14-01-11

Alles weten.

Mijn vriendin zei eens tegen mij dat ik haar veel meer moest vertellen uit mijn verleden. Ze zei dat ze alles van mij wou weten. Ik ben er niet op ingegaan, maar ik vermoed dat ze voornamelijk bedoelde dat ze alles wou weten over mijn vorige relaties….wat natuurlijk niet hetzelfde is als alles willen weten over mij als persoon. De reden dat ik zo denk is dan vooral omdat ze zelden of nooit iets vraagt uit mijn jeugd, tenzij ik er zelf iets over vertel.

 

Het grote verschil tussen de twee ‘vertelsels’ is volgens mij dat het ene voornamelijk gaat om haarzelf te beschermen, zodat ze tijdig weet wanneer het kan mislopen, terwijl het andere eerder gaat om mij écht te leren kennen.

 

Vrouwen weten in het algemeen wel graag alles over hun partner, omdat het hun een veilig gevoel geeft en ook geen uitgesloten gevoel geeft. Want uiteindelijk vertel je maar alles aan wie je écht vertrouwt. Nà de scheiding komt dan meestal uit hoeveel de partner te vertrouwen is, doordat de partner dan al wat die weet al dan niet doorvertelt aan zijn/haar nieuwe vriend(in). Persoonlijk vind ik het doorvertellen niet kunnen! Gewoon omdat je iets in vertrouwen vertelt aan iemand en dus ook erop rekent dat dit in vertrouwen blijft. Natuurlijk is er bij een scheiding veelal ontrouw in het spel, wat uiteraard een goede reden is om dan geen waarde meer te hechten aan al de vertrouwelijke gegevens die je verkregen hebt van je ex.

 

Ik herinner mij dat ik, zoveel jaren terug, met een (andere) vriendin (waar ik een relatie mee had) op een terras zat. Op dat terras kom ik een vriend tegen die mij eventjes iets in vertrouwen zegt, al fluisterend in mijn oor. Toen de vriend weg was,  vroeg mijn vriendin wat hij verteld had. Ik wou het niet zeggen omdat die vriend dat in vertrouwen tegen mij gezegd had. Mijn vriendin was kwaad. Ze vond dat niet kunnen, als partners vertel je alles tegen elkaar vond ze. Terwijl het net dat verzwijgen was die aantoonde dat ik een trouw persoon ben. Later heeft zij mij wel bedrogen ….ze had blijkbaar ook bepaalde dingen vergeten te vertellen die ik moest weten. [voor alle duidelijkheid: in mijn schrijfsels vertel ik wel eens over iemand die mij bedrogen heeft, maar dit gaat dan wel over één en dezelfde persoon, het is dus niet zo dat ik de indruk wil wekken dat je vrouwen in het algemeen niet kunt vertrouwen].

 

Het grote nadeel van alles willen/laten weten is dat: hoe meer vrouwen weten, hoe meer ze hun relatie bepalen aan datgene wat ze weten. Het komt er dus op aan van de vrouwelijke partner niet teveel details te geven. Het kan immers best zijn dat ze je graag ziet als ze je ontmoet, maar  als ze achteraf te weten komt dat je niet zoveel verdient zal ze dit bijna automatisch in emotionele rekening brengen en bestaat de kans dat je in waarde zal dalen voor haar.

 

Bovendien durven sommige vrouwen wel eens te misbruiken wat ze te weten gekomen zijn over hun partner (die tenslotte zijn partner in vertrouwen neemt). Ze gebruiken dan de gevoelige onderwerpen om eens te ‘pesten’. Voor hen is dit dan ‘spelen’ omdat ze het leuk vinden van eens ‘katachtig’ te doen, maar voor de partner is het een totaal andere zaak. Het doet hen (die vrouwen) waarschijnlijk meer kwaad dan goed… .

 

Als je echter totaal niets vertelt, zal de vrouw zich onzeker beginnen voelen in de relatie, omdat ze het gevoel zal hebben dat ze met een onbekende leeft. Dan is de kans natuurlijk bestaande dat ze iemand opzoekt die haar wel een gevoel geeft dat ze ‘bestaat’. Meestal is dat dan een vriend (en toevallig niet een vriendin) waar ze “goed” mee kan praten, waar die “vriend” dan wel eens misbruik van durft te maken om haar zo in bed te krijgen. En als het dan toch zover zou komen, zal ze zeggen tegen haar partner dat ze zich alleen voelde….en dat het zijn schuld is/was.

 

Commentaren

Mja, t is een gecompliceerd onderwerp wat je hier beschrijft. het gaat weer om verdelen van territoria, tot waar laat ik ze binnen in mijn wereld, verleden, in mijn eigen ik. Het is idd wikken en wegen wat je haar geeft aan stof. Als je wil dat ze je begrijpt is het idd belangrijk dat ze je verleden kent , zodat ze de link kan leggen tussen je jeugd en hoe je nu bent, tenzij je niet aan je jeugd herinnert wil worden! Mijn eerste man wist niet alles van mijn verleden, mijn huidige man wel, omdat mijn huidiige man daar anders mee omgaat, op de manier die ik kan goedkeuren, maar mijn eerste man was daar door zijn drankproblemen niet door in staat! Zo kon ik hem geen geheimen vertellen, het vloog er wel eens uit met een stuk in zijn kraag, en dan begin je idd surrogaat-luisteraars te zoeken en dan begeef je je idd op glad ijs, omdat je feitelijk "emotioneel overspel gaat spelen". Ik had gelukkig mensen genoeg van mijn geslacht waar ik terecht kon, en had geen surrogaat-luisterd oor en schouder om uit te huilen nodig. Enfin, k kan hier uren doorgaan met debatteren, maar k hoop dat je mijn verwarrende uitleg toch een beetje snapt! Niet dat ik aan uw intilligentie twijfel, haha, maar aan mijn manier van uitleggen, ik spring namelijk nogal snel van de hak op de tak!
Anyway, groetjes en een prettig weekend!
Christa

Gepost door: christa | 14-01-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.