09-10-11

Ontrouw en vergeving.

In de krant van 5/06

 

"Ann van Elsen vergeeft vriend."

 

Ann Van Elsen (31) heeft in Nina onthuld dat haar amper drie jaar oude huwelijk met Gunter Van Handenhoven (32) na de bevalling van dochtertje June (1) bijna op de klippen was gelopen nadat hij haar bedrogen had met een ander. Toch vergaf ze haar echtgenoot.

"Ik leed aan dwangneurose en gunde mezelf én Gunter op geen enkele manier iets om van te genieten', aldus de VT4-presentatrice. "Ik nam alles for granted. Dat was fout. Ik ben opgelucht dat we voor elkaar nog genoeg liefde gevonden hebben."

Ex-voetballer Gunter Van Handenhoven, de broer van zangeres Sandrine, volgde na zijn spelerscarrière een trainersopleiding en traint nu de U16 van RSC Anderlecht.

 

 

Vooreerst vind ik het een volwassen houding van Ann van Elsen om zo te reageren. Ze heeft blijkbaar de situatie eerst goed nagegaan over zijn, maar ook hààr handelen. Alleen al het nadenken of zij mogelijkerwijs ook de aanleiding kan geweest zijn is slechts weinig vrouwen en mannen gegeven! Natuurlijk weten we wel niet of haar man er haar vooraf wel genoeg op gewezen heeft dat hij zich ‘uitgestoten’ voelde. Indien hij dit quasi niet duidelijk heeft gemaakt, zag hij er waarschijnlijk eerder een drogreden in om vreemd te kunnen gaan. Maar de waarheid zullen we wel nooit echt weten….hoeft ook niet, want eigenlijk zijn het onze zaken niet.

 

Het is wel niet de eerste en enige man die zichzelf tot bedrog laat verleiden doordat de vrouw tijdens en nà de zwangerschap geen (sexuele) aandacht meer heeft voor haar partner. En alhoewel er veel vrouwen zijn die toch geen begrip hebben voor het bedrog van de man in dergelijke situatie, wil ik er wel op wijzen dat ook veel vrouwen vreemd gaan (meestal later in de relatie) omdat ze juist zelf vinden dat ze te weinig of geen (sexuele) aandacht meer krijgen van hun partner. De man hoeft er zelfs niet zwanger voor te zijn… .

 

Hoe het ook zij: het vergeven van ontrouw is een persoonlijke zaak. Voor sommige mensen is de ontrouw van de tegenpartij juist een stap om zelf eindelijk vreemd te kunnen gaan of de ideale reden om de relatie te kunnen beëindigen zonder schuldgevoelens. De beslissing om verder te gaan met de ontrouwe partner hangt voornamelijk af van de gevoelens die je nog koestert voor die partner denk ik. Maar de zekerheid dat die partner terug trouw zal blijven is wel verkleind, zeker als hij/zij de smaak te pakken heeft en er goed van genoten heeft. Volgens mij is het belangrijk dat de bedrogene voor zichzelf moet afvragen of die wel een tweede maal bedrog zal/zou aankunnen in de toekomst en hoe die dan zal handelen.

De commentaren zijn gesloten.