01-09-11

Ouderlijke verantwoording.

Woensdag 4 mei 2011. Ik ben bij mijn vriendin en zie uit naar morgen, een etentje dat we samen gepland hebben omwille van mijn verjaardag. Het is prachtig weer, dus het zal buiten op een terrasje te doen zijn, langs het water. Ik zie er echt naar uit om gezellig samen te zijn en te genieten van het mooie weer en elkaar.

 

Het mag echter niet zijn. Terwijl mijn vriendin het eten klaarmaakt kan ze het (weerom) niet laten van af en toe een glaasje wijn in te schenken voor haarzelf. Ze is van het type dat niet door heeft dat ze dronken aan het worden is, waardoor ze lustig verder drinkt tot ze meer schuin dan recht begint te wandelen. Toen haar zoon thuiskwam drongen zich echter herinneringen bij mij op met de daarbij gepaarde gevoelens. Het resultaat was dat ik vanbinnen een vorm van woede begon te voelen. Woede en onmacht om opnieuw te zien hoe een moeder haar eigen kind beliegt omdat ze haar eigen “plezier” belangrijker vindt. Misschien vindt ze dat ze zich niet moet verantwoorden als ouder, kan ook natuurlijk. Maar als je als ouder (zowel vader als moeder) beslist om een kind op de wereld te plaatsen kan men niet enkel eisen dat het kind zich moet verantwoorden naar de ouders toe als het iets verkeerd doet. Nee, ook de ouders moeten zich verantwoorden naar de kinderen toe als zij iets verkeerd doen!

Commentaren

Ik denk er net zo over!
groetjes

Gepost door: christa | 03-09-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.