10-09-10

Vrouwen en verjaardagen.

De meeste mannen zullen het wel weten: vrouwen vinden hun verjaardag belangrijk. Het kan zelfs zover gaan dat de mannen onder stress beginnen te staan als de verjaardag van de partner nadert, want “owee” als die niets voorbereid heeft… . Mannen kunnen nu éénmaal minder omgaan met stress, of ze gaan er toch anders mee om dan vrouwen. Vrouwen hebben het grote voordeel dat ze zich uiten onder stress, hetzij door huilen of praten of vloeken of wat-dan-ook. Bij mannen werkt het anders: een man blokkeert in dit geval. Zoals men wel eens zegt: hij kan geen meerdere dingen terzelfdertijd doen. In momenten van stress weet hij niet meer wat doen, wat meestal resulteert in niets doen. Als je een dergelijke partner hebt, heb je als vrouw niet veel keuze eigenlijk dan zelf te zorgen voor je ‘feestje’: een party met vrienden, of een lekker etentje onder elkaar. En je partner verwittigen dat die datum vrij moet gehouden worden. De meeste mannen zullen dit wel graag hebben, want ze kunnen meegenieten zonder zelf inspanning te moeten doen. Spijtig genoeg een egoïstische karaktertrek van de man, maar het biedt dan veelal wel een ontspannen man aan je tafel die dan ook wel meezorgt voor de feestvreugde. En als je als vrouw geluk hebt, zal hij dan misschien zelfs een cadeautje gekocht hebben. Als je het aan de man zelf overlaat of ervan verwacht kan het best gebeuren dat het type ‘stressmannen’ rond die periode plots veel werk hebben of zelfs ziek worden. Of het bewust ziek zijn is durf ik niet te zeggen, maar het zou best psychosomatisch kunnen zijn, zeker als de vriendin er al regelmatig op gewezen heeft dat ze iets verwacht.

 

Er zijn zelfs vrouwen die ieder jaar voor hun partner een prachtig feestje opbouwen iedere keer als het zijn verjaardag is, in de stille hoop en wenk dat hij hetzelfde zal doen voor haar, om niet te zeggen dat zij dan verwacht dat hij hetzelfde zal doen voor haar. Mooi geprobeerd uiteraard, maar slechts weinig mannen zullen de hint begrijpen. Die vrouwen kunnen hun energie dan maar best gebruiken om hun eigen feestje te organiseren vind ik, want men krijgt niet altijd dank terug van die mannen….net of ze het normaal vinden dat zij wel in de picture komen te staan. Daarnaast zijn er ook wel mannen die om al dat gedoe niet vragen, zelfs niet voor hun eigen verjaardag. Wil de partner dit organiseren voor hem, geen probleem, maar hij zal het niet vragen of verwachten. Maar zij moet het dan ook niet verwachten, denkt hij dan.

 

 

Zelf hecht ik daar zo geen belang aan voor mezelf, mijn verjaardag, zoals de meeste mannen waarschijnlijk. Hoe meer je je ouderdom viert, hoe ouder je wordt denk ik dan. Een feestje of een viering mag er natuurlijk wel zijn, maar dat moet niet. Ik vermoed dat ik er geen belang aan hecht omdat het je ergens afhankelijk maakt. Misschien is dat ook de hoofdreden dat vrouwen dit belangrijk vinden: ze hebben dan iets om afhankelijk van te zijn om een goed gevoel te hebben. Want je mag zeggen wat je wil, door de eeuwen heen zijn de vrouwen toch veelal onderdrukt en dus afhankelijk geweest van het gedrag en karakter van de man. Het zou mij niet verwonderen dat die afhankelijkheid zich in de genen ‘geprogrammeerd’ heeft waardoor vrouwen eigenlijk afhankelijk geworden zijn van die afhankelijkheid maw dat ze nog steeds wensen dat de man ervoor zorgt dat ze zich goed voelen. Een betere datum als een verjaardag kan je je niet indenken om dit te bewerkstelligen. Zal misschien ook wel de reden zijn dat vrouwen belangrijke data enorm goed kunnen onthouden. Als die datum volgt bestaat de kans immers op een vorm van erkenning en dus een goed gevoel.

 

Nochtans is er niets leuker dan een vrij gemoed te hebben: Alles mag, maar niets moet! Niets verlangen, maar ook tot niets verplicht zijn! Diezelfde eeuwenlange ‘onafhankelijkheid’ van de man zal dan weer de reden zijn dat de man het soms moeilijk heeft om iets te regelen voor zijn partner haar verjaardag. Voor het geslacht dat hij jarenlang onderdrukt heeft moet hij op dat moment immers buigen en kruipen (als hij het als een macho interpreteert). Dat gevoel zou er niet mogen zijn natuurlijk, toch niet in een gezonde relatie, maar ‘ échte ’ mannen zullen het daar wel moeilijk mee hebben denk ik. Datzelfde gevoel van onafhankelijkheid stuurt waarschijnlijk ook de mate van stress die een man aankan. Hoe vrijer de man wil zijn, hoe minder ‘onderdanig’ hij kan zijn aan andere mensen of situaties. De vrouw kan dus eigenlijk aan die stressfactor zien in welke mate de man ook vrij wil zijn. Wat daarom natuurlijk niet wil zeggen dat hij niet van zijn vrouw houdt.

 

“Ik herinner me nog (lang geleden) een vriendin die me de dag voor haar verjaardag, me erop wees dat het de volgende dag haar verjaardag was. Ze zei dat ze dat belangrijk vond. Ik had toen totaal niets voorbereid. Als man viel ik uit de lucht en besefte toen nog niet het belang daarvan voor de vrouw. “

 

Het is natuurlijk ergens wel niet fair, indien dit geëist wordt van de partner dat hij iets organiseert. Veel vrouwen verwachten of vinden het normaal dat hun partner dat doet. Soms gaat de man daarin mee, en soms niet. Persoonlijk vind ik het nochtans beter dat men het niet ‘eist’, omdat anders de mogelijkheid bestaat dat men een fake relatiesfeer creëert. Ik vind het nog altijd beter als iets uit het hart komt…..als men een initiatief neemt, dat men dat doet omdat men het wilt doen (voor een bepaald iemand). Het eisen (het ‘moeten’) heeft veelal zelfs een averechts effect: in plaats van het te doen, begint men (onbewust) tegen te werken.

 

En het belangrijkste nog: het is niet omdat de man zich niet bezighoudt met verjaardagen, dat hij niet paraat staat om zijn partner bij te staan in moeilijke tijden. Iets wat meer in zijn genen ligt (of zou moeten liggen): zijn gezin beschermen in momenten van gevaar!

Commentaren

Dag man!
Ik snap wat je wil duidelijk maken hoor! Ik ben zelf een verjaardagsfeestje aan het voorbereiden voor mijn man die 50 wordt. Maar ik heb dat nog nooit op die manier gedaan! Meestal doe ik wel iets, een etentje thuis met de kinderen, soms een keertje met de ouders.Maar ik ben niet graag voorspelbaar op dat vlak omdat ik het inderdaad altijd wel een beetje bijzonder wil houden , het ene jaar een weekendje samen weg, een ander jaar kan dat een etentje zijn. Maar ik laat het ook nooit ongemerkt voorbij gaan . Wat ik zelf verlang, tja gewoon niet vergeten worden, waarom?? k zou het niet weten , om een vorm van erkenning ook zeker. Ik til bijvoorbeeld zwaarder aan moederdag of aan onze huwelijksverjaardag dan aan mijn verjaardag, omdat ik uiteindelijk "verjaren iets vind dat we vooral aan ons moeder te danken hebben die ons gebaard hebben, zou eigenlijk een feest voor de moeder moeten zijn. Maar bon, ik hecht wel belang aan af en toe een beetje extra aandacht ik ga dat niet ontkennen. Maar ik kan op een doodnormale dag ook het zotte in mijn lijf krijgen en opeens Valentijn gaan vieren!
Deed ik in het begin van het jaar! Mijn man heeft wel vier keer gevraagd wat er scheelde en of ik iets moest zeggen! Ook mijn collega's aan wie ik dat vertelde dachten dat er ergens een steekje loszat! Maar ik heb er des te meer van genoten! Ik doe dat af en toe wel eens als ik in de mood ben, en het hoeft daar echt geen feestdag voor te zijn!
Maar het is een recht van ieder van ons om op deze wereldbol dingen belangrijk te vinden en iedereen heeft ook het recht daarin te verschillen!
groetjes

Gepost door: christa | 10-09-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.