13-09-11

Samenwonen.

 

Zaterdag 14/05/2011. Aan de telefoon vertelt mijn vriendin dat ze er eens over nagedacht heeft en dat ze vindt dat het tijd is om samen te wonen. Op zich geen probleem. Ik had er zelfs al aan gedacht om het haar zelf te vragen, enkele maanden terug. De reden dat ik het niet gevraagd heb, kwam door het feit dat ze vanaf januari weer (teveel) alcohol begon te drinken. Zo zie je maar hoe sommige mensen zichzelf in de zak zetten, door hun eigen gedrag. In plaats van iets moois op te bouwen verhinderen ze hun eigen geluk. Bovendien rijst bij mij de vraag naar boven wat de onderliggende reden is van het willen samenwonen. Is het omdat ze bij mij wil zijn, of omdat ze bang is om alleen door het leven te moeten gaan en daarmee denkt alle problemen op slag opgelost zullen zijn door samen te wonen. Het ene is immers een keuze uit liefde, het andere een keuze uit angst. En keuzes maken omwille van angst zijn meestal de verkeerde keuzes, omdat het een vorm van leugens uit het hart zijn. Enfin, dit item (het samenwonen) moeten we nog bespreken bij één van de volgende ‘samenkomsten’.

Commentaren

Mss wil ze jou gewoon altijd om je heen,.....er is niks mis met een lat-relatie, maar ook niet met samenwonen,......:-). Ze houdt mss gewoon van je, zonder meer,.......

Gepost door: Charlie | 13-09-11

Reageren op dit commentaar

Misschien moet je haar gewoon al de vragen die je daarrond hebt gewoon eens stellen! Een diepgaand gesprek en alle voor en nadelen aankaarten, ook hoe jullie het financieel zien en wat met elkaar los laten op tijd en stond. Hoe zit ze het samenwonen, mag je nog je eigen hobbys hebben, wat verwacht ze van jou in het huishouden!
O je hebt nog heel veel stof tot nadenken en tot gesprak!
groetjes
Christa

Gepost door: christa | 13-09-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.