16-05-10

“The children”.

Vrijdag laatst heb ik gekeken naar het slot van “The children”. Het betrof een verhaal over een aandachttrekkend kind, van gescheiden ouders, die uiteindelijk vermoord wordt. De zoektocht was natuurlijk welk familielid de dader was.

Wie in de film de gewelddaad gedaan heeft doet er niet toe, belangrijker was dat er op het einde een stukje moraal kwam via een tekstje die vermeldde dat er in Engeland iedere week 2 kinderen sterven ten gevolge van huiselijk geweld. Geen lachertje vind ik persoonlijk. Je vraagt je dan af waarom dergelijke mensen kinderen willen. Het hebben van kinderen wordt veel te veel aanzien als het hebben van een stuk speelgoed. Het grote verschil met een stuk speelgoed en een echt kind is echter dat je een kind niet zomaar opzij kan leggen als je eventjes iets anders wilt doen. Je moet er tijd en geduld voor opofferen, veel zelfs, heel veel. Tenminste als je toch een goede ouder wilt zijn.

Denk je teveel aan jezelf, en heb je nog zoveel plannen dat je wilt uitvoeren in je toekomstig leven, dan zou ik toch wel voorzichtig zijn met snel kinderen op de wereld te plaatsen. Hoe groot de natuurlijke drang ook mag zijn. De frustratie dat je uiteindelijk niet of nooit het leven gehad zult hebben dat je wilde hebben kan best escaleren tot slaand afreageren op de kinderen. Is het niet fysiek, dan misschien wel via het emotioneel kleineren van de kinderen. En laat ons eens eerlijk zijn, daar dienen kinderen niet voor.

Commentaren

Ik ben het helemaal met je eens!

groetjes

Gepost door: maike | 16-05-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.