29-09-11

25 mei

woensdag 25/05/2011 

’s ochtends: ik sta op met een licht slecht humeur tengevolge van de avond (en de dag) ervoor. Maar ik wil de dag positief starten en ga vlug douchen om vervolgens met de hond te gaan wandelen. We hadden gisteren immers afgesproken om een uitstapje te doen vermits we zeker waren dat het die dag nog goed weer zou zijn. Als ik terugkeer van mijn wandeling zegt mijn vriendin plots dat we beter thuis zouden blijven, dat het toch al te laat is (het was 11:30) om nog te vertrekken. Ik reageer er niet op, en weet eigenlijk ook niet waarom. Ik denk dat ik nog teveel ontmoedigd was door het feit dat ze gisteren weer goed had gedronken en dat dit me teveel (gevoelsmatig) doet terugdenken aan mijn moeder die ook veel dronk waardoor de rest me dan minder interesseert. Het verschil is dat mijn moeder meestal wel handelbaar was, ze hield van de drank, maar kon die ook ‘verdragen’ … meestal toch, terwijl je met mijn vriendin al snel geen deftig gesprek meer moet voeren éénmaal ze een beetje gedronken heeft. Dit laatste steekt mij nog het meeste tegen: niet zozeer dat ze graag eentje drinkt, maar dat je er geen contact meer hebt waardoor ik me dan de vraag stel wat ik daar eigenlijk doe. De zin om de relatie te beëindigen groeit dan sterk vanbinnen, en als ze zo doordoet zal het er misschien ook van komen.

 

’s Namiddags: mijn humeur is allesbehalve goed. Mijn vriendin vraagt wat er scheelt, waarna ik haar duidelijk maak dat ze op eigen initiatief de gemaakte afspraak betreffende de uitstap veranderd heeft. Het is al niet de eerste keer dat ze dit doet. Ze doet dit echter op zo een plotse en overweldigende manier dat het niet altijd onmiddellijk doordringt bij mij. Ik ben immers iemand die me liever hou aan de gemaakte afspraken. Of ze dit bewust doet weet ik niet: ik vermoed dat dit systeem van werken zodanig in haar genen zit dat ze er zich zelf niet van bewust is dat ze eigenlijk manipulatief te werk gaat… . Ik heb er haar ook op gewezen dat ze teveel drinkt en dat ik er niets op tegen heb dat ze daar behoefte aan heeft, maar dat ze het wel een beetje zou mogen matigen zodat het voor mij ook aangenaam blijft.

28-09-11

Een valse concurrent.

Alhoewel de electricien in mei de werken is komen doen, vertelde mijn vriendin plots tijdens ons verlof in augustus dat diezelfde electricien via msn in contact met haar probeerde te komen. Niet werkshalve, maar écht een gesprek! Ze vertelt dat ze hem geantwoord heeft dat ze geen tijd had, waarna hij de opmerking gaf “hihi, geen tijd?!”.

 

Verder heeft hij haar gerust gelaten. Het zal je niet verwonderen dat ik het vermoeden heb/had dat die vriendelijke electricien eigenlijk van plan was om zijn stekker in mijn vriendin haar stopkontakt te stoppen. Ik zie immers totaal geen andere reden waarom hij nog contact zou moeten onderhouden, vermits de werken gedaan zijn. Het is toch niet omdat een vrouw een (goed) gesprek heeft met een man dat dit ook automatisch wil zeggen dat die vrouw met die man naar bed wil? Hij zal vermoedelijk wel gedacht hebben dat het een gemakkelijke prooi was door haar ‘wijngedrag’.

 

Het toont alleen maar aan hoe vals mannen kunnen zijn. Een code van respect blijken steeds minder mannen (en vrouwen) te hebben voor hun eigen geslachtssoort. Het feit dat die man eveneens een vaste vriendin heeft (dat bovendien de zus van zijn ex-vrouw is) maakt het alleen nog erger. Blijkbaar worden onethische grenzen snel en graag verlegd in het mensendom. Tenzij hij en zijn vrouw natuurlijk van het 'open minded' type zijn, kan ik er nog wel in komen dat hij iets probeert. Maar dan nog zitten we met het respect tegenover de eigen partner en de 'nietswetende' partner dat graag snel tenietgedaan wordt om de eigen lusten te kunnen botvieren.

27-09-11

Elkaar aanvaarden.

Tijdens het gesprek met de electricien spraken we ook over relaties. Mijn vriendin vertelt daarbij dat de mensen veel te snel opgeven relationeel, en dat de partners elkaar moeten leren aanvaarden met de fouten die ze hebben.

 

Ik ben echter niet akkoord met die denkwijze. “Elkaar aanvaarden” lijkt me eerder een gemakkelijksoplossing of een drogreden om niet te moeten werken aan jezelf. Zoals zij het zegt mag de dominante of ‘negatieve’ persoon in de relatie altijd zijn/haar ding doen zonder zich te moeten verantwoorden tgo de persoon waar hij/zij mee samenleeft. Dan kan je beter alleen blijven vind ik… . Je hoeft daarom elkaars bezit niet te zijn, maar rekening houden met wat de partner wel en niet graag heeft of hoort en zich daaraan aanpassen vind ik toch wel een belangrijk item om een relatie te doen slagen.

16-09-11

A new beginning.

Dinsdag 24 mei 2011. 

Ik kom aan in het station. Mijn vriendin is iets later, wat ik vreemd vind, want normaal staat ze reeds te wachten op mij in haar sympathiek autootje. Uiteindelijk komt ze toe, niet veel te laat. Terwijl we naar een tea room rijden om een snack te eten, valt het mij op dat haar rijstijl toch niet is wat het moet zijn, waardoor ik een klein vermoeden hebben dat ze toch lichtjes onder invloed is. Ik reageer er niet op, omdat het soms niet altijd duidelijk is wanneer iemand onder invloed is of niet. Ze vertelt haar verhaal over child focus: dat ze ’s avonds om 20:00 uur nog opgeroepen werd om affiches uit te hangen betreffende een verdwenen meisje. De zaak van het meisje komt in het nieuws, waarna mijn vriendin lichtjes klaagt over het feit dat ze niet in beeld is geweest toen ze de affiches ophing. Ook in de kranten worden er geen namen vernoemd betreffende de helpers van child focus. Ik heb er mijn bedenking bij, want het belangrijkste is toch dat de vermiste teruggevonden wordt?! Het doet mijn vermoeden nog meer bevestigen dat ze gedronken heeft, en dat ze (daardoor) blijkbaar een overdreven behoefte aan aandacht heeft. En dat terwijl ik liever alles rustig hou, gewoon genieten van elkaar met af en toe een mop ertussen. Het contrast doet uiteraard een spanning en bijgevolg ‘afstand’ creëren tussen ons, alleen is zij zich daar blijkbaar niet bewust van en ik wel.

 

’s Avonds komt haar electricien langs om na te zien of alles wel correct geïnstalleerd werd. Ze schenkt hem (met plezier) een glaasje wijn in. Eénmaal het glas leeg, wil de electricien vertrekken maar ze biedt hem nog een tweede glas wijn aan… . Ik was op dat moment teleurgesteld, temeer dat ze geen rekening houdt met wat ik wil of denk. Eén glas wijn aanbieden is toch genoeg? Het is tenslotte ‘maar’ de electricien en geen vriend?! Uiteindelijk vraagt de electricien zelf nog een derde glas…mijn avond is verprutst... .

15-09-11

Water in de kelder.

23u15 , 16 mei 2011. Mijn vriendin belt mij met tranende en bevende stem dat ze met water in haar kelder zit. Op dat moment hoeft ze zich echter geen zorgen meer te maken want de pompiers zijn al langsgeweest en de hulpdienst van de gemeente ook. Bleek dat er een prop in de rioolbuis zat waardoor het water niet meer verder kon. Ze ontzag zich wel nog dat ze het overblijvende water (dat de pompiers niet meer konden wegpompen omdat het te laag was) nog met emmers zou moeten wegscheppen. Omwille van de grote afstand betreffende onze relatie kan ik niet onmiddellijk helpen. Achteraf rees bij mij echter de vraag of ze mij niet probeerde te manipuleren zodat ik het ‘vuile’ werk voor haar zou komen doen. Ik kan er natuurlijk geen zekerheid over hebben, maar ze lijkt me wel graag te manipuleren wat me uiteraard doet twijfelen aan de relatie. Want iemand manipuleren die je graag ziet, dat doe je niet. Of ben ik écht zo wantrouwig dat ik het allemaal veel te ver zoek. Dat ik op zoek ben naar hoe men mij wil kwesten, omdat men mij in het verleden al overmatig gekwetst heeft. Zou best kunnen, en dan zou dat erop wijzen dat ik eigenlijk zelf met water in mijn kelder zit, figuurlijk dan, en dan het misschien ook eens tijd is om die vuiligheid in mij te lozen… .