21-10-10

Verwachtingen.

Heb je dat ook al eens meegemaakt? Je spreekt af met een vriend(in)  voor een bepaald feestje of ontmoeting, je crëeert je er een beeld van hoe het zal zijn, en dan kom je aan op dat feestje/ontmoeting en blijkt alles anders te zijn dan je verwacht had. En of je het nu wil of niet: dat ‘verstoorde’ verwachtingspatroon zal meestal wel een eerder negatieve invloed op je gedrag hebben.

 

Hetzelfde geldt voor een relatie: je ontmoet iemand met of zonder

papillons-42.gif

 

,je begint er een relatie mee en dan….worden er verwachtingen geschapen. Niet dat dit zo slecht is, maar veelal blijven die verwachtingen vastzitten in het hoofd van degene die ze verwacht, en zelden geuit tegenover de partner. Het kan dan niet anders dan dat er bij de belangrijke beslissingen zoals samenwonen, inrichting, kinderwens, enz. misverstanden naar boven komen. Misverstanden die eigenlijk al besproken moesten zijn vóór die belangrijke beslissingen. Verwachtingen zijn immers een persoonlijk gedachtegoed, maar in een relatie ben je met twee en moet je voor een goede verstandhouding dat gedachtegoed delen van je partner en ook vragen wat zijn/haar verwachtingen zijn naar de toekomst toe.

 

Er loert bovendien ook een ‘verborgen’ onzekerheid in het verwachten. Je moet immers wel weten wat je uiteindelijk wilt van en in een relatie, maar als je verwacht dat een relatie zo zal worden zoals je in je hoofd hebt, ben je misschien juist bezig je tijd aan het verdoen, want het verwachten wijst op iets dat er nog niet is. Zodoende ben je dus ook niet zeker of het ooit zal komen. Als je met verwachtingen zit, zit je ergens dus met onzekerheden of vrij vertaald: iemand die zijn/haar eigen beeld schept over bepaalde verwachtingen naar de toekomst toe, probeert voor zichzelf zekerheden te scheppen in de huidige situatie wat op zich dan weer wijst op een ‘verborgen’ onzekere persoonlijkheid.

 

Onzekere persoonlijkheden hebben nu éénmaal graag alles of zoveel mogelijk in de hand wat hun eigen leven betreft (= controlefreaks). Het bizarre is, dat men juist door die verwachtingen te scheppen, de eigen onzekerheid stimuleert want men botst quasi iedere keer opnieuw op een teleurstelling als de verwachtingen niet zijn zoals men die ‘voorzag’; wat het zelfvertrouwen dan weer ondermijnt. 

Doordat de gevisualiseerde verwachtingen immers niet uitkomen, is het net of men ergens gefaald heeft in een situatie, ook al kan men daar niets aan doen.

 

Het is dus misschien beter om niet te snel belangrijke beslissingen te nemen als je met nog veel verwachtingen zit tov je partner. Het wijst er immers ergens op dat je nog niet weet ‘welk vlees je in de kuip hebt’, waardoor je begint aan een relationele zoektocht, wat ook persoonlijk leerzaam en nuttig kan zijn, maar misschien houdt je jezelf op die manier wel bezig en eindig je met teleurstellingen omdat nà enige tijd blijkt dat je toch niet hebt wat je wenste. Mogelijk eindresultaat: vreemdgaan, ruzies, scheidingen, …

Commentaren

En hoe doe je dat zonder verwachtingen zijn??? Word je dan niet onverschillig?

Charlie
x

Gepost door: charlie | 21-10-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.