30-08-10

Met een glimlach.

Terwijl ik mijn inkopen aan het uitladen ben, komt er een dame voorbij. Ze kijkt me in de ogen, waarna een lichte glimlach volgt. Als een dame in de ogen kijkt is het altijd een goed teken vind ik, het is een teken van verkenning. Indien er een glimlach op volgt is het nog beter, want dan zegt ze eigenlijk stilzwijgend “Je bent op het eerste zicht goedgekeurd!”.

 

Ik glimlach terug, ten eerste uit beleefdheid, ten tweede omdat het best een mooie dame is. Om dan te vertrekken naar mijn vriendin voor een weekje samenzijn, met diezelfde glimlach... .

29-08-10

Grijze haren.

Er is zo een man (CV heet hij) op het werk die het geluk heeft van een 10 jaar jongere vrouw te hebben. Natuurlijk moet je dat geluk wel sterk relativeren, want de meeste mannen hebben dan wel graag een jongere vrouw als vorm van étalagepop om zo aan te tonen dat ze nog steeds over een sterk libido beschikken, slechts zelden houden ze rekening met de andere lasten die een jongere vrouw kan meebrengen.

CV had voor zijn nieuwe en jongere blonde aanwinst, zijn toenmalige vrouw (met dezelfde leeftijd als hijzelf) laten staan voor wat ze was. Hij dacht dat hij er beter vanaf ging komen met zo een jongere deerne, en vermoedelijk ook dat hij heel veel van bil ging kunnen gaan met een jonger ding. Dit is natuurlijk een misvatting dat veel (oudere) mannen hebben tegenover hun jongere naaste, want net zoals in alle relaties en in alle begin van eventuele liefde, is de geslachtsdaad in het begin heel frequent en intens om dan mettertijd af te zwakken tot iets waar men nog met moeite over spreekt omdat al die andere zaken zoals (huishoudelijk) werk, kinderen en sociale ontmoetingen met vrienden voorrang krijgen op de éénmaking van twee zielen via de coïtus.

CV heeft het zich in ieder geval al beklaagd. Want zoveel jaar later nà hun eerste ontmoeting mag hij blij zijn indien hij ‘het’ nog eens mag doen. Meestal gebeurt dat enkel als hij zijn loonbriefje op tafel legt maw hoogstens één maal per maand dus. Daarnaast heeft zijn dochter uit zijn eerste huwelijk hem ook afgekeurd, omdat de dochter van mening was dat haar vader altijd partij koos voor de stiefmoeder waarna de dochter het uiteindelijk afgetrapt is uit het vaderlijk huis en alle contact met hem verbroken heeft.

Misschien heeft hij, om het ‘verlies’ van zijn eigen dochter op te vangen, daarom juist een dochtertje verwekt met zijn nieuw vrouwtje. In ieder geval is dat dochtertje nu reeds een goede elf jaar oud, en ze denkt wel aan haar vader moet ik zeggen. Want toen het zijn 48-jarige verjaardag was kreeg hij prompt een doosje met haarkleuring kado van haar om zo zijn grijze haren mee te bedekken. Wat kunnen kinderen toch lief zijn hé?!

Naar mijn bescheiden mening denk ik echter dat het kadootje eigenlijk van zijn tien jaar jongere vrouw komt, die begint te beseffen dat ze een man genomen heeft die nu wel degelijk een uiterlijk verschil van ouderdom met haar begint te vertonen. Ze moest eens weten dat die grijze haren waarschijnlijk afkomstig zijn door het latente sexleven dat ze hebben… . Want sex houdt je jong! Geef mij dan maar een oudere vrouw die liever wel eens graag sexueel geprikkeld wordt.

28-08-10

Het wapen der liefde.

Ik heb een wapen gemaakt,

Een gevaarlijk wapen !

Want als ik ermee schiet,

Dan vuur ik hartjes af :

Hartjes van liefde.

Die mijn tegenstander,

Vervuld van haat,

Recht in het hart treft,

Om hem te doen wenen van verdriet,

Totdat hij sterft,

Door het besef,

Van wat hij zelf is.

 

Written and performed by myself Onschuldig.

27-08-10

The trouble with women.

Gisteravond bel ik naar mijn vriendin om te weten hoe haar dag verlopen is. Amper heeft ze de telefoon opgenomen, of ze begint te huilen en te snotteren. Ze zegt dat ze me mist en dat ze me doodgraag ziet (nà vier weken samenzijn was dit de eerste keer dat we weer een week apart waren). Niet éénmaal, maar waarschijnlijk wel tien maal heeft ze dat gezegd. Eigenlijk zei ze enkel dat. Naast het feit dat ze beslist heeft dat ik de man van haar leven ben en dat ze in de (nabije) toekomst in mijn regio zal komen wonen. En dat ze zich alleen voelde… .

Met mijn zwijgzame natuur antwoord ik er niet op. Temeer omdat ik vind dat je belangrijke dingen zoals samenwonen niet via de telefoon bespreekt. Bovendien kijkt ze teveel vanuit één richting: hààr richting. Ze vraagt het niet, ze zegt het. Misschien een klein detail, maar eigenlijk wel een groot verschil. Uiteraard verwachtte ze wel een antwoord, maar op dat ogenblik, haar huilende toestand vond ik het niet opportuun om noch ja, noch neen te antwoorden.

Samenwonen, het is iets dat gemakkelijk gezegd en gepland wordt, maar indien men niet op voorhand duidelijke afspraken maakt is het iets dat elkaar eerder uit elkaar drijft dan naar elkaar toe. Vanuit haar standpunt is het ook een beetje impulsief vind ik, ook al zouden we niet samenwonen en zou ze enkel in mijn regio komen wonen: als de relatie tussen ons niet lukt dan staat ze daar wel hé!

Hoedanook, nà het inhaken van de telefoon zat ik er natuurlijk wel heel de avond mee in mijn (achter)hoofd dat ze zo zat te snotteren, terwijl ik net zo gepland had van eens ontspannen en rustig naar een film te kijken. Weten vrouwen dan niet dat mannen graag rust hebben Lachen?

Ik had natuurlijk snel naar haar toe kunnen gaan om haar te troosten (niettegenstaande de lange afstand), maar als ik het begin te doen zal ze het de volgende keer weer verwachten, en als ik het dan niet doe, zal ze er dan uit besluiten dat ik haar niet graag meer zie wat dan weer tot andere verkeerde handelingen of situaties kan leiden.

Kan natuurlijk ook zijn dat het haar periode van de maand is… .

26-08-10

"Personal services requested".

Mijn vriendin zit in de zetel een glas wijn te drinken, ik sta recht vlakbij de zetel. Intussen zien we een trailer op vitaya als publiciteit voor de reality reeks “personal services requested”, waarin ze een stuk tonen waarbij 2 personen in discussie vallen met elkaar. Op het einde van de trailer reikt mijn vriendin haar leeg glas aan en zegt “uitspoelen en op het aanrecht zetten”. Ik neem het glas aan, en terwijl ik naar de keuken ga, zeg ik: “Ik dacht dat je al een hond had?!”. Ze lacht, “personal services requested”, antwoordt ze. “Meestal loopt dat niet goed af”, zeg ik haar, “je hebt het gezien in de trailer!” . Daarna was er een stilte en zijn we er niet meer op ingegaan.

 

Het gebeurt wel meer in een relatie, om niet te zeggen altijd, dat men denkt dat men recht heeft om de ander als ‘slaaf’ te laten dienst doen. Hetzij om te koken, te strijken, klusjes te doen of wat dan ook. Meestal voor de dingen die men zelf niet graag doet. Een goed idee? Als het evenredig verdeeld is en men met het nodige respect behandeld wordt heb ik daar totaal geen probleem mee. Moeilijker en bitsiger wordt het meestal wel indien de ene begint te eisen of het normaal begint te vinden dat de ander dat doet, en zeker als de manier waarop het verwacht wordt eerder dominant dan met het nodige respect gebeurt. Het is niet omdat er een stilzwijgende afspraak is dat de vrouw de kook doet, dat de man daarom het recht heeft om te bepalen wat, wanneer en hoe de vrouw dit moet doen. Evenmin kan de vrouw eisen dat de man nú het gras moet afdoen, in plaats van morgen. Meestal gebeurt dit eisenpakket echter wel tov elkaar waardoor er een inwendige wrevel ontstaat (als het niet onmiddellijk wordt gedaan), die uiteindelijk soms tegenover elkaar wordt geuit via ruzie, pesterij, achterklap of geweld.

In een relatie vergeet men te snel hoe het zou zijn als men er helemaal alleen voor staat. Hoeveel zwaarder alles zou wegen indien men alles zélf moet doen. En in principe zou dit ook zo moeten zijn: dat elke partner zorgt voor zijn/haar eigen wensen. Samen koken, samen strijken, samen klussen doen….het zou leiden tot veel meer verbondenheid met elkaar. Hoogstwaarschijnlijk zelfs tot meer charme van de relatie. Meestal wil men dit echter niet en neemt ieder de taak op zich wat hij/zij goed kan wat aan de ander dan de ruimte geeft om te klagen als iets niet (goed) gebeurt. Het kan zelfs leiden tot (onbewust) slavernijgedrag. Niet zelden is de vrouw meer een slaaf van haar gezin, dan de moeder en de vrouw. Net zoals de man in sommige gezinnen enkel moet instaan voor de financiële inkomsten, en enkel daar ‘goed’ genoeg voor is. Voor de rest moet hij dan zwijgen en luisteren.