13-01-11

“Het kon slechter zijn”.

Mensen die zich in een minder goede situatie bevinden zoals bijvoorbeeld armoede proberen zichzelf wel eens te redden met de woorden “Het kon slechter zijn!”. Ook mijn ouders, voornamelijk mijn vader dan, nam die woorden af en toe in de mond als we nog minder behoeden dan wijzelf op tv zagen. We waren immers verre van rijk bij ons thuis.

 

Ik vond lang dat hij gelijk had, maar achteraf bekeken, in een bezinningsmoment kwam ik tot de innerlijke bevestiging dat hij dit (onbewust) zei om een vorm van schuldgevoel op te wekken bij zijn zonen. Zo werd er bij ons een filosofie gecreëerd dat we niet te klagen hadden over onze situatie, en aldoende dat we ook zelden of nooit klaagden als we in zijn ‘verloren’ zaak moesten helpen. Het was van hem dus eigenlijk een manier om ons onder controle te houden. Het grote nadeel van die filosofie was dat ik lange tijd inderdaad nooit klaagde. Je laat je zelfs doen door iedereen, zonder je te verweren, omdat je onbewust denkt dat het altijd slechter kan.

 

Ook binnen een (slechte) relatie denken veel mensen zo. Als ze slecht behandelt worden door hun partner maken ze zichzelf wijs dat “het slechter kon zijn”. Het geeft hen een reden om geen actie te ondernemen, en de partner doet rustig verder zoals hij wil zonder rekening te houden met de gevoelens  van zijn/haar partner.

 

Net zoals veel ouders ook tegen hun kinderen zeggen dat ze niet te klagen hebben (wat eigenlijk hetzelfde is als zeggen dat het slechter kon). Net alsof zij moeten beslissen waar de grens ligt voor een kind over wat dat kind zelf wenst betreffende het leven. Je moet een kind daarom niet verwennen, integendeel zelfs. En er zullen wel kinderen zijn die nooit genoeg hebben. Toch ben ik ervan overtuigd dat je die kinderen kan duidelijk maken dat je als ouders voor bepaalde dingen daar de mogelijkheid niet toe hebt om dit of dat te geven waar hij/zij om vraagt. Dat het kind ook wat begrip moet hebben voor de (financiele) grenzen van andere mensen, en dat het kind zelf de handen uit de mouwen zal moeten steken indien het meer wil.

 

De woorden kloppen misschien wel: het kon of kan altijd slechter, maar het kan ook beter. En beter is waar je naar moet streven, want je hebt het persoonlijke recht om beter te leven dan je nu doet. Uiteraard moet je wel mens blijven, en rekening houden wat de prijs is die andere mensen uit je omgeving moeten betalen indien je de keuze maakt en de handelingen doet om je eigen levenswijze te verbeteren.

 

Commentaren

Het is altijd goed dat je "geleerd " hebt uit je verleden! Je hebt geleerd dat het idd beter kan en het is idd geen schande het beter proberen te doen dan de voorbeelden die je gekend hebt. Hoe ver je daarin wil gaan moet je zelf afbakenen. Niemand kan die grens in jou plaats gaan maken! Ik wil hier heel even een heel wijs gebedje of gezegde, zie het zoals je het wilt zien!

Geef me kalmte om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen
moed om te veranderen wat ik kan veranderen
en wijsheid om tussen deze het onderscheid te kennen!

Dat helpt me vaak om evenwicht te vinden!

groetjes
Christa

Gepost door: christa | 13-01-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.