19-10-10

De Jartelles.

Mijn vriendin vertelde me vorige week dat haar ex-man graag had dat ze jartelles droeg. Hij vroeg het haar regelmatig, maar nooit heeft ze het gedaan.

 

Ik vroeg haar waarom ze het nooit deed.

 

Haar reden was wel gegrond: ze voelde er zich immers niet goed bij, ze had het gevoel dat ze haar persoonlijke ‘zelf’ niet meer zou zijn indien ze dit zou doen.

 

Ik vertelde haar dat ze er niet van doodgegaan zou zijn en dat het waarschijnlijk haar relatie ten goede zou gekomen zijn. Haar ex-man is tenslotte verschillende malen vreemd gegaan en is uiteindelijk met de laatste ervandoor gegaan.

 

Als verweer vertelde ze dat hij haar ook nooit eens vastnam of omarmde als ze ergens in publiek of onder vrienden waren.  Als het niet de persoonlijkheid van de ex-man is om affectie (publiekelijk) te tonen, omdat hij zich daar niet goed bij voelt, dan kan je het hem ook niet kwalijk nemen vind ik, want dan doet hij gevoelsmatig gewoon net hetzelfde als zij. Met andere woorden, als ze klaagde over hem klaagde ze eigenlijk ook over haarzelf en omgekeerd. Beiden hadden dus al dan niet het recht van klagen, maar waren blijkbaar toch niet tevreden over de omgang met elkaar.

 

Doordat beiden niet wilden toegeven heeft dit geleid tot een totaal verkeerde communicatie en aanpak waardoor elk hun eigen weg begon te gaan, en ze op den duur eerder leefden als broer en zus dan als man en vrouw. Vermits normale mensen niet houden van incestueuze relaties, kan het niet anders dat men de sex en/of affectie met tijd elders gaat zoeken.

 

In een relatie is er altijd één van de twee die de eerste stap van toegeving moet doen. Had zij bijvoorbeeld éénmaal toch jartellen gedragen, dan zou hij daar waarschijnlijk mee gediend geweest zijn en zelf openstaan om ook zijn grenzen te verleggen. Ze had dan zelfs een vorm van ‘wapen’ door hem te zeggen dat ze nog eens jartellen zal dragen indien hij haar af en toe eens affectief vastneemt.

Indien hij dan daarop positief zou gereageerd hebben konden ze misschien wel een heel mooie en ‘nieuwe’ relatie gestart hebben met meer begrip voor elkaar en een herontdekking van hun liefde voor elkaar.

 

Uiteraard moet je niet blijven toegeven, en duidelijk voor jezelf de grenzen stellen hoeveel je (nog) zult toegeven. Als je immers geen positieve respons krijgt op jouw wensen denk ik dat het duidelijk is dat de tegenpartij eigenlijk de relatie al (een beetje) opgegeven heeft en dat je misschien best kijkt om je besluiten daaruit te nemen. 

garder%20belt.jpg

Commentaren

IK snap je "ding " wel hoor! Alleen als je het over "wapen " hebt weet ik dat een mens op den duur "sex als emotionele chantage gaat gebruiken! De vraag is hoever kan je gaan met emotionele chantage zonder daar zelf schade van op te lopen?? ik weet hier helaas geen antwoord op! IK zou met die jartellen totaal geen probleem hebben, mijn man kickt eigenlijk totaal niet op ondergoed, heeft het in elk geval nog nooit laten blijken, enfin soit dit terzake. Maar ik heb ook mijn grenzen. Na dat blogje van jou nu, is inmiddels wel heel duidelijk waarom zij je zonodig die heavy week persé moest opvrijen! Ze heeft angst dat je net als haar ex gaat lopen met een ander en wil je niets tekort doen, maar het is dan ook weer niet meer naturel , enfin, k heb mijn zegje weer eens gedaan si!
groetjes

Gepost door: christa | 19-10-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.