29-09-11

25 mei

woensdag 25/05/2011 

’s ochtends: ik sta op met een licht slecht humeur tengevolge van de avond (en de dag) ervoor. Maar ik wil de dag positief starten en ga vlug douchen om vervolgens met de hond te gaan wandelen. We hadden gisteren immers afgesproken om een uitstapje te doen vermits we zeker waren dat het die dag nog goed weer zou zijn. Als ik terugkeer van mijn wandeling zegt mijn vriendin plots dat we beter thuis zouden blijven, dat het toch al te laat is (het was 11:30) om nog te vertrekken. Ik reageer er niet op, en weet eigenlijk ook niet waarom. Ik denk dat ik nog teveel ontmoedigd was door het feit dat ze gisteren weer goed had gedronken en dat dit me teveel (gevoelsmatig) doet terugdenken aan mijn moeder die ook veel dronk waardoor de rest me dan minder interesseert. Het verschil is dat mijn moeder meestal wel handelbaar was, ze hield van de drank, maar kon die ook ‘verdragen’ … meestal toch, terwijl je met mijn vriendin al snel geen deftig gesprek meer moet voeren éénmaal ze een beetje gedronken heeft. Dit laatste steekt mij nog het meeste tegen: niet zozeer dat ze graag eentje drinkt, maar dat je er geen contact meer hebt waardoor ik me dan de vraag stel wat ik daar eigenlijk doe. De zin om de relatie te beëindigen groeit dan sterk vanbinnen, en als ze zo doordoet zal het er misschien ook van komen.

 

’s Namiddags: mijn humeur is allesbehalve goed. Mijn vriendin vraagt wat er scheelt, waarna ik haar duidelijk maak dat ze op eigen initiatief de gemaakte afspraak betreffende de uitstap veranderd heeft. Het is al niet de eerste keer dat ze dit doet. Ze doet dit echter op zo een plotse en overweldigende manier dat het niet altijd onmiddellijk doordringt bij mij. Ik ben immers iemand die me liever hou aan de gemaakte afspraken. Of ze dit bewust doet weet ik niet: ik vermoed dat dit systeem van werken zodanig in haar genen zit dat ze er zich zelf niet van bewust is dat ze eigenlijk manipulatief te werk gaat… . Ik heb er haar ook op gewezen dat ze teveel drinkt en dat ik er niets op tegen heb dat ze daar behoefte aan heeft, maar dat ze het wel een beetje zou mogen matigen zodat het voor mij ook aangenaam blijft.

Commentaren

Je maakt jezelf "medeverantwoordelijk" voor haar drankmisbruik. Want je knikt okee om de uitstap af te lassen, dus geef je haar een hint dat het okee is, onrechtstreeks dan!
Het beste wat je in zo'n situatie kan doen, is zeggen, "sorry, maar ik ben nu ontzettend gevierd op die uitstap, als jij het niet ziet zitten ga ik wel alleen! En ook alleen vertrekken, zonder ruzie te maken. Wees gerust, dat zal haar veel meer raken dan het pleidooi dat je achteraf gevoerd hebt. Lees eens een boek over medeverantwoordelijkheid, google daar eens naar en verdiep je daarin, ik hoop dat het werkt! Maar laat je dag niet verknallen omdat zij gedronken heeft. Ik heb ook zo lang slachtoffer gespeeld, maar door naar Al-anon te gan ben ik totaal veranderd en probeerde ik zelf wel van de dag te genieten . Het drinken was zijn keuze, ik heel de dag slechtgezind ronlopen was mijn keuze! Dus zei, ik okee, je wilt geen uitstap maken, dan doe ik het wel alleen!
O wat ben ik weer ontzettend aan t preken! Sorry als ik even doordram!
Hopelijks heb je wat aan mijn woorden!
groetjes

Gepost door: christa | 30-09-11

Reageren op dit commentaar

Medeafhankelijk, is eigenlijk het goeie woord!

Gepost door: christa | 02-10-11

Reageren op dit commentaar

www.het-keerpunt.nl/page9php

misschien is dit nuttig
groetjes

Gepost door: christa | 04-10-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.