20-09-10

Halve autist?

Soms denk ik dat ik een halve autist ben. Iemand die het nodig heeft van in momenten zich in zichzelf te keren, en als ik voldoende tijd met ‘mezelf’ doorbracht heb, van dan pas terug te keren naar de normale ‘wrede’ wereld.

 

Ja, die momenten van ‘stilte’, die innerlijke rust voor mezelf zijn voor mezelf noodzakelijk om geestelijk te overleven en me goed te voelen. Niet alleen om te overleven tussen de mensen om me heen, maar ook binnen mijn relatie. Moest mijn vriendin dit begrijpen zouden we plots een hele sprong voorwaarts maken in onze relatie. Het zou onze relatie versterken en me niet een geïrriteerd gevoel geven iedere keer als ze me uit mijn persoonlijke vorm van meditatie haalt met woorden en gedragingen die om aandacht vragen. Maar het begrijpen is niet genoeg, ze moet het ook nog kunnen toepassen. Me eventjes alleen laten in mijn ‘stil-zijn’. Ze mag naast me zitten, ze mag lezen, kijken naar haar programma, koken, …whatever… .

 

Ook al zeg ik het haar, soms op een kregelige wijze: “Ik wil nu gewoon eventjes tot rust komen”, dan nog blijkt er iets sterker dan haarzelf, of iets in haar dat geen rekening houdt met mij en me in mijn rust moet verstoren. Ze beseft niet dat ze me op die manier van haar wegduwt, want hoe kan ik me immers goed voelen in een relatie die mezelf van mezelf wegduwt?! In een relatie waar ik enkel mag leven voor de ander, en er voor mezelf niet mag zijn?!

Commentaren

Kan je dat niet oplossen door een ommetje te gaan wandelen of zo , zeggen dat je even stilte nodig hebt! Even een stille ruimte opzoeken in andermans huis is iss niet zo evident! Had het hier ook in het begin heel moeilijk mee! als me het nu echt te gortig wordt dat ik echt stilte nodig heb om te ontstressen ga ik naar de slaapkamer een beetje lezen of zo! Het is heel belangrijk dat ze echt begrijpt dat je die stilte nodig hebt! Stilte kan voor jou ook zijn, effe naar favoriete muziek luisteren, effe iets schrijven in alle rust! Misschien ben jij ook hooggevoelig en heb jij daar ook meer nood aan dan iemand anders!
groetjes

Gepost door: christa | 20-09-10

Reageren op dit commentaar

aan christa:

dat ommetje doe ik inderdaad regelmatig...met haar hond. Intussen ben ik zijn beste vriend geworden :-). Maar ik vind het niet echt een goed teken als ik moet wegvluchten uit een omgeving dat deel zou moeten uitmaken van mijn eigen territorium. Als je moet wegvluchten uit je eigen territorium ben je ergens een indringer dan op dat terrein dat van jezelf zou moeten zijn, maw je wordt 'verstoten' door je eigen omgeving...daar komt het op neer!

Die hooggevoeligheid klopt wel, zal daar zelfs nog iets over schrijven.

Gepost door: een man | 21-09-10

Reageren op dit commentaar

Als jij een halve autist bent, geldt dat volgens mij voor zowat 80% van de mannelijke mensheid. Wat je beschrijft is voor mij alleszins zeer herkenbaar...

Met vriendelijke groet,

Gepost door: Sharp Ben | 05-10-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.