Commentaren

Ik vind dat je jezelf nooit mag wegcijferen.In een relatie hoort er langs beide kanten gegeven worden zonder er iets voor in ruil te verwachten. beide kanten moeten elkaar ook respecteren en manipuleren vind ik not done.

Nu zijn bepaalde zaken idd nogal gevoelig. Haar libido is behoorlijk veel lager dan dat van jou, voor jou is dit een probleem. Zo'n situatie vind ik persoonlijk echter geen excuus om vreemd te gaan. Ik vind dat als een partner op het punt staat dat hij vreemd zou gaan, dat hij of de reden daarvoor dient aan te pakken. Open communiceren en samen zien of er een oplossing is. Als er geen oplossing is, dan vind ik het netter om gewoon een punt achter de relatie te zetten ipv vreemd te gaan.

Het is moeilijk om evenwicht in een relatie te vinden. Veel mensen zijn van het "voor wat hoort wat" principe, zijn egoïstisch, of hebben geen schroom om te manipuleren...

Gepost door: justm3 | 06-12-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.