11-06-10

Primitieve drijfveren.

[Preludium: net mijn belastingsaangifte ingevuld. Legale dieven noem ik het, maar wat kan je eraan doen hé.]

Eergisteren was ik met mijn tuutuut (= auto) onderweg om boodschappen te doen. Bij mijn terugkeer dien ik aan de verkeerslichten naar rechts te gaan. En terwijl ik reeds mijn pinker aanzet, zie ik aan diezelfde verkeerslichten een aantrekkelijke vrouw staan, wachtend om over te mogen steken. Bij het voorbijrijden kruisen onze blikken en ik voel wel een aantrekking. Of er van haar zijde ook aantrekking was weet ik natuurlijk niet. Ik ben immers niet gestopt om het haar te vragen.

 

Het doet me wel beseffen hoe snel we beïnvloed worden door ‘uiterlijke’ kenmerken (van het andere geslacht). Ik ken haar totaal niet, heb zelf een vriendin waar het goed mee gaat, en toch….toch voelde ik een aantrekking waarbij ik, indien vrijgezel en de mogelijkheid er zou zijn, het niet zou nalaten om ermee naar bed te gaan. Die aantrekking moet toch van ergens komen. Het kan toch niet zijn dat dit enkel gebaseerd is op wat men ziet. Nee, men voelt ook iets. Want ik zie ook wel andere dames op straat, die ook knap zijn en waarvan ik dan denk “knappe vrouw”, maar waar ik dan geen innerlijke aantrekking toe voel. Ergens moet er wel nog iets primitiefs in ons zitten die ons stuurt, die ‘zegt’ tegen ons: “wippen die lekkere brok, er valt iets mee te doen!”.

 

Ook qua relatiekeuze gaan we niet zelden af op onze eerste indrukken die we opvangen van iemand. Ook al is die persoon dan misschien minder knap, toch zullen die eerste indrukken veelal bepalend zijn die de mindere eigenschappen van die persoon dan glad polijsten.

 

Hoe geestelijk ontwikkeld we ook zijn, we hebben nog steeds oerinstincten in ons. Die ons begeleiden naar wat volgens ons intuïtief vermoeden, goed voor ons is. Of dit werkelijk zo is, is natuurlijk een heel ander gegeven. Want door die primitieve drijfveren worden we soms in een richting gebracht die ‘natuurlijk’ wel goed aanvoelt, maar die uiteindelijk een totale verkeerde keuze blijkt te zijn. Voornamelijk mensen die zich (enkel) laten leiden door hun gevoelens kunnen hierdoor wel eens teleurgesteld raken in hun partnerkeuze. Wees dus voorzichtig met verliefdheid zou ik zeggen, en vooraleer je grote beslissingen neemt, zoals verhuizen en samenwonen of gemeenschappelijke rekeningen, wacht je beter tot je voeten wat méér op de aarde staan zodat je met je hersenpan kan nagaan of je er echt wel goed aan doet om die stap te nemen.

De commentaren zijn gesloten.