30-08-11

Een knappe italiaan.

Donderdag 21/04/2011

 

Mijn vriendin en ik doen een uitstap naar de stad. Het is mooi weer, en in ons weer-veranderlijk belgie is het aangeraden van zoveel mogelijk mooie dagen mee te pikken als men kan. Dit doen we dus ook. Wandelend door de stad passeren we langs een italiaans restaurantje. De eigenaar zit op een stoel aan de deur, te genieten van het mooie weer en wachtend op cliënteel. Ik zwaai naar hem, waarna hij terugzwaait, vermits ik hem oppervlakkig ken. Mijn vriendin zegt niets, ze kent hem trouwens ook niet. Er is tevens ook kermis en we doen de hele tour…je kent dat wel, beetje wandelen, beetje praten, beetje kijken… .

De maag van mijn vriendin lag wat overhoop dus we zijn nergens gaan eten.

Als afsluiter zitten we op een terras iets te drinken, vooraleer huiswaarts te gaan. Plots stelt mijn vriendin voor of we toch niet iets zouden gaan eten. Misschien iets éénvoudig italiaans. Ik begrijp het niet helemaal, daar ze zich een half uur voordien niet zo goed voelde. Ik zeg haar dat ik me liever zou houden aan de planning, en dat we dus rustig thuis iets zullen eten. Ze vindt het ok, en dus doen we dat ook.

 

Op weg naar huis vraagt ze me of ik die italiaan goed ken. Ik antwoord dat ik hem slechts oppervlakkig ken. “Amaai, het is nog een beetje een knappen!”, zegt ze me. Zoals bijna elke man die zoiets hoort voel ik me lichtjes geïrriteerd. “Een mooi terrasje ook.”, zegt ze verder. Ik antwoord er niet op, maar onderweg naar huis begint wel alles te bezinken. We zijn immers al meermaals gepasseerd aan dat terras. En toen ik ooit voorstelde om daar iets te gaan eten, vond ze het terrasje juist niet aantrekkelijk. Het feit dat haar maag overhoop lag, maar dat ze plots wel zin had in iets italiaans wekte bij mij plots de indruk dat ze me eigenlijk aan het manipuleren was om iets te gaan eten bij díe italiaan. Iets wat me uiteraard niet zint, want het is maar een achterbakse manier van handelen en betuigt van weinig respect tegenover mij vind ik om je partner mee te ‘manipuleren’ naar een plaats om dan te geilen op iemand anders. Bovendien vroeg ik me innerlijk af waarom ze nà een paar uur nog steeds aan die italiaan dacht. Hij moet duidelijk wel een impact gehad hebben op haar.

 

Italianen zijn sowieso altijd al aantrekkelijk voor vrouwen, of ze nu knap zijn of niet. Een vriendin vertelde me eens dat dit is omwille van hun zuiders temperament. Ikzelf denk dan weer dat het wel eerder zal zijn omdat ze zo open staan om te wippen, onafhankelijk of ze getrouwd zijn of niet. Ze vertellen het bewuste ‘slachtoffer’ dan wat ze wil horen, geven haar ook dat gevoel (ook al is het geveinst), en het voert de vrouw uiteindelijk naar een zevende hemel, een plaats waar ze graag eeuwig zou verblijven. Ik kan dus best begrijpen dat mijn vriendin interesse had.

 

Wat me minder zint is het gevoel dat ik erbij had. Ik had het sterke gevoel alsof ze hem onmiddellijk had willen bespringen, terwijl ik (zoals één van die drie ‘beren’) er naast zou mogen zitten en enkel zou mogen toekijken. Zelf zou ik dergelijke gedachten, van iemand te bespringen, van haar niet mogen hebben, heeft ze me al meermaals duidelijk gemaakt, ook al was het op een speelse manier.

 

Het is typisch voor veel mannen en vrouwen met een zwakker karakter: hun partner moet braaf zijn, maar zij zouden wel mogen doen wat ze willen. Soms zou ik ook zo zwak willen zijn. Zodat ook ik zou kunnen doen wat in me opkomt, zonder rekening te houden met een ander… .

Commentaren

Hewel hé , man,
Ik ben altijd zo trouw als een hondje , nu en in mijn jonge jaren, altijd geweest, en weet je, ik zou zelf ook liever bij nen knappen italiaan gaan eten dan bij nen lelijken belg. En geen haar op mijn hoofd zou er aan denken om met dien italiaan een snelle wip te doen. Ik zou genieten van het -opgediend -worden -door een knappe ober.
Maar pas op, ik vrees dat mijn mannetje op dat vlak ook zou denken gelijk jij, typisch mannen zeker?????
groetjes

Gepost door: christa | 30-08-11

Reageren op dit commentaar

En jij kijkt nooit naar een andere vrouw,.......als je kijkt, wil het toch niet zeggen dat je meer wilt en heb jij nog nooit gefantaseerd over een ander vrouw??

Grappig dat net jij jaloers reageert,.....oké ik ben het niet eens met haar "methode",.......maar blijkbaar is eerlijkheid een moeilijkheid, noch jij, noch je partner durft te zeggen wat hij voelt,........

Wij zeggen openlijk wie we knap vinden,.......en we zeggen eerlijk wanneer we jaloers zijn, of wanneer het pikt,......want dat is menselijk, was het nu niet jij die ons vertelde, jaloersheid is niet meer is dan eigenliefde of heb ik dit verkeerd begrepen?

Gepost door: Charlie | 06-09-11

Reageren op dit commentaar

Aan charlie:

Eeuch, ik denk dat je enkele zaken door elkaar haalt charlie. Tuurlijk kijk ik naar andere vrouwen, en dat zij naar andere mannen kijkt heb ik totaal geen probleem mee. Bovendien zegt ze mij trouwens regelmatig wie ze knap vindt of niet. Ook daar heb ik geen problemen mee, tenzij soms een irritatiegevoel dat bij mij naar boven komt tgv mijn eigen ego. Misschien kun je het ook een vorm van jaloersheid noemen, alhoewel ik het zo niet definieer, maar dan nog is er niets mis met mijn reaktie uit 'eigenliefde', want een mens moet zichzelf ook graag zien om zichzelf te 'beschermen' tegen gekwetst worden. Zolang die jaloersheid maar geen overdreven proporties aanneemt met het daaruitvolgend verkeerd gedrag is daar niets mis mee. Waar ik het moeilijker mee heb is inderdaad haar methode van werken. Het komt niet eerlijk over en dat geeft mij geen fijn gevoel. Natuurlijk is het maar een veronderstelling van mij, want misschien is mijn denken wel op lucht gebaseerd!

Gepost door: een man | 10-09-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.