16-07-10

De vrouwelijke ontkenning.

De vrouwen die dit lezen zullen het mss niet geloven, maar gisteren zat ik met een vriend te praten over vrouwen, en het ging niet over sex. Inderdaad, ook mannen willen weten hoe vrouwen in elkaar zitten, net zoals vrouwen willen weten hoe mannen in elkaar zitten. Het nadeel van de vrouwen is natuurlijk wel dat ze terzelfdertijd ook nog moeten ontdekken hoe ze zelf in elkaar zitten. Een man heeft niet zoveel te ontdekken: hij heeft een lul, handelt soms als een lul en ‘that is it!’ (zou michael jackson zeggen {#emotions_dlg.laughing}). Dit kan leuk zijn, maar het is veelal ook oppervlakkig. Gelukkig zijn er ook mannen die ‘vanbinnen’ groeien en weten dat er meer is dan wippen in het leven (alhoewel hij dat wippen altijd leuk zal vinden en dus snel kan ‘terugvallen’).

 

Bij een vrouw ligt het anders, want er valt zoveel moois en tevens moeilijks te ontdekken en te ontrafelen in haar, zowel voor de man als voor de vrouw zelf. Een vrouw weet soms zelf niet waarom ze iets wel of niet doet. Ze doet het gewoon, haar vrouwelijke intuïtie volgend: zin in chocolade, dan eet ze chocolade, zin in sex: doen! , mooie schoenen gezien….kopen die dingen, sexy rokje in de rekken, vlug rond het bekken. Ja, je vrouwelijkheid volgen kan best éénvoudig zijn, met uitsluiting van de denkertjes natuurlijk, maar dan worden het meestal eeuwige twijfelaars. De intuïtie staat immers voor de innerlijke wens, wat ze dus echt wil, terwijl het denken (de geest) een oogje in het zeil houdt om alles wel een beetje in goede banen te leiden.

 

Eén van die zaken die men kan ontdekken bij de vrouw is de vrouwelijke ontkenning. Mijn vriend vertelde immers dat zijn vorige vriendin in het begin van de relatie tegen hem verteld had dat ze nog nooit vreemd gegaan had. Later in de relatie gaf ze toe dat ze ook al vreemd gegaan was tijdens het huwelijk met haar (ex-)man.

Ook mijn vriendin vertelde een goed anderhalf jaar terug, in een ‘verliefde’ vlaag, dat ze twee maal vreemd gegaan was (op een studentenstage) tijdens haar relatie met haar nu ex-man. [Het leuke aan verliefdheid is veelal dat men dan zijn/haar hart openstelt en alles wil vertellen. Als je dan bij de pinken bent kan je veel te weten komen over hoe die verliefde persoon echt in elkaar zit]. Enkele dagen later probeerde ze zich te corrigeren door te vermelden dat het tijdens haar studententijd was en dat ze dronken was. Kan ik ergens wel begrijpen (alhoewel), alleen had ik het er wel moeilijker mee dat het plots maar één keer was in plaats van twee keer. Het zal je dus niet verwonderen dat dit wel argwaan bij me opwekt(e).

 

Eenzelfde fenomeen deed zich voor ivm het verhaal dat ik al eerder verteld heb (zie “De parenclub schat?”…).

 

Ik kan natuurlijk niet teveel veralgemenen, maar toch komt het bij mij over dat vrouwen aan zichzelf niet kunnen toegeven dat ze net zo kunnen zijn en handelen als mannen maw dat ze ook kunnen vreemdgaan. Waarom die ontkenning er is weet ik niet juist, maar het zou best kunnen dat de onderliggende reden is dat ze eigenlijk (onbewust) neerkijken op (het gedrag van) mannen (tengevolge van eeuwenlange onderdrukking?). Mocht dit zo zijn is het in ieder geval geen goede basis om een relatie te hebben….toch niet met een man {#emotions_dlg.undecided}.

 

Een andere vorm van ontkenning is de mislukking. Niet zelden hoor je dat een gescheiden vrouw al de foto’s waarop haar ex stond, de ex-man er keurig uitgesneden heeft, net alsof hij nooit bestaan heeft. Ook bij de gemeenschappelijke kinderen worden hun kinderen plots hààr kinderen en worden al de negatieve kenmerken van het kind doorverwezen naar de ex-man en al de goede aan haar. Dit kan ze ook niet anders, anders moet ze misschien wel toegeven dat haar ex-man ervan door is omdat ze zelf tekortkomingen had die haar man niet konden bekoren.

 

Met kledij hoor ik ook regelmatig het verhaal (van vrouwen zelf) dat ze zich toch liever forceren in een maatje kleiner, ook al staat het dan op springen, dan te aanvaarden welke maat ze werkelijk hebben. Nochtans is het juist door te erkennen dat je een maatje teveel hebt, dat je er iets kan aan doen.

 

Natuurlijk is de grote vraag: “ Indien de vrouw al die ‘ontkenningen’ toegeeft en wegwerkt, zal ze zich dan wel nog vrouw genoeg voelen? “

Commentaren

Vrouwen hebben het moeilijk om hun eigen sexualiteit te aanvaarden,......en willen niet als sletten of vunzig aanzien worden,.....en persoonlijk denk ik dat dit te essentie van de zaak is,......

Gepost door: charlie | 16-07-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.