05-10-10

“Laat je rijden”.

Vorige week kwam er wel nog wat druk bij, naast de vluggertjes dan:

 

“Schat!” roept ze zachtjes vanuit de keuken. “Ja?!” , antwoord ik vragend? “Schat!”, roept ze nogmaals zachtjes, maar nu eerder op een dringende mij-nodig-hebbende toon. Ik sta recht uit de zetel en ga zien wat er scheelt. Ze staat voorover gebogen. Stil. Kijkend naar de grond met haar handen op haar buik. Ik vraag wat er scheelt. Ze kan het niet uitleggen. Ik draag haar naar de zetel zodat ze wat kan liggen. Terwijl ik haar neerleg voel ik verdriet in me opkomen. Het verdriet is dubbel: enerzijds weet ik daardoor dat ik haar graag zie, anderzijds doet het me pijn dat ze door haar drinken ook mijn geluk met haar verpest. Haar dronken, dankbare en glimlachende blik, terwijl ik haar neerleg zal ik nooit vergeten: triestig en dankbaar mooi op hetzelfde moment.

Toen ik haar leerde kennen wist ik het niet; dat ze graag wijn dronk. Naarmate de tijd vooruitging merkte ik wel dat ze graag een apéritief dronk en dat ze liever en liever een apéritief begon te drinken. Elke reden was uiteindelijk goed genoeg om een apéritief te drinken. Om dan nog niet te spreken van de wijn die ze tijdens het eten uitschonk, tot ze zelfs ’s avonds ook graag een flesje wijn ledigde. In het begin dacht ik dat het haar om de gezelligheid te doen was: dat apéritiefgedoe. Maar ik had al snel het gevoel dat ze ook mij meer en meer de gewoonte van alcohol probeerde op te dringen: “Moet je geen portootje hebben? Of een duveltje? Of een pintje?” Ze begon altijd uitnodigend met de sterkste drank om dan, nà mijn negatief antwoord, te eindigen met het minder straffe spul. Ze begon zelden met water, fruitsap of iets anders.

Het is typisch voor mensen die van drank houden dat ze daarbij andere mensen proberen mee te sleuren. Met twee is het altijd leuker drinken en dan hoef je ook voor jezelf niet in te zien dat je verkeerd bezig bent of krijg je geen afkeurende blik of ontmoedigende reaktie van de tegenpartij. Natuurlijk heb ik de ervaring gehad van een zwaar drinkende moeder en weet zo ongeveer wel al de mogelijke mechanismen die zich kunnen voordoen bij drankverslaafde mensen.

 

Het stomme is dat het waarschijnlijk juist het feit is dat mijn moeder ook dronk, dat ik me aangetrokken voelde tot mijn huidige vriendin. Nà onze eerste date ging ze immers op een bepaalde manier van de trap die me tot haar deed aantrekken. Pas achteraf (onlangs nog) drong het tot me door dat het dezelfde zoekende blik was naar de traptreden zoals mijn moeder die kon hebben. Het doet mij daarom ook de vraag stellen of ik eigenlijk onbewust geen relatie begonnen ben met mijn vriendin om het ondergane leed met mijn moeder te compenseren. Dat ik misschien mijn vriendin op het rechte pad zou kunnen krijgen, zoals ik het graag van mijn moeder gehad had. Zou best kunnen toch? Logisch en neutraal bekeken?

 

De dag erna was niet echt beter. Opnieuw tijdens het koken, kwam ze plots vanachter de keukenmuur naar de salonzetel toe op een manier zoals men van het kastje naar de muur gezonden wordt, maar dan letterlijk. Het was net alsof ze de metalen bal was in een flipperkast: dit mag je ook eerder letterlijk opvatten dan figuurlijk, want zo leek het er sterk op. Ze kan echt geen drank verdragen. Haar lichaam en haar hersenen proberen het haar duidelijk te maken, door het haar zo moeilijk en pijnlijk mogelijk te maken als ze drinkt, maar het drinkt…sorry, dringt niet tot haar door.

Ik vraag haar de dag erna waarom ze drinkt als ze weet dat ze er niet tegen kan. “Omdat het me een gevoel van rust geeft!” antwoord ze. Ze beseft echter niet, dat ze tijdens dat gevoel van rust, heel veel onrust ontketent in haar nabije omgeving en bijgevolg ook bij haarzelf. Opnieuw een reden om verder te drinken dus… .

Ik zal haar (nog) niet laten vallen, maar ik weet ook dat ik niet gans mijn leven zo verder wil. Dat gedeelte heb ik al immers gehad via mijn moeder haar drankliefde. Het zal uiteindelijk meer van haar afhangen dan van mij.

 

Ja, alcohol. Men dient er voorzichtig mee te zijn. Het begint meestal als een gezelligheid: een pintje/wijntje drinken om te relaxen. Zonder dat men het weet drinkt men echter meer en meer, want men kan er ook beter tegen ten gevolge van de regelmaat. Het drinken smaakt bovendien ook beter en beter, waardoor het smaakt naar meer. Zodoende wordt het drinken voor de gezelligheid getransformeerd in het drinken uit gewoonte. Ook dan is er nog niets aan de hand, want het tij kan men nog altijd keren. Erger wordt het als het drinken uit gewoonte ontaardt in afhankelijkheid van het drinken om zich goed te voelen, men gaat dan immers richting alcoholverslaving. En éénmaal gevangen in het net van het alcoholisme is het moeilijk om eraan te ontsnappen. Je kan alcoholisme zien als een vloeibare zwarte weduwe, die traag al het leven uit je haalt tot je er uiteindelijk bij neervalt. Intussen worden ook mensen uit de omgeving ‘gevangen’ in dat net en wordt ook hun leven eerder negatief beïnvloed.

Als ik een kleine hint mag geven:

volgens de wereldgezondheidsorganisatie houdt men best volgende regels aan om te vermijden dat alcohol verslavend werkt of een negatief effect op je gezondheid heeft:

 - voor vrouwen: niet meer dan 14 standaarddranken per week, waarvan niet meer dan 2 per dag.

 - voor mannen: niet meer dan 21 standaarddranken per week, waarvan niet meer dan 3 per dag.

 - Algemeen: een periode van 2 dagen per week inlassen waarin je geen alcohol drinkt.

 

En nu ga ik een koffie drinken: gezondheid Stoer!

Commentaren

Dit is niet goed,......en ik wens je heel veel steun!!!!!! Heb dit gezien bij mijn ex-schoonmoeder, den drankduivel,....brrr,...

Gepost door: charlie | 05-10-10

Reageren op dit commentaar

Aiaiaia, nu heb ik echt met je te doen! Ik heb dat allemaal gehad en ik kan er boeken over schrijven , maar dat ga ik niet doen! IK wil geen energie meer steken in alchoholisme, toch niet wat mezelf betreft. Dit vind ik zoooo ontzettend erg voor je, die vluggertjes en zo, bon, daar is op zijn minst nog iets leuks aan, maar dit, dat is en moordkuil, waar ze je idd graag zou in meesleuren zodat zij jou niet kan verwijten dat ze drinkt want jij drinkt immers mee!
Ik ben gelukkig naar al-anon gegaan ten tijde van mijn eerste huwelijk; Ik heb er heel wat inzicht gekregen in alcoholisme en het feit vooral niet in de valkuilen te trappen. Het is heel belangrijk dat je je zelf blijft en je niet laat manipuleren , want het zijn meester manipulators en eigenlijk ook een beetje psychopaten met twee gezichten. Mijn ex, die zijn eigen al in de verdoemenis dronk en stierf op 52 jarige leeftijd, was compleet ongelukkig zonder drank! HIj was zo verknocht aan de man die hij was toen hij in zijn roes zat. Dan durfde hij te babbelen , was niet beschaamd, was sympathiek, kon het goed uitleggen ( allemaal dingen die hij nodig had om in ons restaurant te functioneren) en dingen die ik wel in me had van nature uit ! HIj was daar zo jaloers op dat ik kon wat hij niet kon! Ik heb gesmeekt, gevloekt, gepreekt, gedreigd, geweend, brieven geschreven, pinten over zijn hoofd gegoten, zijn bed omgekeerd met hem erin, niets maar niets kan je daar tegen beginnen! Ik die het zo goed kon uitleggen moest hier ook het hoofd buigen en nederig toegeven dat ik niet opgewassen was tegen de drankduivel. Na 19 jaar huwelijk , zeven ontwenningskuren die hij eigenlijk nooit echt wou heb ik het gevecht opgegeven, maar het heeft mijn leven getekend, mijn kids getekend en weet je , ik zag hem ook graag! En ik heb na mijn beslissing om te scheiden twee weken gehuild, dag en nacht en dan was het over. Maar wij hadden dan ook een zaak samen en twee kinderen , dus allemaal niet zo eenvoudig om daar zomaar een streep onder te trekken, en allemaal veel te lang om hier uit de doeken te doen! En oo ja, ook daar heb ik veel boeken over gelezen, ik ben dus een rijk mens! Rijk aan levenservaring!
Ik zie hier links dat tekeningetje met de slang, pas op, want dat is je vriendin!
Nog één ding, ééns alcoholist, altijd alcholist, is ongeneeslijk, kan het alleen stabiliseren door geen druppel alchohol te driken, maar dat wist je vast al!
Bye the way, ik drink zelf heel graag wijn, maar ik pas je regel toe, minimum twee dagen geen alcohol , anders s avonds wel eens een glaasje
en als ik wegga drink ik alles wel mee, maar je zal je me niet zat zien, ik heb daar een hekel aan en ik ben zo al zot genoeg!
groetjes
christa

Gepost door: christa | 05-10-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.