07-09-10

Oeps......

Deze morgen opgestaan en rustig verder geschilderd aan mijn deuren. Ik was er gisterenavond al mee begonnen en zat er dus deze morgen onmiddellijk opnieuw mee in mijn hoofd. Gevolg: bijna vergeten te sms –en naar mijn vriendin om haar een goedemorgen te wensen (we hebben immers een LAT relatie).

Drie maanden terug was ik het eens totaal vergeten en eigenlijk was ze er niet goed van. Onmiddellijk zwarte gedachten die bij haar naar boven kwamen. Toen ze me erop wees dat ik het vergeten was, was ik eigenlijk geërgerd. Een relatie moet toch geen stress zijn? Net alsof ik op mijn tellen zou moeten passen iedere keer dat ik het vergeet. Bovendien is het best gemakkelijk voor haar, want zij zend nooit iets ’s morgens. Zo is het uiteraard wel heel gemakkelijk om dan met de vinger naar de ander wijzen.

Hoogstwaarschijnlijk is het wel een typisch vrouwelijk iets: doordat ik sms weet ze immers dat ik (nog) aan haar denk. Het doet me natuurlijk wel vragen oproepen bij mijzelf vermits het nu de tweede maal in drie maanden is dat ik er (bijna) niet aan denk. Maar misschien is het gewoon omdat ik eens blij ben dat ik ook tijd voor mezelf heb, maar dan echt voor mezelf, waardoor ik dan wel eens iets onbewust ‘vergeet’. Maar vandaag kan het ook best uit verstrooidheid zijn, want dat heb ik wel eens voor. Deze morgen heb ik immers ontdekt dat ik naar de winkel gegaan ben met mijn T-shirt binnenstebuiten (lol). Enfin, nog altijd beter dan met de rits van mijn broek open op straat rondlopen vind ik. Kwestie van positief denken Lachen.

De commentaren zijn gesloten.