25-02-11

Communicatie.

Vermits mijn vriendin en ik deze week niet samen zijn bellen we ’s avonds. Allé, ’t is te zeggen: ík bel haar ’s avonds, want ze verwacht blijkbaar dat het initiatief altijd van mijn kant komt op dat gebied. Gisteren belde ik echter met totaal geen resultaat: niemand die thuis opnam. Ik heb dan maar eerst naar mijn broer gebeld, om dan erna nog eens te proberen, maar weer zonder resultaat. Je kan je wel inbeelden dat dit een benard gevoel geeft vanbinnen, alleen al omdat je niet weet wat er gaande is. Een ongeluk zal ze niet gehad hebben, want dan zou zij of haar moeder me wel verwittigen. Misschien is ze ziek, dat is een mogelijkheid, alhoewel ik dan vind dat ze wel een seintje via sms of telefoon had mogen geven dat ze vroeger naar bed gaat en dat ze dus waarschijnlijk niet zal opnemen. Uiteraard zijn er dan in mijn geval de andere twee hoofdscenario’s die door mijn hoofd spelen:

Óf ze heeft gedronken en dus niet in staat van op te nemen doordat ze in een roes zit, alhoewel ze reeds van september alcoholvrij is, op af en toe een alcoholvrij biertje nà.

Óf ze zit bij iemand anders die blijkbaar interessanter is dan ik, dat hoeft daarom geen minnaar te zijn, het kan best haar beste vriendin zijn.

 

Geen van beide zou mij echter aanstaan.

De alcohol vooreerst niet, omdat ze dan haar woord niet zou nagekomen zijn om alcohol niet meer aan te raken. Ik zou dan ook moeten beseffen dat het geen zin zal hebben naar de toekomst toe en dat ze er inderdaad niet zal van kunnen blijven. Natuurlijk is dit moeilijk na te gaan of dit de reden was.

Vreemdgaan zou uiteraard onmiddellijk een stop op de relatie plaatsen, kwestie van zelfrespect. Zij spreekt altijd over trouw zijn, dus mag ze zich daar op zijn minst ook zelf aan houden. Als je je niet aan je eigen woord kan houden, dan zal je het zeker niet voor een ander kunnen opbrengen.

Haar beste vriendin is de enige vergevingsnorm, maar het bewijst dan misschien ook dat ik ‘enkel’ maar goed ben voor de relatie en daarnaast niet echt een gevoelsmeerwaarde heb voor haar. Want ook al vergeet je door het gesprek dat er iemand anders is, achteraf kan je dit op zijn minst rechtzetten door zelf eens te bellen.

 

Enfin, deze avond bel ik nog maar eens om te horen wat er gaande was…vermoedelijk zal ze zo moe geweest zijn dat ze de telefoon niet gehoord zal hebben. Alhoewel ik 19u30 wel al heel vroeg vind… .

 

Ja, communicatie in een relatie is belangrijk, en het hoeft niet altijd met woorden te zijn: het is ook denken aan de ander op het moment dat die niet aanwezig is!

Commentaren

Manneke toch, k voel de angst van je kloppende hart tot hier! K hoop uit de grond van mijn hart dat je haar ondertussen al kon bereiken en dat je gerustgesteld bent en je nu kan afvragen waarom je je zoveel zorgen gemaakt hebt!
Maar k begrijp je wel hoor!
groetjes
Christa

Gepost door: christa | 25-02-11

Reageren op dit commentaar

Misschien denkt ze ook aan jou.

Gepost door: danique | 26-02-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.