10-11-11

Niet meer houden van je partner.

Of je het nu wil of niet, het kan je overkomen, dat je plots het gevoel hebt dat je geen gevoelens meer hebt voor je partner. Dat zal wel eventjes slikken zijn indien dit gebeurt, toch als je van het empathische type bent en misschien al een gezin hebt met de daarbijhorende financiële beslommeringen zoals huis en kinderen.

 

Het kan uiteraard iedereen overkomen, ook al besef je dat misschien niet op het moment dat je de vaste relatie of het huwelijk aangaat. Dit is ook één van de redenen dat ik vind dat alles al zou moeten geregeld worden ivm kinderen en financiën, voordat men elkaar het ‘ja-woord’ geeft.

 

Hoe je moet handelen en wat te doen als de liefde weg is, is natuurlijk afhankelijk van de situatie op zich. Ik denk dat de belangrijkste vraag op dat moment is, of jouw partner ook nog wel van jou houdt? Want misschien zijn ook de gevoelens van je partner voor jou verdwenen en dan is het enkel kwestie van alles in der minne te regelen met zoveel mogelijk steun en begrip voor elkaar.

 

Je moet er bovendien ook rekening mee houden of je gevoelens wel terecht zijn. Want het kan best zijn dat je door de gewoonte van samen te zijn, de indruk hebt dat je niet meer van je partner houdt, maar als je (je dan inbeeldt dat je) partner plots door een ongeluk om het leven komt, kunnen er misschien heel andere gevoelens terug naar boven komen.

 

De meer egoïstische types zullen het zich niet aantrekken en zullen gewoon vreemd gaan tot men de ideale surrogaatpartner vindt. Zo kan men het ondersteunende financiële aspect behouden en worden de kinderen het minste geschaadt. En alhoewel het egoïstisch lijkt, misschien is dit wel een goede oplossing als je weet dat je partner niet meer van je houdt, maar dan moet je wel rekening houden met de reaktie van je partner als het uitkomt: er zijn al voor minder doden gevallen…

 

Gewoon weggaan van je partner kan ook natuurlijk, maar men moet toch altijd rekening houden met het financiële aspect maw zorg ervoor dat je daardoor ook niet in de armoede terechtkomt, zeker als vrouw is het volgens de statistieken gevaarlijker om alleen te komen staan dan de man.

 

Wat ikzelf zou doen moest ik niet meer van mijn partner houden? Ik zou bovenal mens blijven, en ja, ik zou het ter sprake brengen om dan te zien hoe we samen tot een menselijke oplossing kunnen komen. Het is natuurlijk altijd de vraag hoe de partner zal reageren als je het naar voor brengt, want een partner met een zekere onvolwassenheid of dominante trekken zal het moeilijk hebben om dit te aanvaarden, ook al gaat diezelfde partner misschien zelf vreemd intussen. Maar je moet je bewust zijn dat je ook recht hebt op gelukkig zijn, en als je gans je leven moet blijven bij iemand waarbij je je niet gelukkig of goed voelt, dan is uit elkaar gaan zeker het overwegen waard. Alleen doe je dit best op een eerlijke, maar toch berekende manier zodat er het minste schade aangebracht wordt aan degene die je ooit graag zag en zeker ook aan de kinderen.

 

Commentaren

Tuurlijk is dat mogelijk dat de liefde ineens "op " is! Ik had er ook op een moment geen meer na al de problemen. En ik wou niet vreemd gaan en zo verder uiteengroeien, maar ik wou consequent zijn en scheiden met minnelijke schikking. Alles is goed verlopen, er stond helaas niets op papier van allimentatie en dat is me zuur komen opbreken. Ook in mijn nieuwe relatie is alles vooraf besproken geworden , vooral om later problemen met de kids te besparen.
Groetjes
Christa

Gepost door: christa | 10-11-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.