18-10-10

Een illusie.

De man,….de man van els van doren….hij is doodongelukkig omwille van het overlijden van zijn vrouw. Hoe erg het echter ook mag klinken, en hoe ongelukkig hij ook mag zijn: ik denk dat het nog niet helemaal tot hem doordringt dat zijn vrouw hem eigenlijk vijf jaar bedrogen heeft.

 

 

Zijn reaktie is uiteraard normaal. Als we er vanuit gaan dat hij echt van niets wist, is het normaal dat hij eerst het verlies wenst te verwerken. De  emoties primeren immers op dat moment boven het denken.  Maar éénmaal hij alles emotioneel zal verwerkt hebben, zal hij ook terug beginnen denken, niet met zijn hart, maar met zijn hoofd, waarna hij hoogstwaarschijnlijk tot het besef zal komen dat zijn leven niet was zoals hij dacht dat het was. Dat zijn leven van de laatste vijf jaar eigenlijk een illusie was. En dat dit leven misschien toch zou gestopt hebben mochten de kinderen oud genoeg geworden zijn om op eigen benen te staan, omdat els van doren dan misschien toch zou scheiden en ervandoor zou gegaan zijn met haar aanbidder.

 

Ik denk hier gewoon aan omdat het mij ook ooit eens is overkomen, dat iemand dat ik graag zag ervandoor ging met iemand anders. En op het moment dat het gebeurt, en je aldus ook weet hebt van het verborgene, kan het je eigenlijk niet schelen dat je bedrogen bent geweest. Je wilt gewoon die persoon die je graag ziet terug, en als die terugkomt kun je met een vingerknip al het negatieve ‘vergeten’. Die vriendin van mij is echter niet teruggekomen, en toch duurt het nog zeker een jaar waarin je hoopt dat ze toch nog terugkomt.

 

En stilletjes aan begin je te beseffen dat ze nooit meer zal terugkomen, en dat je eigenlijk goed in de zak gezet geweest bent. Die ontnuchtering geeft je dan plots een heel andere kijk op die persoon die je graag zag, waardoor je begint te beseffen dat die persoon eigenlijk je liefde niet waard was of is. En dat je die persoon zelfs nooit meer zou terug willen.

 

 

Bij els van doren en haar man zou het niet anders zijn denk ik. Mocht els van doren niet ‘verongelukt’ geweest zijn, dan was de situatie zoals er in zovele gezinnen wel eens gebeurt: zij had hem goed liggen gehad. Stel jezelf immers in de plaats, als het jezelf al niet overkomen is, je denkt van alles op een rijtje te hebben en gelukkig te zijn, en plots ontdek je dat je partner je al jaren bedriegt en dat je al die jaren van bedrog in een schijnwereldje/droomwereldje leefde.

 

 

Natuurlijk zitten we hier in het geval van els van doren wel in een andere situatie doordat ze vermoord geweest is. Het is maatschappelijk immers niet verantwoord om kritiek te geven op iemand die er niet meer is. Maar door de jaren heb ik ook wel geleerd dat de maatschappij voor een groot deel een verzameling van mensen is die veelal doet alsof ze waarde hechten aan andermans leven, maar wel niet bereid zijn om er iets voor op te offeren.

Commentaren

Zijn vrouw is zijn ogen tot op haar dood "de ideale vrouw" geweest, vandaar dat intense verdriet! Had hij het al een jaar geweten, was zijn gevoel waarschijnlijk al heel anders geweest, misschien waren ze tegen die tijd al uit elkaar en hadden ze elkaar de haren al uit het hoofd getrokken!
Stel dat mijn eerste man was overleden in de heerlijke maanden dat hij nuchter was, toen hij de perfecte man voor me was, zou het gevoel ook totaal anders geweest zijn dan het moment waarop hij effectief overleden is, doordronken aan de rand van de maatschappij en leeg van binnen. Nu had ik vooral medelijden omdat hij zijn leven zo vergooid had en medelijden met mijn kinderen die nu helemaal geen vader meer hebben!
Dus het moment waarop ze sterven bepaalt het verdriet nadien! Els was op dat moment in zijn ogen nog de perfecte echtgenote en dus rouwt hij om de perfecte echtgenote die hij kwijt is! Lijkt me redelijk logisch eigenlijk !
groetjes ( enne ik zie dat irritante dingetje niet meer! gone with the wind?)

Gepost door: christa | 18-10-10

Reageren op dit commentaar

Oeps k heb te vroeg victorie gekraaid, t was daar terug! haha

Gepost door: christa | 18-10-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.