10-12-10

Mannelijke romantiek.

 

Voila, mijn vriendin is pas enkele uren de deur uit en ik ben hier terug Schamen! Verslaafd? Nee hoor, zeker niet. En als ik bij mijn vriendin ben mis ik dit persoonlijk blogje zelfs totaal niet, met uitzondering van één of ander item die mij opvalt in het leven waar ik wel eens wil over schrijven dan.

 

Deze week heb ik enkele dagen aan zee doorgebracht met mijn vriendin. Een vroegtijdig kerstkadootje van mijn “schoonmoeder” omdat ik zo goed voor haar dochter zorg. Ik wou het eerst niet omdat ik niet bij mijn vriendin ben omwille van materiële zaken. Uiteindelijk heb ik dan toch toegegeven. Vroeger zou ik dit nooit aanvaard hebben, maar met de jaren heb ik toch wel geleerd dat het ook belangrijk is om te leren krijgen, en niet altijd te geven. Als je een ‘harde’ opvoeding gehad hebt, en je altijd het gevoel gehad hebt dat je er alleen voorstond, wil je dit (onbewust) ook verderzetten in het ‘volwassene’ leven. Je blijft dan (een beetje) in die spiraal vastzitten van ‘altijd-zelf-voor-alles-zorgen’, zelfs al wordt het je soms op een gouden plateau aangeboden. Hierdoor maak je het jezelf soms moeilijker in het leven dan nodig. Ik probeer van dat mechanisme af te geraken, uiteraard zonder mijn eigen onafhankelijkheidsgevoel te beschamen.

 

Terug naar zee nu:

Het was barkoud ginds, maar die koude wind maakte de romantiek tijdens het wandelen des te groter. Jawel, niet alle mannen zijn machomannen, er zijn ook mannen die van dat samen zijn en samen wandelen en winkelen kunnen genieten. Ik ben daar eentje van. Natuurlijk zonder mijn innerlijke mannelijkheid te verliezen Zoenen. We hebben zelfs samen een privé-sauna genomen. Alhoewel het niet haar ding is, al die warmte, vond ik het tof dat ze het toch eens probeerde. Vooraf had ze nog gezegd: “We kunnen zelfs een vluggertje doen, als we echt alleen zijn!”. Je hoeft je niet te verwonderen dat dit als hemelse muziek in mijn oren klonk! Van de hotelkamer tot in de sauna zat ik al met een (publiek afgeschermde) erectie. Eénmaal in de saunacabine zelf zat ik er nog steeds mee (wat wil je met al die warmte)…..maar er volgde niets. Geen actie van haar kant. Ze zag het wel, en gaf er positieve commentaar op, maar nee, verder niets…. . Nà een tiental minuten verliet ze de cabine en ging naar de hotelkamer, zich verontschuldigend en mij daar alleen achterlatend. Ik was wat teleurgesteld! Niet omdat ze mij alleen achterliet. Maar omwille van de gemiste mannelijke romantiek. Want zoals vrouwen een etentje romantisch kunnen vinden, vinden mannen het op hun manier romantisch van eens sexueel verwend te worden door hun partner op een moment 'dat je het niet echt verwacht'.

 

’s Avonds, midden in de nacht, voelde ik wel een gestreel op mijn rug. Het bleek van haar zachte handen te komen. Eén van haar tekens om te zeggen “Ik heb zin!”. Uiteraard ben ik erop ingegaan, nà eerst nog enige tijd genoten te hebben van haar gestreel natuurlijk Onschuldig. En uiteraard was die vrijpartij ook leuk, maar toch…..de saunacabine ging mij meer bevredigd hebben. Niet alleen sexueel, maar ook gevoelsmatig betreffende mijn persoonlijke romantiek.

Commentaren

volgende keer gewoon heel liefjes vragen in de saunacabine, Hewel liefje hadden wij geen plannen gemaakt samen,? Of misschien niet zitten wachten , misschien zat ok zij te wachten en ze is uiteindelijk afgedropen! Het is geen schande om op de man af te zeggen dat je ongelooflijk zin hebt op een vrijpartij in de sauna! Maar ik snap je wel zenne! Volgende keer beter hé!
Wat dat geven en dat krijgen betreft snap ik ook je mannelijke trots , ik zit hier ook vaak in zo'n positie dat mijn ouders nu eenmaal meer kunnen dan zijn ouders en veel leuke uitjes dan ook van die kant uitkomen en mijn mannetje heeft het daar ook vaak moeilijk mee!

Gepost door: christa | 11-12-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.