25-06-10

De sexbuddy.

Ik kwam hier gisteren een blog tegen over een vrouw die op zoek was naar een sexbuddy. Ze heeft namelijk voor haarzelf 40 doelen vooropgesteld dat ze wil bereiken voordat ze 40 jaar wordt. Een goed initiatief vind ik zelf, en meer mensen zouden dat misschien wel moeten doen. Het geeft je een doel in je leven, en zo blijf je ook niet bij de pakken zitten.

 

Ze komt pas uit een scheiding, dus een sexbuddy zal ze wel nodig hebben, want veel vrouwen die uit een scheiding komen willen vlug een sexuele compensatie voor het genotsverlies dat ze tijdens het huwelijk en de scheiding moesten leiden (als ze tenminste  nog geen stappen ondernomen hebben tijdens de periode van nog-getrouwd-zijn). Bovendien kunnen ze nu misschien eindelijk hun sexuele fantasieën eens waar maken, wat ze bij ‘de man van hun leven’ waarschijnlijk niet konden.

 

Ik vrees echter dat ze verkeerd bezig is. Uit haar bericht, waarin ze haar eerste date naar voor brengt ( zie: een-date ) , lijkt het me duidelijk dat ze ook iemand wil die met haar kan praten, want ze heeft haar eerste toekomstige date al vertrouwelijke info verteld waarvan ze niet dacht dat ze dit zo snel al ging doen. Ik voel hier dus een schoentje wringen voor haar, al weet ze het zelf nog niet. Sex en praten gaan meestal niet samen, tenzij binnen de context van het sexspel dan. Ik zeg ook wel eens tijdens de sex tegen mijn vriendin dat haar borsten mooier zijn dan het himalaya gebergte. Maar ik ga zeker op dat moment niet beginnen vertellen over iets uit mijn verleden dat me geraakt heeft. Sex (zonder liefde) gaat immers om de fun, om het genieten, om te herinneren aan de primitieve natuur waar wij mensen allemaal afkomstig van zijn. Misschien ook wel om te ervaren dat niet alles ellende is en dat een eventuele God ook mooie en leuke dingen geschapen heeft.

 

Nee, voor mij is het simpel. Een sexbuddy is iemand die jij aantrekkelijk vindt, die je zelf opbelt, waarna die dan afkomt, jou eens goed wipt, en dan weer weggaat met een glimlach en zonder schuldgevoelens, en waarna jij achterblijft met een glimlach en zonder schuldgevoelens. Al de rest doet er niet toe.

 

En als je (erna) toch twijfelt. Als je het spijtig vind dat je sexbuddy je verlaat omdat je een vorm van verbondenheid voelt, of een gemis aan hem/haar. Dan denk ik dat je eigenlijk een relatie wilt en geen sexbuddy. Want om een sexbuddy te willen, moet je ergens zelf ook ééntje zijn. En daar kunnen vrouwen het wel eens moeilijk mee hebben, is het niet onmiddellijk, dan toch nà verloop van tijd.

Commentaren

belangrijk Wij vrouwen willen ons gewoon belangrijk voelen een geen gebruiksvoorwerp,.....heb zelf toen ik single was 2 sexbuddy's gehad en ik denk nog steeds aan hen met een warm gevoel,....het waren heel aantrekkelijke mannen en ik heb er een hele leuke tijd met beleefd,.....maar het was geen relatiemateriaal,....en daar had ik na meer dan een jaar wel behoefte weer aan toen mijn wonden genezen waren,....

Greets,
Charlie den denker,....:-)

Gepost door: charlie love | 25-06-10

Reageren op dit commentaar

ook geprobeerd Ik heb het ook eens geprobeerd toen mijn huwelijk was afgelopen en de scheiding was ingezet! En neen t is niet gelukt! ik bleef idd met een gebroken hart achter! Ik kan het dus echt niet scheiden van liefde, t ja k zal wel hopeloos ouderwets zijn , maar dat vind ik niet erg hoor!

Gepost door: christa | 25-06-10

Reageren op dit commentaar

aan christa is niet erg ook hoor christa. Ieder zijn ding hé!

Gepost door: een man | 25-06-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.