23-11-11

Een overgangsfase.

September en de week van  3/10/2011

 

September was een mooie overgangsfase: we hebben samen een trip naar normandië gemaakt om een beetje tot onszelf te komen. Mijn vriendin probeert zich te herpakken wat alcoholverbruik betreft. In ieder geval is ze sinds begin augustus niet meer dronken geweest en op de momenten dat we samen zijn drinkt ze beperkt.

 

De eeste week van oktober is heeeel prachtig verlopen. Mijn vriendin blijkt helemaal anders te worden: glimlachen en lachen is het voornaamste wat ze doet. Ook haar drankgebruik lijkt ze onder controle te hebben. Ze drinkt wel nog eens graag een glas cider, maar de wijn gaat ze uit de weg en bovendien overdrijft ze niet met de cider; integendeel. Onze emotionele en affectieve band lijkt groter en hechter geworden, en er begint echt een vorm van begrip en wederzijds respect te ontstaan. Aan kritiek wordt van beide zijden niet meer teveel belang gehecht omdat we het beter kunnen plaatsen. We hebben zelfs opnieuw samen gekookt in de keuken. Beetje bij beetje leert ze mij de basisstappen om lekker eten op tafel te plaatsen.

 

Echter wel drie minpuntjes: het eerste is dat, toen we naar ‘reyers laat’ keken, het onderwerp over zelfmoord bleek te zijn, en ik merkte toch een licht ‘geprikkeld’ gedrag op van mijn vriendin. Zou ze nog met duistere gedachten zitten, maar dit verbergen?!

Tweede minpunt komt dan van mijn kant: ik denk teveel aan sex, alhoewel ik het niet echt teveel noem, maar in onze relatie zou het wel wat meer mogen vind ik. En als ik nu al denk een tekort te hebben, dan stel ik voor mezelf de vraag wat dit zal zijn mocht mijn vriendin in de toekomst (nóg) minder zin in sex hebben. Derde minpunt dat me momenteel ook het meeste zorgen baart: op weg naar haar huis kreeg ze een paniekaanval met daarbijhorende lichamelijke reakties….

De commentaren zijn gesloten.