08-02-11

Veranderen?

Vorige week dinsdag stelde ik aan mijn vriendin voor om naar een interieurbeurs te gaan zien, vermits ik een gratis toegangsticket had en het eigenlijk naast haar deur was bij wijze van spreken. Ik had slechts één gratis ticket wat wou zeggen dat er dus nog vijf euro diende betaald te worden. Mijn vriendin gebruikte dit als reden om niet te gaan. Ze zei dat ze liever naar de film gaat voor dat geld. Ik kon haar denken best wel volgen, alhoewel ik eigenlijk wel teleurgesteld was door haar afwijzing. Ik stel dan eens iets voor en dan weigert ze het!? Bovendien ben ik ook al meermaals meegegaan naar hààr films ttz de (vlaamse) films die zij persé wil zien, terwijl dit meestal ook niet mijn ding is. Maar ik ga tenminste mee voor de romantiek zeg maar….en het kost mij ook mijn geld, en meer dan vijf euro… . Wat ik nog erger vond is dat ze eens ging gaan zien op de website van die beurs, en dat het toevallig bleek dat die dinsdag gratis was voor alle vrouwen. Eigenlijk viel haar reden om niet te gaan dus weg. Toch deed ze alsof haar neus bloedde en ben ik dan maar alleen geweest naar die beurs. Toen ik terug bij haar thuiskwam ben ik nog een uurtje gaan stretchen/mediteren in de slaapkamer omdat ik wel een teleurgesteld gevoel had over haar en die stretching en meditatie me terug een goed gevoel geven.

 

Eénmaal terug beneden gaf ze me de opmerking dat ik haar die dag al veel alleen gelaten had. Ik dacht bij mezelf: “Dat is uw eigen keuze geweest!”. Vreemd dat ze die opmerking niet geeft als ik enkele uren bezig ben om één of ander klusje voor haar te doen zoals een kleerkast in elkaar steken of silicone spuiten omheen haar bad. Nee, dan straalt ze en mag ik quasi zeker zijn van een wip ’s avonds. Het geeft me het gevoel dat ik zo ‘achterlijk’ ben, zoals andere mannen wel eens durven zijn, dat ik de klusjes doe voor de wip. Nee, ik doe die klusjes omdat het deel uitmaakt van de relatie. Als zij vindt dat ze dan in natura moet betalen, vind ik dat ze zichzelf eigenlijk wel ‘verlaagt’ in de geest en bovendien een verkeerd visie heeft over hoe een relatie werkt.

 

Ik had haar natuurlijk kunnen confronteren met die dingen zoals hoger beschreven, misschien zou dat relationeel wel opbouwend werken. Misschien zou ze daardoor dan veranderen. Alleen, ik ben niet van het principe, zoals veel vrouwen bij hun partner proberen, dat je iemand moet veranderen naar jouw zinnen. Ik vind dat het meer van binnenuit moet komen zodat iedereen het naar zijn zin heeft. Had ik mijn mond opengedaan, dan had ze meegeweest naar die beurs, en had ze er niet van genoten en aldoende zou mij dat opgevallen zijn en zou ik ook niet van de beurs genoten hebben. Het enige voordeel dat er zou geweest zijn, is dat ze mij dan misschien wel een échte man ging gevonden hebben, omdat ik haar gezegd heb wat ze moest doen. Als je je aan een bepaalde ouderdom nog moet bezighouden met iemand ‘opvoeden’ dan denk ik dat je in de verkeerde relatie zit…en als dit regelmatig gebeurt zal ik misschien ook wel tot die vaststelling moeten komen.

Commentaren

Ik heb een hekel aan voetbal, maar moest ik nu weten dat mijn man, mijn gezelschap ongelooflijk op prijs zou stellen zou ik meegaan om hem plezier te doen. Waarom???
Omdat hij ook meegaat met mij naar dingen die hij dan zelf minder leuk vindt Hij had ook totaal geen zin in de beurs countryside maar is meegegaan om mij te plezieren, mja dat gaat zo automatisch bij ons, wij overleggen en kiezen iets dat we samen leuk vinden en als we er echt niet uit komen, doen we elk ons eigen ding, zo gaat mijn mannetje wel alleen naar de voetbal hoor, maar dan alleen als ik niets anders wil doen, blijven onderhandelen zou ik zeggen!
groetjes
Christa

Gepost door: christa | 08-02-11

Reageren op dit commentaar

Vindt u dit nu een "evenwichtige" relatie??? Uw vriendin, sorry dat ik het zo aanbreng is een "parasiet",.........die sex als een heel machtig wapen gebruikt,.......

Gepost door: Emily | 18-02-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.