22-10-10

Verwachtingen contra onverschilligheid.

Gisteren de opmerking gekregen van een dame, dat het niet hebben van verwachtingen zou kunnen leiden tot onverschilligheid. Een goede vraag trouwens, waardoor ze een borst….ik bedoel een bank vooruit mag Schamen.

 

Ja, men kan niet zeggen dat geen verwachtingen niet kunnen leiden tot onverschilligheid. Persoonlijk komt het bij mij over dat verwachtingen eerder bepaald worden door het denken, terwijl onverschilligheid eerder een gevoelskwestie is. Als de gestelde verwachtingen veel of nooit ingevuld zijn, EN men daardoor gekwetst wordt in het gevoel, kan het inderdaad zijn dat men geen verwachtingen meer koestert en bijgevolg verkeerdelijk ook het gevoel afsluit om niet meer teleurgesteld te worden.

 

Als men dit doet, dan verward men eigenlijk het denken met het gevoel, en dit zal enkel bij mensen voorkomen die de gevoelens laten sturen door het denken om niet meer te moeten voelen en gekwetst te worden.De twee hoeven echter niet noodzakelijk samen te gaan: denken is met het hoofd, en voelen is met het hart. Het is niet omdat je geen verwachtingspatroon hebt van een situatie, dat je daarom gevoelloos doorheen die situatie moet gaan.

 

 

Het psychologisch mechanisme van verwachtingen verloopt volgens mij als volgt:

 

Als men bijvoorbeeld een date heeft, of uitgenodigd wordt op een feestje, dan zal men daar een bepaald gevoel bij hebben. Men zal en kan echter nog niet voelen hoe het zal zijn, maar zoals de meeste mensen willen we wel dat het leuk zal zijn. Om dit te bekrachtigen gaan we dan een denkpatroon ontwerpen over hoe het zou kunnen zijn opdat het leuk zou zijn. We gaan zelf beelden scheppen via ons denken dat het tof zou zijn moest dit gebeuren en/of dat zo ingericht zijn, of hoe iemand er zal uitzien. Dit denkpatroon ontwerpen kan men gelijkstellen aan wat men verwacht te zullen krijgen. Alhoewel dit ‘dromen’ best leuk kan zijn, is het eigenlijk een onlogisch en éénzijdig denken, want hoe een feestje/persoon zal (ingericht) zijn kan men niet weten of bepalen…..hoogstens ‘sturen’ door eigen positief of negatief gedrag. En dan nog hangt veel af van de reaktie van de tegenpartij(en) en de omgeving (die je zelden zelf in de hand hebt).

 

Indien men veel of altijd verwachtingen stelt, laat men eigenlijk het denken  over het (toekomstig) voelen dirigeren. Ergens ga je al bepalen hoe je je zal voelen (ook al kan je dit niet weten). En bij vele verkeerde verwachtingen is het juist dit, tengevolge van de teleurstellingen, die uiteindelijk zal leiden tot een vorm van onverschilligheid. Eénmaal men dit punt heeft bereikt is men echter in principe op de goede weg, op voorwaarde dat men zijn/haar gevoelens niet afsluit. Want via die vorm van onverschilligheid gaat men dan naar een date of feest zonder een bepaalde verwachting en begint men de actuele sfeer te ondergaan zoals ze écht is. Soms zal het gevoel goed zijn, soms slecht, maar het zal met veel meer gevoel (van het moment) zijn dat je het ondergaat zonder dat dit gevoel zal gemanipuleerd worden door de vooraf ‘breingewaste’ gevoelens van je eigen verwachtingen.

 

 

De wet van het afstand nemen:

 

“In onze bereidheid in het onbekende te stappen,

geven we ons over aan de creativiteit,

die de dans van het universum choreografeert.”

[deepak chopra]

Commentaren

oeps, iets te ingewikkeld voor mij vandaag, zal het nog effe moeten overlezen om t gemakske!

Gepost door: christa | 22-10-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.